การเข้าชมรมพุทธฯ และการปฏิบัติธรรม : หน้า 46/108

คิดในตอนนี้รู้สึกสงสารตัวเองยิ่งนัก และทำให้ ซาบซึ้งถึงความมีโชคที่ได้ตัดเวรภัยต่าง แต่ต้นมือ ได้ตั้ง เมื่อข้าพเจ้าเข้าชมรมพุทธฯ ได้ไม่นาน ก็ ได้ไปวัดพระธรรมกาย (ศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม) กับรถที่ชมรมพุทธฯ จัดเป็นประจำ ครั้งแรกที่ไป ถึงวัด ข้าพเจ้ารู้สึกตื่นตาตื่นใจทุกอย่างแปลก ใหม่สำหรับข้าพเจ้า มีระเบียบวินัย เรียบง่าย และสะอาดไม่เหมือนวัดแถวบ้านที่ต่างจังหวัดที่มี แต่การไปทำบุญกันเฉย ๆ หรือแม้จะมีการเทศน์ ก็ฟังไม่ค่อยเข้าใจ แต่ที่นี่มีพ แต่ที่นี่มีพระขึ้นมาสอนการนั่ง สมาธิบนศาลาแบบง่าย ๆ เข้าใจชัดเจน มีเหตุผล ธรรมะของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า จะละเอียดลึกซึ้ง ถึงเพียงนี้ รู้สึกอัศจรรย์ใจ ในความมีเหตุผล เป็นขั้นตอนลุ่มลิกไป ตามลำดับพอเหมาะพอควร มียกตัวอย่างอุปมาอุปไมย และเปิดโอกาสให้ ความดีตลอดมามิได้หยุดเลยแม้แต่วันเดียว แม้ ซักถามได้เหมือนเรียนกับอาจารย์ในมหาวิทยาลัย จะพบอุปสรรคต่าง ๆ นานานับครั้งไม่ถ้วน แต่นั่น เพราะท่านเองก่อนบวชก็จบปริญญาตรีจากมหา ก็ไม่อาจทำลายกำลังใจที่มุ่งมั่นปฏิบัติธรรมของ วิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และได้รับประกาศนียบัตร | ข้าพเจ้าได้ คงเป็นเพราะสมาธิที่ข้าพเจ้าฝึกฝนไว้ ทางด้านผลิตภัณฑ์นม จากประเทศออสเตรเลีย | ทุกวันนั่นเอง ซึ่งถ้าหากข้าพเจ้าไม่ได้พบกัลยาณ จึงมีคำเทศน์ที่ทันสมัย ฟังแล้วสนุก อุดมไปด้วย มิตรชี้นำให้ได้มาเข้าชมรมพุทธฯ และพบวัด สาระน่ารู้ สามารถนำกลับมาใช้ปฏิบัติได้ในชีวิต | พระธรรมกายแล้วละก็ ป่านนี้ข้าพเจ้าคงยังหา ประจำวัน I หลักหรือเป้าหมายให้กับตัวเองไม่ได้ คงจะ ตอบคำถามไม่ได้ว่า เกิดมาทำไม? และจะหา ความสุขอันเที่ยงแท้ถาวรได้อย่างไร ชีวิตคงจะ ดำเนินไปเรื่อย ๆ ตามแบบแผนที่เป็นมา หา คุณค่าสาระแก่นสารอันใดมิได้ เกิดมาเพียงเพื่อจะแก่ เจ็บ และตายไปเท่านั้นหรือ? บัดนี้ ข้าพเจ้า 1 อนกลับในวันนั้น ท่านยังฝาก | ทราบเป้าหมายของการเกิดมา และรู้วิธีที่จะให้ ข้อคิดด้วยว่า สมาธิจะฝึกให้ได้ผลดีต้องทำให้ต่อ เข้าถึงความสุขอันเป็นอมตะแล้ว และจะขอทำ เนื่องทุกวัน เพราะถ้าเว้นไปแม้เพียงวันเดียว ก็ 1 หน้าที่เป็นกัลยาณมิตรให้กับตนเองและผู้อื่นอย่าง เท่ากับต้องเริ่มต้นนับ ๑ ใหม่ ใครอยากเห็นผล | เต็มกำลังความสามารถ ก็ต้องนั่งให้ได้ทุกวัน คำเตือนนี้เหมือนเป็น เพราะกัลยาณมิตรคือผู้ให้แสงสว่างและสันติสุข แก่โลก ท่านล่ะ! เคยทำหน้าที่เป็นกัลยาณ ของตนเอง จึงตั้งใจไว้กับตัวเองเงียบ ๆ ว่า "ตกลง มิตรบ้างหรือยัง? มาเถิด! มาทำหน้าที่ของมิตร เราจะต้องนั่งสมาธิให้ได้ทุกวัน นับแต่บัดนี้เป็นต้นไป” ผู้ชี้แนะประโยชน์เกื้อกูลแก่บุคคลทั้งหลายให้เป็น จากวันนั้นถึงวันนี้ เกือบ 4 ปีแล้ว ที่ ชีวิตที่มีคุณค่าอย่างสมบูรณ์นับแต่วินาทีนี้กันเถิด ข้าพเจ้าได้รับการปลูกฝังคุณธรรมต่าง ๆ ใจของ ข้าพเจ้าได้ถูกหล่อหลอม วนเวียนอยู่ในการสร้าง การท้าทายให้ข้าพเจ้าทดลองความเข้มแข็งจริงจัง ๔๔ กัลยาณมิตร จนกว่าชีวิตจะหาไม่