การนำโดยไม่เป็นนาย : หน้า 43/108

เขามีหลักอยู่ว่า "จงนำโดยไม่เป็นนาย หนึ่ง ที่ต้องอาศัยพลังของส่วนรวมเป็น ความหมายนี้ก็คือ ต้องรักเคารพ และ ที่พึ่ง เมื่อใดที่การนำถูกตีค่าไว้ในฐานะ ยกย่องต่อทุกคน เอาความเห็นของ ทุกคนเป็นบรรทัดฐาน ผู้นำเช่นนี้ มักหมั่นสำรวจความ เพราะเขาขาดพลังของส่วนรวมที่เป็นที่พึ่ง คิดเห็นของผู้ร่วมงานเป็นภาระ ไม่ทำ เป็นนายเสียแล้ว เขาก็จะห่างเหินจาก ส่วนรวมทันที คนที่เป็นนายจึงมักโดดเดี่ยว มีแต่การนำโดยไม่เป็นนายเท่านั้น เหมือนมหาสมุทร แม้อยู่ต่ำ นอกเหนือไปจากนโยบายของมติในกลุ่ม ที่จะใช้พลังของส่วนรวมให้มีประสิทธิภาพ ไม่ถือเอาความเห็นตัวเป็นใหญ่เหนือ ได้มากที่สุด ความเห็นคนในกลุ่ม คนอย่างนี้ ผู้ร่วมงานก็ไว้ใจในที่ แต่สามารถสร้างคลื่นสูงเท่าภูเขาได้ จะยกเขาให้เป็นผู้นำ เพราะเขาไว้ใจใน ผู้ร่วมงานเป็นเบื้องแรก "การนำ” จึงเป็นแต่หน้าที่อย่าง Kalyanamitra.org m โดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ (จากหนังสือความคิดในดอกบัว ฉบับพิมพ์ครั้งที่ ๒๕๓๒) กัลยาณมิตร ๔๑