โครงสร้างทางศิลปะระหว่าง กรีก-โรมัน : หน้า 55/108

โครงสร้างทางศิลปะระหว่าง กรีก-โรมัน และนำมาตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. ๑๙๗๑ ที่ มอสโคว์ รีก้า มอริส ให้ข้อคิดว่า การที่ ศึกษาต้นแบบทางศิลปะในพุทธกาลยุคต้น นั้น อิทธิพลของอาณาจักรพุทธในแคว้น บาคเตรีย ซึ่งปัจจุบันอยู่บริเวณอัฟกา นิสถาน ทำให้เราอาจจะเข้าใจได้ชัดเจน ขึ้นว่า ปัญหาเรื่องอายุของศิลปะ ซึ่ง ผสมผสานระหว่างพุทธพื้นเมืองกับพุทธ ฝ่ายกรีก ในยุคต้น ๆ นั้นมีที่มาที่ไป อย่างไร เฉพาะอย่างยิ่งสมัยพระเจ้า กนิษกะและราชวงศ์กุษาณะ หุบเขา สุโขทัยนี้ได้เริ่มมีการขุดหลักฐานทางโบราณ คดีมาตั้งแต่ปี ค.ศ.๑๙๖๐ ชีวิตของอพอลลอนิอุส นมเป็นชีวิตของผู้เข้ามา ศึกษาธรรมะและมีอภินิหารมาก กระทั่งพวก คริสเตียนเข้าใจว่า บันทึกนี้เป็นบันทึกที ต่อต้านพระคริสต์ ทำให้เกิดปัญหาเรื่อยมา และการ จากตะวันตกยังมีทิฐิสำคัญอยู่ ดังจะ - หลักฐานของอพอลลอนิอุส ค้นพบหลัก ๆ กระทำโดยการสนับสนุน | เห็นได้จาก บันทึกเกี่ยวกับชีวิตของ สำคัญ ๆ มีดังนี้ ของสถาบันศิลปะแห่งอุซเบค การค้นพบที่สุโขทัย ได้ให้ความ กระจ่างด้านพุทธศาสนาขึ้นมา ประการ คือ ๒-๓ ๑. พัฒนาการของศิลปะที่รุ่งเรือง ในราชวงศ์กุษาณะนั้น มีการผสมผสาน อพอลลอนิอุส แห่งเมืองทยานะ (Phi- lostratus : Life of Apollonius) โดย ฟิลอสตราตัส ซึ่งเป็นที่ปรึกษาให้กับ มเหสีของเซปติมิอุส เซเวรุส และบันทึก เกี่ยวกับผู้ทรงปัญญาที่ชื่อ อพอลลอนิอุส นี้คาดว่านิพนธ์โดยฟิลอสตราตัส ประมาณ จินตนาการ และแรงบันดาลใจจากช่าง ปี ค.ศ.๒๒๐ - ๑. อพอลลอนิอุส ข้ามพรมแดน จากคาบสมุทรเมดิเตอเรเนียน (อยู่ในดิน แดนซึ่งคริสเตียนยุคต้น ๆ กำลังพัฒนา) ผ่านมาทางเบบิโลน และข้ามเข้าสู่เมือง ตักสิลาและได้พบว่า ผ้าป่านจากอินเดีย นั้นเป็นสินค้าส่งออกไปยังอียิปต์ ๒. เมืองตักสิลานั้นมีขนาดใกล้เคียง ศิลปะสกุลกรีก เช่น พบรูปเอเธนน่า อพอลลอนิอุสนั้น เกิดร่วมสมัย กับเมือง Nineveh และมีกำแพงล้อม และเฮราเคลส กลมกลืนกันไปกับศิลปะ กับพระไครซ์ ข้อมูลที่แปลมาจากภาษา เหมือนเมืองกรีก ขณะที่อพอลลอนิอุส คลาสสิค ซึ่งยังยากที่จะตีความว่าเป็น โบราณนั้น มาจากอักขระที่เก่าแก่ของกรีก เข้าไปนั้น ตักสิลาปกครองโดยกษัตริย์ที่ อิทธิพลของบาคเตรียหรือเป็นอิทธิพลที่มา จากสกุลช่างศิลปะพื้นเมืองที่ผสมผสาน ความรู้ของพวกกรีกเข้าไป ๒. ที่ว่ามีพวกฮั่นเข้ามาทำลาย อาณาจักรทางพุทธนั้น ข้อมูลเห็นจะยัง ไม่ชัดเจนนัก เพราะอายุทางวัตถุพบว่า ศาสนาพุทธรุ่งเรืองอีกถึงคริสต์ศตวรรษที่ ๗ และ ๘ เดิมที่เชื่อกันว่า พุทธศาสนา มลายไปพร้อมกับการรุกรานจากพวกฮั่น แต่หลักฐานโบราณคดียังแย้งข้อมูลด้าน ตรงข้ามนี้อยู่กระทั่งทุกวันนี้ ความเชื่อในด้านลัทธิ และศาสนา ยังถูกตีความผิดไป เพราะการศึกษา กั ล ย า ณ ม ต ร ๕๓