การปฏิบัติธรรมและฐานที่ตั้งของใจ : หน้า 22/108

ต่อจากนี้ลืมทุกสิ่งทุกอย่างให้ เชือกในระดับเดียวกับหัวตาจึงไปด้านหลัง หมดสิ้นจากใจ ลืมให้หมดไม่ว่าจะเป็น จากขวาทะลุซ้าย ตรงกึ่งกลางตรงนั้นแหละ ภารกิจเครื่องกังวลอะไรก็ตาม เรื่องธุรกิจ การงาน เรื่องการศึกษาเล่าเรียน เรื่อง ครอบครัว และเรื่องที่นอกเหนือจากนี้ไป ให้ปลด ให้ปล่อย ให้วางชั่วขณะที่เรา เรียกว่าฐานที่ an ฐานที่ จ ปากช่องจมูก หญิงข้างซ้าย ฐานที่ อยู่ที่เพดานปากตรง ชายข้างขวา ช่องปากที่อาหารสำลัก หญิงข้างซ้าย ฐานที่ ๒ เพลาตา ฐานที่ อยู่ที่ปากช่องคอ ชายข้างขวา ประพฤติปฏิบัติธรรม ทำประหนึ่งว่าเรา เหนือลูกกระเดือก อยู่คนเดียวในโลก ไม่มีภารกิจ ไม่มี ฐานที่ 5 อยู่ในกลางท้องของเรา ฐานที่ ๓ จอมประสาท ระดับเดียวกับสะดือ สมมุติเราวิ่งเส้น เครื่องกังวลใจอะไรทั้งสิ้น b โดยเฉพาะวันนี้เป็นวันสำคัญใน เชือกจากสะดือทะลุไปด้านหลังเส้นหนึ่ง ทางพระพุทธศาสนา เป็นวันวิสาขบูชา จากด้านขวาทะลุมาด้านซ้ายอีกเส้นหนึ่ง เป็นวันประสูติ ตรัสรู้ ปรินิพพาน ให้เส้นเชือกทั้งสองตัดกันเป็นกากบาท จุด ขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เราจะ ตัดเล็กเท่ากับปลายเข็มเรียกว่า ศูนย์กลาง ต้องนั่งประพฤติปฏิบัติธรรมให้เป็นพิเศษ กายฐานที่ เพื่อถวายเป็นพุทธบูชาแด่พระองค์ท่าน ฐานที่ ๗ เลื่อนสูงขึ้นมา 5 นิ้วมือ เพราะฉะนั้น ต้องทำใจให้ปลอดโปร่ง จากฐานที่ 5 สมมุติเราเอานิ้วชี้กับนิ้ว ว่างเปล่าจากภารกิจทั้งหลายทั้งมวล กลางวางซ้อนกัน แล้วน่าไปทาบตรง หลังจากนั้นก็ทำใจให้เบิกบาน ให้แช่มชื่น ให้สะอาด ให้บริสุทธิ์ ให้ผ่องใส เพราะ ใจที่จะเข้าถึงธรรมนั้นจะต้องเป็นใจที่สะอาด เหนือจุดตัดของเชือกทั้งสอง ตรงนี้เรียกว่า ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เป็นฐานที่ตั้ง ของใจ ที่สำคัญที่สุด เพราะฉะนั้นถ้า บริสุทธิ์ ผ่องใส มีความเบิกบาน มี หลวงพ่อพูดถึงฐานที่ ๗ หมายเอา ความแช่มชื่น เราจะต้องทำใจให้ได้อย่างนี้ ตรงนี้นะจ๊ะ เมื่อจิตใจเบิกบานแช่มชื่นดีแล้ว ต่อ ฐานที่ ๗ ที่ว่าสำคัญเพราะว่า จากนี้ก็นึกน้อมใจตามเสียงหลวงพ่อไป เป็นทางไปสู่อายตนะนิพพาน เป็นทาง นะจ๊ะ สำหรับท่านที่มาเป็นประจำสม่ำ เสด็จของพระพุทธเจ้าและพระอรหันต์ เสมอ เข้าใจวิธีการปฏิบัติแล้ว ก็ให้ทำ ทั้งหลาย ถ้าใครเอาใจวางไว้ถูกส่วน ต่อไปเลย ส่วนท่านที่มาใหม่ก็ให้น้อมใจ อยู่ตรงฐานที่ ๗ วางให้พอเหมาะพอดี ตามเสียงหลวงพ่อไป ฐานที่ตั้งของใจเรานั้นมีทั้งหมด ๗ ฐาน เป็นทางเดินของใจเราคือ ฐานที่ อยู่ที่ปากช่องจมูก ท่านหญิงอยู่ข้างซ้าย ท่านชายอยู่ข้างขวา ฐานที่ ๒ อยู่ที่เพลาตา ตรง หัวตาของเรา ตรงที่น้ำตาไหล ท่านหญิง ข้างซ้าย ท่านขายข้างขวา ฐานที่ m อยู่ที่กลางถูกศีรษะ ไม่ตึงเกินไป ไม่หย่อนเกินไป ให้ใจเป็น กลาง ๆ พอถูกส่วนเข้าเราจะเห็นเครื่อง หมายที่ใสสะอาดเกิดขึ้นมาตรงนี้อย่าง เล็กขนาดดวงดาวในอากาศ อย่างกลาง ก็ขนาดพระจันทร์ในคืนวันเพ็ญ อย่าง ใหญ่ขนาดพระอาทิตย์ตอนเที่ยงวัน จะ ขนาดไหนก็ตามเรียกว่า "ดวงธัมมานุ ปัสสนาสติปัฏฐาน” หรือดวงธรรมเบื้องต้น ทั้งสิ้น บางครั้งก็เรียกว่า ปฐมมรรค คือ ในระดับเดียวกับหัวตาของเรา สมมุติว่า หนทางเบื้องต้นที่จะไปสู่ชายตนะนิพพาน กระโหลกศีรษะของเราเป็นโพรง ปราศ ถ้าจะไปนิพพานก็ต้องเข้ากลางดวงนี้ไป จากมันสมอง จุดกึ่งกลางที่เราลากเส้น พระพุทธเจ้าของเราก็เช่นเดียวกัน ท่าน ฐานที่ ๔ ช่องเพดาน ฐานที่ ๕ ปากช่องลำคอ ฐานที่ ๖ ศูนย์กลางกายระดับสะดือ ฐานที่ ๗ ศูนย์กลางกายที่ตั้งจิตถาวร ๒๐ กัลยา ณ มิตร