ข้อความต้นฉบับในหน้า
น
นคือ ความรู้ใหม่ และเป็นจุด
เริ่มต้นของการศึกษาธรรมะของข้าพเจ้า ผู้ไม่เคย
รู้จักพุทธศาสนาอย่างแท้จริงเลย เพราะตลอด
เวลาที่ศึกษาเล่าเรียนมาข้าพเจ้าเรียนแต่ในโรงเรียน
คริสต์คาทอลิกมาตลอดจนจบมัธยมศึกษาปีที่ ๕
จากเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ จึงคิดว่า บัดนี้ เป็น
โอกาสดีแล้วที่จะได้ศึกษาธรรมะให้เป็นชาวพุทธ
จริง ๆ กับเขาเสียที เมื่อมีความสำนึกเช่นนี้แล้ว
นับแต่วันนั้นเป็นต้นมา ข้าพเจ้าก็ไปทำวัตรเช้า-เย็น
ที่ชมรมพุทธฯ อยู่บ่อย ๆ และได้มีโอกาสฟังธรรมะ
จากพี่ ๆ ที่นั่น ล้วนน่าศึกษาและปฏิบัติยิ่งนัก
โดยเฉพาะเรื่องศีล ๕ ซึ่งข้าพเจ้าไม่เคยสนใจ
หรือเห็นความสำคัญมาก่อนเลย เพราะแม้จะ
เรียนตอนเด็กมาแล้ว แต่ก็เป็นเพียงการท่องจำเท่านั้น
ไม่คิดว่าเป็นสิ่งจำเป็นที่ทุกคนต้องมีจนกระทั่ง
มาทราบความหมายของ “ศีล” ที่แท้จริง แปลว่า
“ปกติ” จึงเริ่มตั้งใจ
สมาธิจะฝึกให้ได้ผลดี
ต้องทําให้ต่อเนื่องทุกวัน
เพราะถ้าเว้นใปแม้เพียง
วันเดียว ก็เท่ากัน
5 กษาตั้งแต่นั้นมา นึกไม่ถึงว่า ธรรมะ
ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะละเอียดลึกซึ้งถึงเพียงนี้
รู้สึกอัศจรรย์ใจในความมีเหตุผล เป็นขั้นตอน
ลุ่มลึกไปตามลำดับพอเหมาะพอควร ซึ่งบุคคล
ธรรมดาไม่อาจจะคิดนึกเอาเองได้ นอกเสียจาก
ต้องเริ่มต้นนับ ๑ ใหม่ บ
เป็นพระปัญญาอันล้ำเลิศของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ใครอยากเห็นผล
ก็ต้องนั่งให้ได้ทุกวัน
ข้าพเจ้าจึงเชื่อมั่นในการตรัสรู้ของพระองค์ และ
อดเสียดายไม่ได้ว่า ข้าพเจ้ามารู้จักธรรมะช้าไป
เพราะถ้ารู้จักเร็วกว่านี้ความชั่วหลาย ๆ อย่าง
คงจะไม่ต้องไปกระทำ แต่เมื่อไม่รู้จึงพลาดพลั้ง
ไปในวัยเด็ก โดยปกติข้าพเจ้าไม่ชอบตบยุง หรือ
ตบไม่เป็นเอาเลย จนกระทั่งมาอยู่หอพักชั้นมัธยมต้น
รู้สึกอายเพื่อนที่ตบยุงไม่เป็น ถึงกับพยายามหัด
ตบยุงให้ถูก แต่... ทำได้ไม่นานก็เลิก เมื่อมา
Kalyanamitra.org
กัลยาณมิตร ๔๓