การเดินทางที่น่าตื่นเต้น : หน้า 79/108

กรรมของทุกคนนั้นฝากไว้กับเขา พร้อมกับรอยยิ้มที่สดใส เขาพูดว่า ฉันมองไปข้างหน้า นักบินพยา 2) “เราทำได้แล้วครับ ไอร่ากลับมา ยามที่จะบังคับเครื่องยนต์ แล้วก็สตาร์ท แล้ว คอย อาทิตย์กำลังอัสดง พอเครื่องบินจอด สนิท กัปตันเจมส์ บรูสคอร์ก ก็หันหน้า มาบอกฉันกับแอนดรูว์ว่า “บัดนี้บริษัท ฮอร์คเกอร์ ไนเดอ เรย์ ได้นำผู้โดยสารมาถึงที่หมายโดย สวัสดิภาพแล้ว และผู้ที่ว่าจ้างเครื่องบิน แท็กซี่อากาศครั้งนี้คือ มิสเตอร์ไมเคิล ไซมอน กำลังคอยท่านผู้โดยสารทั้งคู่อยู่ เครื่องบินอีกครั้งหนึ่ง แต่ไม่ค่อยเป็นผล - ฉันนึกจินตนาการต่อไปว่า เครื่อง ฉันเห็นภาพพื้นดินใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ บินลำนี้มีช้างอยู่ตัวหนึ่งที่บินได้ ๆ เห็นถนนหนทาง เห็นภูเขา ต้นไม้ต่าง ๆ ประคองอยู่ข้างล่างด้วยศีรษะของมัน และ ใกล้ตัวเราเข้ามาทุกขณะ นักบินพยา พาล่องลอยไปสู่ฟากฟ้าที่ห่างไกล กัปตัน ยามเชิดหัวเครื่องบินให้ถลาลงโดยให้ หันมาบอกเราว่า วันนี้เราได้ผ่านเหตุ- เฉียงราบมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ดู การณ์วิกฤตมาแล้วอย่างน่าตื่นเต้น และ ข้างล่างๆ ทั้งกัปตันและนักบินผู้ช่วย เหมือนจะไม่มีประโยชน์ เครื่องยนต์ บอกว่าสิ่งที่เราได้พบเมื่อสักครู่นั้นเรียกว่า นายสตีด ทิมสัน ก็เข้ามาช่วยถือข้าว ยังสำลักน้ำมันอยู่ ใบพัดหมุนเป็นครั้งคราว หลุมอากาศ ในสภาวะที่อากาศแจ่มใส ของกระเป๋าเดินทางของเราทั้งคู่ลงมาจาก ซึ่งมีชื่อย่อในภาษาอังกฤษว่า CAT ซึ่ง เครื่องบิน ไม่นานหลังจากนั้นเราก็เดิน มาตามทางรันเวย์ ซึ่งเงียบสนิทจนค่อน และ ข้างจะเงียบเหงาสักหน่อย เพราะใน แต่เครื่องยนต์ก็ยังไม่ยอมติดสักที เรา กำลังดิ่งเข้าหายอดเขาลูกหนึ่ง นักบิน มาจากคำว่า Clear Air Turbulamte หลบเขาลูกนั้นไปได้อย่างหวาดเสียวที่สุด เขาพูดไปพร้อมกับส่ายศีรษะไป จนกระทั่งเบื้องหน้าของเราปรากฏเป็น บอกว่านี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของเขาซึ่งมี ยามเย็นในฤดูใบไม้ร่วงเช่นนี้ก็ไม่มีเครื่อง ภูเขาสูงชันและไม่มีทางเลยที่เครื่องบิน ประสบการณ์ที่โลดโผน และได้ขับเข้า บินโดยสารอื่นใด หรือผู้คนที่ผ่านไป จะหนีไปพ้น ฉันหลับตานึกตลอดเวลา ไปในกระแสอากาศแปรปรวนที่รุนแรง มาในบริเวณนี้มากนัก ว่าครั้งนี้ฉันต้องตายแน่แล้ว