การเป็นผู้นำที่ดี : หน้า 42/108

มองคนละมุม อยู่สูงต้องรู้ต่ำ แม่น้ำ และ ทะเล เป็นใหญ่เหนือ ดวงนาทงหลาย ทะเล ด้วยมันวางตนอยู่ในที่ต่ำ สายน้ำใหญ่น้อยจึงไหลมาสู่ ผู้เป็นใหญ่ก็เช่นกันกับแม่น้ำและ ย่อมเป็นที่พึ่งพิงแก่ผู้น้อยและ ผู้ยากเข็ญทั้งปวง นั่นหมายถึงผู้เป็นใหญ่ นั้น ๆ ได้วางตัวอยู่ในที่อันเหมาะสม มี ท่าที่นอบน้อมถ่อมตน เป็นต้น - นอกจากท่าที่ดังว่าแล้ว ผู้เป็นใหญ่ ยังต้องมีลักษณะสำคัญประการหนึ่ง คือ ความเข้าใจในความเป็นผู้น้อยอย่างแจ่ม แจ้ง กระทั่งว่าผู้น้อยนั้น ๆ ยอมรับ ๔๐ กัลยาณมิตร อย่างสนิทใจว่า เขาเป็นพวกเดียวกัน ความรู้สึกยอมรับว่า เป็นพวก เมื่อวางตัวไว้ผิดเช่นนี้ ท่าทีที่ แสดงออกจึงมักเป็นท่าที่ยโสโอหัง พูด เดียวกันนี้ ก่อให้เกิดความไว้วางใจกัน คำใหญ่ คำเขื่องอยู่เสมอ ซึ่งล้วนเป็น ผู้น้อยก็วางใจให้เขาเป็นใหญ่ ผู้เป็นใหญ่ ลักษณะดูถูกดูหมิ่น หรือเหยียดหยาม ก็วางใจในผู้น้อยทั้งหมด ความเป็นเอกภาพ หรือความ ผู้อื่น ลักษณะเช่นนี้ มีแต่จะสร้าง เป็นหนึ่งเดียว ก็เกิดขึ้นผิดกับผู้เป็นใหญ่ ความเหินห่าง หมางเมิน ไม่ไว้วางใจซึ่ง ที่วางตัวไว้ผิดที่ คือวางตัวไว้เหนือ กันและกัน วางตัวสูงกว่าผู้อื่นอยู่เสมอ เอาตัวเอง เป็นใหญ่ เอาตัวเป็นหลักในทุกเรื่อง ไม่ สำรวจความเห็นของผู้น้อย ไม่เข้าใจ ผู้น้อยอย่างแจ่มแจ้งแท้จริง เหมารวม ๆ เอาด้วยความคิดของตัวเป็นเกณฑ์ Kalyanamitra.org องค์กรใด หรือสถาบันใด มีผู้นำ เช่นนี้ องค์กรหรือสถาบันนั้นก็จะมีแต่ ช่องว่างและรูโหว่เต็มไปหมด ในที่สุดก็ จะมีแต่รอยแตกร้าว พังทรุดไปในที่สุด ผู้เป็นใหญ่ หรือผู้นำ แท้จริงนั้น