ข้อความต้นฉบับในหน้า
ยึดพระแสงไว้แล้วคุมองค์รัชทายาทเข้า
เฝ้าพระเจ้าพิมพิสาร
คนไม่เคยทำผิด ไม่เคยทํา
การใหญ่ เมื่อกระทำเป็นครั้งแรกย่อม
และความมั่นคง
ขาดความรอบคอบ
ฉันใด พระราชกุมารอชาตศัตรูก็ฉันนั้น
ตลอดพระชนมายุที่ผ่านมาไม่เคยเลยที่
จะคิดฆ่าใคร จะกล่าวไปถึงงานใหญ่ถึง
กับจะปลงพระชนม์พระเจ้าอยู่หัว เหมือน
ละครซึ่งออกแสดงเป็นครั้งแรก ย่อมตื่น
เวทีเป็นธรรมดา
แต่เมื่อเหตุการณ์ดำเนินมาถึง
ขั้นนี้แล้ว เปล่าประโยชน์ในการที่จะ
ปฏิเสธ เจ้าชายรัชทายาททรงข่มความ
เมื่อภัยยังมาไม่ถึงตัว
คนส่วนมากก็กลัวต่อภัย
นั้น แต่เมื่อภัยเกิดขึ้น
หรือ?”
"ทราบดี เสด็จพ่อ” เจ้าชาย
ทูลรับ
“แล้วเจ้านำเข้ามาทำไม เจ้า
จะต้องเป็นกษัตริย์ต่อไปภายหน้า อย่า
ทำอะไรผิดพลาดให้พลเมืองเห็น เขาจะ
คลายความเคารพเลื่อมใสลงไป
- "แต่หม่อมฉันไม่ต้องการเป็น
กษัตริย์ในภายหน้า”
“อ้าว! ทำไมล่ะลูก?”
"หม่อมฉันต้องการเป็นกษัตริย์
จริง ๆ และกำลังเผชิญอยู่ เวลานี้ วันนี้หรือพรุ่งนี้
เฉพาะหน้ามนุษย์
หวาดกลัวและดำรงพระทัยให้มั่นไว้ จะคิดต่อสู้ ไม่รู้ว่ากำลังใจ
พร้อมที่จะเผชิญเหตุการณ์ จิตใจ
ของมนุษย์ส่วนใหญ่ย่อมเป็นไปเยี่ยงนี้
คือเมื่อภัยยังมาไม่ถึงตัว คนส่วนมากก็
กลัวต่อภัยนั้น แต่เมื่อภัยเกิดขึ้นจริง ๆ
มาจากแห่งใด
จึงทําให้รู้สึกเหมือนจะ
“นี่หรือ คือเหตุผลที่เจ้านำ
พระแสงเข้ามาหาพ่อ?” พระเจ้าพิมพิสาร
ตรัสด้วยพระกระแสเสียงอ่อนระคนเศร้า
"ใช่ พ่ะย่ะค่ะ” เจ้าชายทูลรับ
จอมเสนาแห่งแคว้นมคธทรงนิ่ง
และกำลังเผชิญอยู่เฉพาะหน้ามนุษย์จะ
คิดต่อสู้ ไม่รู้ว่ากำลังใจมาจากแห่งใดจึง
ทำให้รู้สึกเหมือนจะเผชิญได้ทุกอย่าง
เรื่องการวิตกกังวลอะไรล่วงหน้าจึงดู
เหมือนจะเป็นเรื่องหลอกหลอนมนุษย์
ให้ประสาทเสียตลอดเวลามาตั้งแต่
โบราณกาล
เมื่อมาอยู่เฉพาะพระพักตร์ของ
พระเจ้าพิมพิสาร พระราชกุมารทรุดองค์
ลงถวายบังคมตามขัตติยราชประเพณี
ทหารรักษาพระองค์เข้าถวายพระแสง
แล้วทูลว่า
"เทวะ! พระแสงเล่มนี้ค้นได้จาก
พระยุพราชในขณะจะเสด็จเข้าเฝ้าพระองค์
ขอเดชะ"
- พระเจ้าพิมพิสาร
ทรงมองดู
ราชโอรสตะลึงอยู่ครู่หนึ่งรับสั่งให้ทหาร
ออกไปได้ แล้วตรัสกับพระโอรสว่า
"ลูกรัก เจ้านำพระแสงติดองค์
เข้ามาทำไม เจ้าทราบกฎของวังดีมิใช่
๗๔. กัลยา ณ มิตร
อึ้งไป มิอาจตรัสอะไรได้ พระพักตร์เฉย
เหมือนรูปปั้นซึ่งวางไว้บนพระแท่นบูชา
เผชิญได้ทุกอย่าง
พระเนตรจับอยู่ที่ขอบพระทวาร จินตนา
การของพระองค์ถอยหลังไปไกล สมัย
เมื่อพระมเหสีทรงพระครรภ์ แพ้พระ
ครรภ์ประสงค์เสวยพระโลหิตแห่งพระองค์
โหราจารย์ทำนายว่าพระโอรสจะประสูติ
มาเพื่อประหารราชบิดา พระองค์ทรง
Kalyanamitra.org
ดำริถึงพระนางเจ้าเวเทหิ แล้วทรงครวญ
อยู่แต่ในพระทัยว่า "เวเทห์เอย! ถ้าเธอ
ทราบเรื่องนี้จะโทมนัสสักปานใด”
อ่านต่อฉบับหน้า