ทันใด ขนาดนี้ กระแสอากาศแปรปรวนใน ปลายสุดด้านหนึ่งของบริเวณ นั้นเองเหมือนมีอะไรมากระทบเครื่องบิน ลักษณะนี้เป็นสิ่งที่ทางกรมอุตุนิยมวิทยา รันเวย์นั้น รถโรลซลอยส์สีดำคันใหญ่ บริเวณทางด้านใต้ของเครื่องบิน มีเสียง ไม่สามารถจะพยากรณ์ให้รู้ล่วงหน้าได้ จอดสงบนิ่งอยู่ ชายคนหนึ่งรูปร่างสูง เหมือนกับกระแทกอะไรสักอย่างหนึ่ง เพราะเป็นสิ่งที่เหลือวิสัยจริง ๆ ที่จะบอก ใหญ่ในชุดเสื้อโอเวอร์โค้ตสีเทา ก้าวออก แล้วเครื่องบินก็เชิดหัวทะยานขึ้นอย่าง ล่วงหน้าได้ว่า เครื่องบินจะบินเข้าไปใน มาจากรถคันนั้นแล้วตรงมาหาเราทั้งสอง เป็นจังหวะเดียวกับที่เราข้าม กระแสอากาศอย่างนี้เมื่อไร และสิ่งนี้ กัปตันเจมส์ บรูส คอร์ก ก็เดินเข้าไป ผ่านภูเขาลูกนั้นมาพอดี และค่อย ๆ เป็นสาเหตุที่ทำให้เครื่องบินจำนวนมาก ทำความเคารพแล้วก็จับมือกับชายผู้นั้น ไต่ขึ้นตามลำดับ ฉันค่อย ๆ ลืมตามาดู ต้องตกไป กัปตันเครื่องบินหันมาบอก รวดเร็ว เห็นเครื่องบินของเรากำลังบินผ่านข้าม ว่า เพราะพระเจ้าทรงโปรดเป็นแน่ที่ ยอดเขานั้นไป ฉันเห็นทิวไม้และยอดไม้ ทำให้เกิดมีกระแสลมพัดเครื่องบินให้ลอย ที่อยู่ข้างล่างชัดเจนที่สุด ขณะนั้นใบพัด สูงข้ามภูเขาลูกนั้นได้เมื่อตอนที่เครื่องบิน อีกครั้งหนึ่งที่ฉันพบกับ เครื่องบินก็เริ่มหมุนช้า ๆ แล้วก็เร็วขึ้น จะถลาลงสู่พื้นล่าง ทำให้กัปตันมีเวลาที่ เสียงเครื่องยนต์ก็คราง จะสตาร์ทเครื่องอีกครั้งหนึ่ง ขณะนี้ เหตุการณ์ประหลาดเช่นนี้ เครื่องบินกำลังปรับระดับขึ้นสู่เพดานบิน ฉันถอนหายใจอย่างโล่ดอก มาตามลำดับ กระหึ่มขึ้นมา อีกครั้งหนึ่งที่ฉันพบกับเหตุการณ์ ปกติคือความสูง ๖๐๐๐ ฟุตจากระดับ ประหลาดเช่นนี้ ฉันถอนหายใจอย่าง น้ำทะเลปานกลาง โล่งอก ทั้งที่คิดว่าตัวเองขณะนั้นน่าจะ สนามบินใกล้กรุงลอนดอน ตายไปแล้ว มันเหมือนกับฝันร้ายที่เข้า สภาวะปกติ และมุ่งหน้าสู่ เป็นเวลาเย็นมากแล้ว เครื่องบิน ทั้งทีคิดว่าตัวเองขณะนั้น น่าจะตายไปแล้ว มาชั่ววูบ และทุกสิ่งทุกอย่างก็กลับเข้าสู่ สองเครื่องยนต์บีช ดราฟท์ นาวาโจ ก็ มันเหมือนกับฝันร้าย ค่อย ๆ ร่อนลงที่สนามบินเอกชนเล็ก ๆ " ฉันหันก้มไปมองดูแอนดรูว์ เขา แห่งหนึ่งซึ่งอยู่เลียบไปกับถนนมอเตอร์ ที่เข้ามาชั่ววูบ ลืมตาขึ้นมาประสานกับตาของฉันพอดี เวย์ขนาดใหญ่ของกรุงลอนดอน ในยาม Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๗๗