ข้อความต้นฉบับในหน้า
9
กออกไปข้างนอก
ศรัทธาในพระศาสนา อาตมาไม่เห็นพระสงฆ์
"เมื่อยังเป็นฆราวาส อาตมาก็เหมือนกับ ท่านทำอะไร ตื่นเช้าขึ้นมาก็ไปประชุมกัน เล่น
เด็กหนุ่มไทยทั้งหลาย” อาตมาเริ่มเล่าเมื่อทุกคน หมากรุกที่กุฏิหนึ่งจนค่ำ อาบน้ำตอนค่ำเสร็จ
มานั่งพร้อมหน้ากันแล้ว "คือเป็นพุทธศาสนิกชน แล้วก็ประชุมกันฉันน้ำชากาแฟ คุยกันอย่าง
แต่ในนาม ไม่มีความรู้ความเข้าใจทราบซึ้งในพระ สนุกสนานเกี่ยวกับเรื่องทางโลกจนดึกดื่น จึง
พุทธศาสนา เมื่อเป็นเด็กเรียนอยู่ในโรงเรียนครู แยกย้ายกันไปจำวัด อาตมาทนอยู่ได้จนครบ
หน้า ก็สอนแต่เรื่องพิธีกรรมพุทธประวัติ และศีลธรรม ๑๕ วันด้วยความรู้สึกอึดอัดใจอย่างยิ่ง เมื่อ
พื้น ๆ ตามหลักสูตรที่กระทรวงกำหนดไว้ ทำให้ ลาสิกขาแล้วอาตมาก็ไม่ไปใกล้กรายวัดนั้นอีกเลย
เห็นไปว่าพระพุทธศาสนาไม่มีอะไรนอกจากไหว้ จะว่าเป็นความผิดของผู้ใหญ่ก็ถูกที่ไปเลือกวัด
พระสวดมนต์ ทำบุญให้ทานรักษาศีลกินเพล เช่นนั้นให้อาตมาอยู่ เพราะเห็นสะดวกว่าอยู่ใกล้
ทำให้เข้าใจว่าศาสนาเป็นเรื่องของคนแก่ เรื่อง บ้าน อาตมาเห็นว่าก่อนจะให้ลูกหลานบวชควร
ของพระเณรเถรชี เป็นเรื่องคร่ำครึล้าสมัย ไม่ จะเลือกวัดให้ดี ควรจะเลือกให้อยู่วัดที่มีการศึกษา
และปฏิบัติอย่างเคร่งครัด ไม่ควรเห็นแก่ความ
สะดวก ถ้าเห็นแก่สะดวกให้อยู่วัดที่ไม่มีการศึกษา
และการปฏิบัติแทนที่จะเกิดผลดี กลับจะเป็น
66
ทันใดนั้นเอง
จอห์นก็จ้องดู
อาตมาด้วยสายตา
ประหลาดที่ไม่เคย
จ้องมองมาก่อน
ดวงตาทั้งคู่นั้น
เต็มไปด้วย
แววแห่งความ
ประหลาดใจ
ผลร้ายและเป็นบาปเป็นกรรม
ถ้าลูกหลาน
มีอุปนิสัยเลวอยู่แล้ว ก็จะไปเป็นปี่เป็นขลุ่ยร่วม
กับพระเหล่านั้น ช่วยกันย่ำยีพระบวรพุทธศาสนา
ถ้าลูกหลานมีอุปนิสัยดีอยู่แล้ว เมื่อไปเห็น
ความประพฤติเสื่อมเสียของสงฆ์ก็จะหมดศรัทธา
ในพระรัตนตรัย อย่างที่อาตมาเคยประสบมาแล้ว
เมื่อเรียนจบชั้น ม.6 แล้ว เนื่องจากสอบ
ได้คะแนนสูง จึงได้รับทุนรัฐบาลไปเรียนต่อทาง
วิชาเคมีที่มหาวิทยาลัยลอนดอนประเทศอังกฤษ
ก่อนไปต่างประเทศครั้งนั้นคุณพ่อคุณแม่ได้ทำพิธี
เกี่ยวข้องกับชีวิตของคนสมัยใหม่ เมื่อมีความ หมั้นระหว่างอาตมากับหญิงสาวคนหนึ่ง ซึ่งมี
เข้าใจเช่นนี้ อาตมาก็มิได้สนใจในพระศาสนา
ฐานะตระกูลเท่าเทียมกัน และเป็นมิตรใกล้ชิดกัน
แม้จำเป็นต้องทำพิธีกรรมทางศาสนา ก็สักแต่ว่า มาเป็นเวลานาน อาตมาไม่มีความรักในหญิงสาว
ทำไปตามประเพณีเท่านั้น
คนนั้น เพียงแต่รู้จักคุ้นเคยกันอย่างธรรมดา แต่
ในระหว่างที่กำลังเรียนอยู่ชั้น ม.๕ ได้เกิด เพราะเห็นแก่พ่อแม่จึงได้ยอมปฏิบัติตามความ
เหตุการณ์อย่างหนึ่งขึ้น และเหตุการณ์ครั้งนั้น ประสงค์ของท่านแต่โดยดี แต่ฝ่ายหญิงรู้สึกว่ามี
ช่วยทำให้ศรัทธาของอาตมา ซึ่งมีน้อยอยู่แล้ว ความรักในอาตมาอยู่มาก เพราะตลอดเวลาที่
น้อยลงไปอีก กล่าวคือคุณยายของอาตมาได้ถึง อาตมาอยู่ต่างประเทศ เธอเขียนจดหมายถึง
แก่กรรมลง คุณพ่อคุณแม่จึงให้อาตมาบวชเป็น อาตมาทุกสัปดาห์ และพูดถึงความรักอย่าง
สามเณรจูงศพอย่างที่เรียกกันว่าบวชหน้าไฟ เมื่อ หยดย้อยเสมอ”
งานศพเสร็จสิ้นลงแล้ว คุณพ่อคุณแม่ก็ให้อาตมา
อยู่ต่อมาอีก ๑๕ วันที่วัดใกล้ ๆ บ้าน ในระยะ ๑๕
วันนี้เองอาตมาได้เห็นความประพฤตินอกธรรม
นอกวินัยของพระสงฆ์ในวัดนั้น และทำให้เสื่อม
Kalyanamitra.org
"แล้วท่านเขียนจดหมายตอบเธอบ้าง
ไหมคะ?” ดวงแก้วถามยิ้ม ๆ
"เขียนบ้างเป็นครั้งคราว”
“แล้วท่านพูดถึงความรักอย่างหยดย้อย
กัลยาณมิตร ๙๑