การทำบุญและความสงบ : หน้า 89/108

ทั้งหลาย รวมทั้งเจ้าป่าเจ้าเขา จะได้มา ปกป้องรักษาและพวกเราจะรู้สึกอุ่นใจ ากขึ้น ถ้าหากได้นึกถึงพระ ดังนั้น ก่อนนอนทุกวัน แม้จะ นึกถึง และนึกให้อย่างเต็มใจ ไม่ มีหวั่นหวาดแต่อย่างใด แปลกใจตัวเอง นิดหน่อยที่มีความรู้สึกคุ้นเคย ราวกับ เป็นเพื่อนกับเธอคนนั้นมาแล้วแสนนาน ง่วงแสนง่วง เราก็จะพากันมานั่งสมาธิ ความรู้สึกกลัว หรือรู้สึกเป็นคนแปลก พร้อมกัน เป็นเพื่อนกันอย่างพร้อมหน้า อย่างน้อยเพื่อความสบายใจ จะ พร้อมตาทุกครั้งไป ได้หลับสบายอย่างอุ่นใจตลอดคืน แมวถึงต้องเล่าให้พี่หัวหน้าทีมฟัง เพื่อจะได้มีคนตั้งใจทำดีกับแมวด้วย หรือจะเป็นเพราะว่ายังไม่ค่ำ ยัง แม้จะง่วงแสนง่วง หน้าไม่มีอีกเลย ไม่ถึงเวลานอนก็ได้... เวลากลางคืนที่กำลังย่างเข้ามาเสียสนิท น้องป๊อปกับคุณแม่ของเธอก็ งนั้น ก่อนนอนทุกวัน เราก็จะพากันมานั่งสมาธิ อย่างพร้อมหน้าพร้อมตา เหมือนกัน สนุกสนานจนลืมนึกถึง พร้อมกัน เป็นเพื่อนกัน อีกคนหนึ่ง และคนนี้เป็นหัวหน้าของ แล้วเวลาค่ำก็มาถึง แมวเริ่ม ทุกคนที่มาด้วยกันเสียด้วย ซึ่งพี่สาว ของกลุ่มก็ได้ทำหน้าที่ที่ดี คือกระซิบต่อ หวาดหวั่นอีกครั้ง เช่นเดียวกับน้องป๊อป ทุกครั้งไป ทั้งสามรีบอาบน้ำแต่วันก่อนตะวันจะทัน กับพี่ ๆ ที่เป็นผู้ใหญ่อีกสองสามคนเพื่อ ตกดิน แมวอาบน้ำไป พิจารณาดูห้องน้ำไป เวลาทำบุญเสร็จแล้วจะได้ช่วยกันอุทิศ แปลกจริง ที่ห้องน้ำช่างเหมือนกับที่ ส่วนกุศล "ให้ผู้หญิงสวย ๆ ที่มาเยี่ยม 1 เห็นเมื่อคืนนี้ไม่ผิดเพี้ยน ทั้งที่นี่เป็น แมวเมื่อคืนนี้กับผู้ชายอีกสามคนที่เชิง ครั้งแรกที่แมวเหยียบย่างมาที่นี่ แมวจะ บันได” เป็นอันว่าแมวสบายใจไปเปลาะ หนึ่งก่อน... วันนั้น การทำบุญถวายเพลพระ ที่วัด กับการปล่อยปลา เป็นที่สนุกสนาน ชื่นบานกันทั่วหน้า ทั้งผู้ใหญ่ และเด็ก เรียกว่าทั่วกันทุกคน ทำให้แมวที่ตั้งใจ 1 รู้จนเก็บเอาไปฝันได้อย่างไรถึงซอกมุม ต่าง ๆ ของห้องน้ำได้อย่างชัดเจนเช่นนั้น ไม่ว่าจะเป็นสีกระเบื้อง สีของประตูห้องน้ำ ฝักบัว อ่างล้างหน้า และก๊อกน้ำที่แสน จะโบร่ำโบราณ ชนิดที่แมวไม่เคยเห็นเลย ยิ่งมองก็ยิ่งกลัว แมวรีบอาบน้ำ แต่งตัวเตรียมไปทานอาหารเย็นพร้อม ๆ เป็นพิเศษอยู่แล้ว เพลิดเพลินกับการ กัน จะได้ไปนั่งสมาธินึกถึงความดีที่ทำมา ทำบุญและปล่อยปลาอย่างเบิกบาน ลืม เพื่อจะเอาชนะความกลัวที่เริ่มวิ่งวนรอบ เสียสนิทกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ แต่ไม่ลืมที่จะนึกถึงเธอ และพวกเขาใน ตอนที่พระท่านให้พร ใจได้ อ่านต่อฉบับหน้า กัลยาณมิตร ๘๗