การสนทนาเกี่ยวกับศิลปะ : หน้า 82/108

ทีเดียว ถึงแม้จะเป็นภาพที่ไม่แสดง รูปร่างอะไรที่มันเด่นชัดนัก แต่ว่ามัน เป็นภาพธรรมชาติที่หาดูได้ยากเมื่อ ๔๐๐ ปีก่อน และไม่ต้องสงสัยครับนี่ไม่ใช่ มาและตอบด้วยเสียงเรียบว่า “ผมทำธุรกิจร่วมกับคุณทอมสัน หรือทอมสันกรุ๊ฟที่คุณรู้จักนั่นเองครับ” ฉันเคยนึกในใจว่า จริงซินะ ภาพปลอม ภาพทุกแห่งที่มาดมัวแซล, ทอมสันกรุ๊ฟเป็นกลุ่มบริษัทผู้ผลิตรายใหญ่ เห็นนี้ ผมกล่าวด้วยความภูมิใจว่า มัน ที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรป พอพูดถึงชื่อนี้ฉัน เป็นของแท้” ก็หมดความสงสัยในทันที เพราะเป็น ฉันต้องเชื่อว่ามันเป็นของแท้แน่นอน กลุ่มที่ประสบความสำเร็จที่สุดในศตวรรษ เพราะในขณะที่เขาเอื้อมมือไปลูบคลำ ที่ ๒๐ นี้ก็ว่าได้ ความมั่งคั่งของกลุ่ม กรอบภาพสีน้ำมันอันล้ำค่าอยู่นั้น นาฬิ- บริษัททอมสันกรุ๊ฟนี้สื่อเรื่องไปทั่วโลก กาเรือนทองฝังเพชรยี่ห้อทาเช็คฟิลิปป์ (Ta- เพราะความสำเร็จในด้านเทคโนโลยีและ takphilippe) ซึ่งเป็นนาฬิกาที่ฉันเคย การบริหารงานที่มีประสิทธิภาพนั่นเอง ได้ยินว่า ต้องเป็นเศรษฐีระดับนำของ มาร์ค ไซมอน หันมาพูดกับฉันว่า โลกจริง ๆ จึงจะมีได้นั้น ส่องประกาย ของมันออกมาอย่างงดงาม คุณนาย ไซมอน ก็หันมาพูดกับฉันว่า “คุณคงสนใจเรื่องภาพวาดมาก ซิครับ เพราะคุณหันมาดูชื่อนักเขียน ฉันต้องเชื่อว่า และศึกษาภาพวาดต่าง ๆ ราวกับว่า “สามีของดิฉันเป็นคนที่รักศิลปะ คุณเป็นจิตรกรคนหนึ่งอย่างนั้นๆ มันเป็นของแท้แน่นอน มาก เขาทุ่มเทเวลาส่วนใหญ่ที่ว่างจาก “ดิฉันเป็นนักวาดเขียนที่จบจาก การงานในการศึกษาศิลปะแต่ละชิ้นด้วย โรงเรียนมัณฑณศิลป์ในกรุงปารีสค่ะ” เพราะในขณะที่เขา ความละเอียดอ่อน และพิถีพิถันอย่างยิ่ง “ถ้าอย่างนั้นทำไมคุณถึงมาเป็น เอื้อมมือไปลูบคลากรอบ ภาพสีน้ำมันอันล้ำค่าอยู่นั้น นาฬิกาเรือนทองฝังเพชร เขาสามารถเล่าประวัติของนักเขียนแต่ละคน ครูสอนภาษาฝรั่งเศสละครับ” ได้เป็นฉาก ๆ ที่เดียวและทุ่มเทเวลาใน “ทั้งนี้เพราะว่าฉันอยากจะทำอะไร การที่จะซื้อหา หรือประมูลศิลปะแต่ละ สักอย่างหนึ่งให้กับสังคมที่เมืองนี้โดย ชิ้นมาด้วยความยากลำบาก นับเป็น เฉพาะเด็ก ๆ บางทีคุณอาจจะไม่เห็น แรมปีกว่าจะได้ศิลปะที่คุณได้เห็นอยู่นี้ ด้วย แต่ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ฉันชอบ ยี่ห้อทาเต็คฟิลิปปิ บางครั้งก็ต้องเสียเงินไปเป็นจำนวนหลาย และอยากจะทำมานานแล้วค่ะ” ฉันตอบไป ล้านปอนด์ เพื่อให้ได้รูปภาพมาหนึ่งชิ้น “ผมคิดว่าโลกนี้คงไม่มีคนสักกี่คน ฉันเดินไปตามทางเดินนั้นไปสู่ห้อง ที่คิดอย่างคุณกระมังครับ มาดมัวแซล อาหาร ฉันถึงกับต้องอุทานอีกหลายต่อ จอห์น” มาร์ค ไซมอนกล่าวขึ้นมาอย่าง หลายครั้ง เพราะภาพวาดแต่ละชิ้นที่ฉัน เฉียบคม เห็นนั้น เป็นของนักเขียนซึ่งมีชื่อระดับ ฉันก็ตอบไปว่า “อาจจะเป็นได้ค่ะ โลกทั้งสิ้น ครอบครัวไซมอนนี้คงจะไม่ใช่ แต่ว่าฉันก็เป็นคนหนึ่ง ผู้ที่อยู่ในฐานะมีอันจะกินธรรมดาเสียแล้ว ห้องอาหารของครอบครัวไซมอนนั้น คงต้องเป็นผู้ที่อยู่ในระดับอภิมหาเศรษฐี ตกแต่งแบบคลาสสิค โต๊ะอาหารอยู่ ของโลกเป็นแน่น ฉันจึงแกล้งหันไปถาม บริเวณด้านหน้าของเตาผิงสีขาวขนาดใหญ่ คุณไซมอนอีกครั้งหนึ่งว่า ที่มีเปลวไฟลุกโชติช่วงอยู่ ตอนหน้าของ อย่างสวยงาม คุณไซมอนเข้ามาเลื่อน โต๊ะให้ฉันนั่งอยู่ริมซ้ายมือ และจัดให้ แอนดรูว์นั่งที่ทางขวามือของหัวโต๊ะ ช้อน ส้อม มีด จาน ทุกอย่างจัดเตรียมไว้ อย่างสมบูรณ์ ส้อมและมีดนั้นวางเรียง กันเป็นตับ จนฉันไม่รู้ว่าจะใช้อันไหนดี “มาดมัวแซลอยากจะดื่มไวน์อะไร ดีครับ เป็นแอปแพรที่ส” (Aparitis “ไม่ทราบว่าคุณทำธุรกิจอะไรคะ” เตาผิงแห่งนี้มีแผ่นกระจกใส หรือแซล เหล้าองุ่นสำหรับเรียกน้ำย่อยก่อนทาน คำถามที่ค่อนข้างจะไร้เดียงสาของ ลูลอยคอยกันการปะทุและขี้เถ้าจากเตาผิง อาหาร) คุณไซมอนกล่าวขึ้นด้วยสำเนียง ฉันนั้น ทำให้คุณไซมอนถึงกับยิ้มออก สิ่งประดับในห้องต่าง 1 จัดเตรียมไว้ ที่นุ่มนวล ๔๐ กัลยา ณ มิตร Kalyanamitra.org