บทเรียนจากชีวิตชาวนา : หน้า 14/108

บ่มคุณธรรมให้ผลิบานขึ้นในจิตใจมาแล้วอย่างงดงามยิ่ง ในโอกาสนี้จึงได้ขอสัมภาษณ์ ส่วนหนึ่งในวันเวลาแห่งความทรงจำของเขา ให้กัลยาณมิตรทุกท่านได้รับทราบ ณ ที่นี้ เพื่อว่าจะได้เป็นตัวอย่างอีกบทบาทหนึ่งให้กัลยาณมิตรรุ่นหลัง ๆ ได้มีโอกาสก้าวตาม อย่างมั่นคงยิ่งขึ้นต่อไป บทเรียนของชีวิตที่ทรงคุณค่ายามเยาว์วัย ผมเกิดมาเป็นลูกชาวนา ได้คลุกคลีกับชีวิตชาวนา ได้พบกับความยากลำบาก ในการดำรงชีวิตตั้งแต่เยาว์วัย ต้องตื่นแต่เช้าทุกวันเพื่อถอนกล้าดำนา ช่วงกลางคืนก็ เอาข้าวมานวดเก็บเกี่ยวไปจนหมดฤดูกาล เป็นชาวนาที่ยากจนเงินทองแต่ไม่จนความรัก ความรักในการที่จะสร้างชีวิตให้มีคุณค่านั่นคือการศึกษาเล่าเรียน ผมมีความรักใน เรื่องการเรียนมาก เพราะรู้ว่าการเรียนเท่านั้นที่จะสร้างชีวิตให้สูงส่งขึ้นมาได้ ผม เรียนด้วยช่วยพ่อแม่ทำงานไปด้วย สิ่งหนึ่งที่เป็นแรงสนับสนุนและผลักดันให้ผมเรียน มาได้จนจบ พูดแล้วหลายคนอาจจะไม่เชื่อ คุณรู้ไหมว่าอะไร? ดอกบัวอย่างไรเล่าครับ คิด ๆ ไปก็แปลก ผมเรียนจบมาได้ก็เพราะดอกบัว ขณะนี้ก็กำลังใช้ชีวิตอยู่ในเมือง ดอกบัว (ปทุมธานี) และการทำงานของผมก็มีส่วนในการสร้างปทุมเจดีย์ (อาคาร ทรงดอกบัว) ให้สำเร็จขึ้นมาในอนาคตอันใกล้นี้ ดอกบัวได้เกี่ยวพันกับชีวิตของผมมา ตั้งแต่เด็ก ๆ เหมือนกับเป็นหนี้บุญคุณของดอกบัว เพราะขายดอกบัว ผมปลูกดอกบัว ทำนาบัว แล้วก็เก็บไปขายเอง ยอมรับกับตัวเองว่าต้องผจญกับความยากลำบาก ๆ อย่างอดทนเป็นเลิศทีเดียว กว่าจะเรียนจบมาได้ เพราะนอกจากจะขายดอกบัวแล้ว ในช่วงที่เรียนอยู่ชั้น ม.ศ.๔ ผมก็หารายได้พิเศษด้วยการเป็นกระเป๋ารถเมล์ จนกระทั่ง สอบ Entrance เข้ามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ๑๒ กัลยาณมิตร Kalyanamitra.org