การสนทนาเกี่ยวกับศาสนา : หน้า 94/108

Ee บ างไหมคะ?” ปุณณมาถามขึ้นบ้าง แล้วจอห์นได้พูดขึ้นว่า พูดบ้าง” อาตมาตอบตามความจริง "รู้สึกว่าเราไม่ค่อยได้สนทนากันในเรื่องที่ "เพราะในเวลาต่อมา อาตมาก็รู้สึกว่ารักเธอ เป็นสาระเลย วันนี้กันอยากจะคุยเรื่องหนัก ๆ เหมือนกัน อาจจะเป็นเพราะอยู่ต่างประเทศ กับแกเสียบ้าง แกเป็นพุทธศาสนิกมิใช่หรือ” รู้สึกเหงาและคิดถึงบ้าน เมื่อมีคนคอยปลอบใจจึง รู้สึกเห็นใจก็เป็นได้” "ใช่" อาตมาตอบอย่างงง ๆ เขาจะถามปัญหาเช่นนั้น "หยุดถามซอก ๆ แซก ๆ เสียทีเถอะน่า” เจ้าแม่กล่าวห้ามหญิงสาวทั้งสองด้วยเสียงเครียด อย่างพอใจ ไม่นึกว่า "ดีมาก" เขากล่าว มีรอยยิ้มบนใบหน้า “นิมนต์ท่านเล่าเรื่องต่อไปเถอะ กำลังน่าฟัง "ที่หอหักของมหาวิทยาลัยลอนดอนนั่นเอง "กันรู้สึกสนใจในปรัชญาตะวันออกมาแล้ว แต่ไม่มีโอกาสได้สนทนากับคนทางตะวันออกถึง คนหนึ่ง ชื่อ จอห์น วิลเลียมส์ เขาเป็นคน ทางศาสนาของแกคืออะไร” คำถามของเพื่อนต่างชาติเป็นเสมือนก้อน หินขนาดใหญ่หล่นลงกระทบใบหน้าอาตมาอย่างแรง อาตมาได้รู้จักสนิทสนมกับเด็กหนุ่มชาวอังกฤษ เรื่องนี้ กันอยากทราบว่า จุดมุ่งหมายสูงสุดใน ไม่มีครั้งใดในชีวิต ที่อาตมาจะรู้สิก ละอายใจ น้อยเนื้อต่ำใจ และโกรธเคือง ตัวเองเท่ากับครั้ง นั่น นี่เองคือจุด เริ่มต้นแห่งชีวิต ใหม่ของอาตมา ๙๒ กัลยา ณ มิตร AI ทำให้รู้สึกมึนงงไปหมด เพราะไม่นึกว่าเขาจะ ถามปัญหาอันลึกซึ้งเช่นนั้น มันเป็นปัญหาซึ่ง อาตมาไม่เคยคิดไม่เคยสนใจ และไม่มีความรู้ มาก่อนเลย อาตมานั่งนิ่งด้วยความอึดอัดใจอยู่ ครู่หนึ่ง แล้วก็ตอบไปตามความจริงด้วยใบหน้า ถอดสีว่า "กันไม่ทราบ ทันใดนั่นเอง จอห์นก็จ้องดูอาตมาด้วย สายตาประหลาดที่ไม่เคยจ้องมองมาก่อน ดวงตา ทั้งคู่นั้นเต็มไปด้วยแววแห่งความประหลาดใจ ความผิดหวัง ความถูกเหยียดหยามและความรู้สึก อื่น ๆ ที่อาตมาเห็นแล้วเกิดความกลัว ความ ชอบสนุกและพาอาตมาหาความสนุกสุขสำราญ หวาดหวั่น ความละอาย ความเสียใจ ความน้อย ถ้าอาตมา จากทุกแง่ทุกมุมของกรุงลอนดอน ขาดสติยั้งคิดไปเอง อาจจะเสียผู้เสียคนและเรียน ไม่สำเร็จก็เป็นได้ แต่เนื่องจากมีสติดี การเรียน ของอาตมาจึงไม่เสียแต่อย่างใด สอบผ่านได้ ด้วยคะแนนดีทุก ๆ ปี เมื่ออาตมากำลังเรียนอยู่ ในปีที่ เนื้อต่ำใจ และความโกรธเคืองระคนกัน "แกเป็นชาวพุทธ แบบไหนกัน” จอห์น พูดเบา ๆ แล้วหันหน้าไปทางอื่น ไม่มีครั้งใดในชีวิต ที่อาตมาจะรู้สึกละอาย ใจน้อยเนื้อต่ำใจ และโกรธเคืองตัวเองเท่ากับครั้งนั้น ๓ ในระหว่างมหาวิทยาลัยหยุดภาคเรียน นี่เองคือจุดเริ่มต้นแห่งชีวิตใหม่ของอาตมา ฤดูร้อน อาตมาได้ติดตามจอห์นไปพักผ่อนที่บ้าน ของเขาในเมืองน็อตติงแฮม ทางเหนือ กรุงลอนดอนตามคำชวนเชิญของเขา eded วถชวตมาเร มาเริ่มเปลี่ยนแปลงที่เมืองน็อตติงแฮม นี้เอง เรื่องมีอยู่ว่า บ่ายวันหนึ่ง อาตมาและจอห์น ได้ไปนั่งเล่นบนสนามหญ้าในสวนหลังบ้าน เมื่อ คุยกันอย่างสนุกสนานถึงเรื่องต่าง ๆ จนหมด Kalyanamitra.org อ่านต่อฉบับหน้า