ความโลภและความผิด : หน้า 73/108

เสียนี่กระไร? พระองค์มิได้คำนึงถึง ความควรไม่ควร มิได้ทรงคำนึงถึงกาล เวลาว่าสิ่งที่ต้องการ และถ้าจะให้ได้มา โดยชอบ ควรจะได้มาในกาลอันควร จะได้ ถ้าได้มาในกาลเวลาอันไม่สมควร จะได้สิ่งที่ได้มานั้น มักมีผลร้ายและมี อันตรายมาด้วยเสมอ แต่เมื่อความโลภ ความหลงเข้าครอบงำดวงใจเสียแล้ว ดวงปัญญาที่จะพิจารณาว่าอะไรควรอะไร ไม่ควรก็ดับวูบลง และมนุษย์ก็มักจะ ประสบความสะท้อนใจ ระทมใจ และ ความเศร้าใจในภายหลัง เพราะการกระทำ อะไรลงไปด้วยแรงดันแห่งความโลภ ความหลงนี่เองอยู่เนือง ๆ 1 แต่ชีวิตยอมเป็นไปตามคัลลอง ของมันเอง เมื่อถึงคราวชีวิตจะเปลี่ยนแปลง ย่อมมีแรงบันดาลใจอย่างใดอย่างหนึ่ง ชีวิตทุกชีวิต ความสุขเป็นสิ่งที่มนุษย์ปรารถนา ไม่รู้จักอิ่ม ไม่รู้จักเบื่อ จะต่างกันก็แต่เพียงวิธีการ แสวงหาความสุขเท่านั้น - ในขณะที่อชาตศัตรูราชกุมาร ทรงลังเลอยู่หลายเพลาไม่อาจตกลงพระทัย ได้ พระเทวทัตก็มาอีกเพื่อย้ำตะปูที่ตอก มักจะมีจุดอยู่จุดหนึ่ง ซึ่งเจ้าตัวเอาชนะไม่ได้ ไว้ให้แน่นและลึกลงไปในแผ่นกระดาน คือดวงหทัยขององค์ชายรัชทายาท ราช แม้เขาจะพยายามแล้ว กุมารทรงต้อนรับด้วยอาการคารวะอย่างยิ่ง เมื่อนั่ง ณ ที่สมควรแล้ว พระเทวทัต พยายามเล่า เอ่ยปากเป็นคำแรกว่า เพื่อเอาชนะมัน “พระราชกุมารมีสีพระพักตร์ จนกว่าเมื่อใด หม่นหมองไป” atene "ข้าพเจ้าตรองไม่ตกท่านอาจารย์ ว่าควรจะทำประการใดดี” พระราชกุมาร ตรัสตอบ “ข้าพเจ้าเกรงต่อบาปต่อ เขาจะมีจิตใจเข้มแข็งที่สุด เด็ดเดี่ยวที่สุด เพื่อให้บุคคลเจ้าของชีวิตก้าวลงสู่ทางที่ จะเดินต่อไปข้างหน้ามันเหมือนมีอำนาจ อะไรบางอย่างคอยกระตุ้น เร่งเร้าและ ผลักดันให้ชีวิตหันเหไปในทางที่เจ้าของ ชีวิตก็ไม่อาจรู้ได้ว่าทำไมเขาจึงต้องทำ อย่างนั้น และประกอบกรรมอย่างนั้น ทั้ง ๆ ที่เขาไม่อยากทำเลย ชีวิตทุกชีวิตมักจะมีจุดอยู่จุดหนึ่ง ซึ่งเจ้าตัวเอาชนะไม่ได้แม้เขาจะพยายาม แล้วพยายามเล่าเพื่อเอาชนะมันจนกว่า เมื่อใดเขาจะมีจิตใจเข้มแข็งที่สุด เด็ดเดี่ยว ที่สุดโดยการค่อย ๆ อบรมฝึกหัดเอาชนะ มันไปทีละเล็กละน้อย " องค์รัชทายาทแห่งแคว้นมคธ ทรงมีความรู้สึกหวั่นไหวและรวนเรไม่อาจ ตกลงพระทัยได้ว่าจะทำประการใด ทรง เห็นพระทัยและสงสารสมเด็จพระราชบิดา แต่เมื่อทรงหวนระลึกถึงพระองค์เองครั้งใด ความเห็นแก่ตัวอันฝังแน่นอยู่ในส่วนลึก ของดวงจิตแห่งมนุษย์ปุถุชนทุกรูปทุกนาม ก็เกิดขึ้น ก็พระองค์เองเล่าไม่ทรงเห็น แก่ความสุขของพระองค์เองบ้างหรือ โดยการค่อย ๆ อบรมฝึกหัดเอาชนะ มันไปทีละเล็กละน้อย ความผิดและการตำหนิติเตียนของมวลชน สมเด็จพระราชบิดาหรือก็ทรงมีพระคุณ ต่อข้าพเจ้าล้นเกล้า ชีวิตของข้าพเจ้าได้ รับความสุขอยู่เวลานี้ก็เพราะสมเด็จพระ ราชบิดา” พระราชกุมารตรัสแล้วก็มีสี พระพักตร์เศร้าอยู่ sphe - พระเทวทัตถอนใจแรงเหมือนจะ ระบายความอึดอัดออกก่อนจะพูดว่า - “พระราชกุมาร ขอไดทรง โปรดสดับคำของอาตมภาพก่อนเถิด พระองค์ทรงกลัวบาป กลัวความผิด และคำครหาเรื่องบาป อาตมภาพได้ ถวายพระพรแล้ววันก่อนนี้ ต่อไปนี้ มาพูดกันถึงเรื่องความผิดและคำครหา ความผิดคืออะไร? ความผิดความถูก นั้นเป็นเรื่องที่มนุษย์สมมติกันขึ้น สมมติ ขึ้นเพื่อจะหลอกหลวงกัน ตลอดถึง หลอกลวงตัวเองให้หลงงมอยู่ในสิ่งซึ่ง ขัดกับความสำราญของชีวิต เมื่อมี ชีวิตก็ควรจะแสวงหาสิ่งที่พึงพอใจเพื่อ ความสมบูรณ์แห่งชีวิตนั้นใช้ชีวิตให้มัน หมดไปกับมือของเราในทางหาความเป็น ใหญ่ความสุขสำราญ มนุษย์อยู่กันไป กัลยาณมิตร ๗๑ Kalyanamitra.org