การอบรมธรรมทายาท : หน้า 15/108

ชีวิตเข้าสู่เส้นทางกรรม ช่วงที่เรียนอยู่ในเกษตรฯ นี่เองได้พบกับพี่จร (ขจร เทพวัชรการุณ) หลวงพี่ อธิวิชโช (วิชา มัฆวิบูลย์) ซึ่งในขณะนั้นกำลังก่อตั้งชมรมพุทธเกษตรฯ หลังจากที่พี่จร ได้เคยมาอบรมธรรมทายาทรุ่นที่ แล้วก็กลับมาเริ่มก่อตั้งชมรมพุทธที่เกษตรฯ นี้ สำหรับผมก็ได้ไปอบรมธรรมทายาทรุ่นที่ ๒ ประมาณปี พ.ศ.๒๕๑๖ ในช่วงอบรมสิ่งที่แปลกใหม่และประทับใจมากก็คือการอยู่กลด ผมพบความสุข ที่แท้จริงก็เพราะได้นอนกลดนี่แหละครับ ถึงจะเป็นมุ่งหลังน้อยแต่ก็ให้ความรู้สึกที่ ยิ่งใหญ่มาก การอบรมหลวงพ่อทัตตะ ท่านจะเน้นเรื่องศีล และสมาธิมาก ถ้าใคร รักษาศีลไม่บริสุทธิ์ ก็จะมีกัลยาณมิตรหลายรูปแบบมาคอยตักเตือน ตะขาบตัวโต ๆ เข้าไปอยู่ในกางเกง หรือไม่ก็จะมีงูเห่าเลื้อยเข้าไปนอนเป็นเพื่อน อยู่ในกลดด้วย ต้องรักษาศีลให้มั่นคง เพราะศีลเท่านั้นจะเป็นเกราะป้องกันตัวได้ ช่วงอบรมนั้นเน้นเรื่องปฏิบัติ เรามาปฏิบัติให้ได้ศีล สมาธิ เพื่อสร้างปัญญา ให้แก่ตัวเราเอง การปฏิบัติสนุกมาก มีหลายคนที่นั่งสมาธิจนเข้าถึงพระธรรมกาย ภายใน มีประสบการณ์ภายในแปลก ๆ พอหลวงพ่อท่านถาม เราก็ฟังเขาหนึ่ง แทนที่ใจของเราจะอยู่ที่ศูนย์กลางกาย กลับไปอยู่ที่เสียง ฟังเขาเล่าประสบการณ์ เช่นจะพบ ชีวิตหลังการอบรมธรรมทายาท ในสมัยนั้นที่วัดของเรายังไม่มีอุบาสกอุบาสิกา เพราะเพิ่งเริ่มก่อตั้งใหม่ 1 และ หลาย ๆ คน ก็เพิ่งจะจบการศึกษาก็เริ่มทำงานกัน แต่หลาย ๆ คนก็มีปณิธานที่ คล้าย ๆ กันคือ มีเป้าหมายที่จะบวชอุทิศชีวิต ขณะเมื่อไปทำงานทางโลก จึงมี ความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องรวมกลุ่ม เกาะกลุ่มกันไว้เพื่อเสริมกำลังใจเป็นกัลยาณมิตร ให้แก่กัน เพราะหากว่าเราแยกกันอยู่ต่างคนต่างทำงานแล้ว จะไม่สามารถต่อต้าน กระแสอันรุนแรงของโลกได้เลย เราจึงมีบ้านหลังหนึ่งชื่อว่า “บ้านเอื้อเฟื้อ” ซึ่งใช้ เป็นสถานที่พักร่วมกัน เพื่อรักษาความตั้งใจในการสร้างบารมีของเราให้หนักแน่น มั่นคงยิ่งขึ้น กัลยาณมิตร จด