ความสำคัญของธรรมกาย : หน้า 30/108

66 ธรรมกายนี้จึงไม่ใช่ของใหม่ ไม่ใช่ลัทธิใหม่ เป็นสิ่งที่สาคัญที่สุด ในทางพระพุทธศาสนา จนอาจจะเรียกว่าเป็นตัวพระพุทธศาสนาก็ได้ เพราะค่าสอน ของพระพุทธเจ้าหลั่งไหลออกมาจาก ธรรมกายนั่นเอง ค่าสอนทั้งหมดสรุปแล้วก็เพื่อให้มนุษย์ปฏิบัติให้เข้าถึงธรรมกายนั่นเอง ทำถูกต้องตามสูตรสำเร็จที่ให้เอาไว้แล้ว ควงไม้พระศรีมหาโพธิ์ วันนั้นเป็นวันที่ พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า" ซึ่งเป็น เราก็จะเข้าถึงธรรมกายอย่างแน่นอน ใจของพระองค์ท่านเบิกบานสบายที่สุด กายธรรมที่ละเอียดที่สุด ท่านทั้งหลายเชื่อหรือไม่ว่าพระ เนื่องจากได้เสวยพระกระยาหารที่อร่อย พุทธเจ้าของเรา เวลาท่านประสูติ ตรัสรู้ ที่สุดจากนางสุชาดา ที่เตรียมอาหารมื้อ ปรินิพพานนั้น ท่านอยู่ที่เดียวกันตลอด เลย คือดังนี้ สูติ พระพุทธเจ้าของเราเวลาท่านประ ท่านก็ประสูติจากศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ตรงนี้ ฟังยากสักนิดหนึ่ง คือก่อนที่ นั้นไปถวายเทวดา หลังจากนั้นก็สรงน้ำ ชำระพระวรกายให้ร่างกายกระปรี้กระเปร่า ใจสบาย ตกยามเย็นก็เอาชนะพญามาร ได้อย่างสบาย ๆ คือท่านไม่ได้เคลื่อน ไหวไปที่ไหน ใจท่านหยุดนิ่งอยู่ที่ศูนย์ ถึงยามไหนท่านก็ทรงเปล่งอุทาน ออกมาในยามนั้น เมื่อเห็นพระธรรมกาย ครั้งแรกทรงอุทานว่า "อโห พุทโธ อโห ธมฺโม อโห สงโม” ถ้าเป็นสมัยนี้ก็ แปลว่า นี่หรือพระพุทธเจ้า ผู้ตรัสรู้ ผู้รู้แจ้ง ผู้เห็นแจ้ง ในยามสุดท้ายก็ทรง เปล่งอุทานว่า "เมื่อใดธรรมทั้งหลาย ท่านเริ่มเข้าสู่ครรภ์พระมารดา ท่านก็ กลางกายของท่านอย่างนั้น ตรึกระลึก ปรากฏขึ้นแก่พราหมณ์ผู้มีความเพียรเพ่งอยู่ ๗ เข้าไปอยู่ในศูนย์กลางกายฐานที่ ถึงบุญบารมีของพระองค์ท่าน แล้วในที่ ของพระราชบิดาพระเจ้าสุทโธทนะก่อน สุดก็ชนะพญามารอย่างสบาย ๆ เมื่อ โดยเข้าตามฐานไปตามลำดับ เป็น ชนะพญามารแล้ว ใจของท่านก็เคลื่อน กายละเอียดเข้าไป เข้าจากปากช่องจมูก เข้าไปที่ศูนย์กลางกายเข้ากลางไปเรื่อย ๆ ข้างขวาไปตามฐานต่าง ๆ เข้าไปหยุดนิ่ง อยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ของพระ ราชบิดา พอครบ ๗ วันบังคับพระราช บิดาเคลื่อนเข้าไปหาพระราชมารดาเพื่อ ประกอบธาตุธรรม เมื่อประกอบธาตุกัน เห็นกายในกายภายใน ไปตามลำดับ ยามที่หนึ่งท่านเข้าถึงกายธรรม ๓ พระโสดา เป็นพระโสดาบัน ตัดสังโยชน์ ได้ คือ หลุดจากขันธ์ ๕ ของ กายมนุษย์ กายทิพย์ กายพรหม ถูกส่วนแล้วก็เคลื่อนย้ายจากฐานที่ กายอรูปพรหม หลุดหมด ที่เรียกว่า ของพระราชบิดาเข้าไปอยู่ที่ศูนย์กลาง กายฐานที ๗ ของพระราชมารดา อยู่ ตรงนั้นธาตุหยาบก็ห่อหุ้มเอาไว้ เป็นจุด เล็กใสเท่ากับเมล็ดงาที่สลัดออก ๒ ครั้ง ปิดช่องระดูไม่ให้มีระดู แล้วก็หล่อเลี้ยง เมื่อนั้นความสงสัยของพราหมณ์นั้นย่อม สิ้นไป พราหมณ์นั้นย่อมขจัดมารและ เสนามารนั้นได้ ประดุจดวงอาทิตย์อุทัย ที่ผุดขึ้นมาขจัดความมืด ทำให้อากาศ สว่างฉะนั้น” พระพุทธเจ้าท่านตรัสรู้ ตรัสรู้ตรงฐานที่ ๗ ตรงนี้นั่นเอง เวลาท่านจะดับขันธปรินิพพาน เมื่อท่านเผยแผ่ธรรมกายไปเต็มที่แล้ว ธรรมกายปักหลักได้เรียบร้อยแล้ว สักกายทิฐิ หลุดหมด พอหลุดก็ติดอยู่ใน กายธรรมพระโสดา หายสงสัยในทาง ปฏิบัติที่จะไปสู่อายตนะนิพพาน หายสงสัย เรื่องพระรัตนตรัย เพราะว่าพระองค์เป็น อันหนึ่งอันเดียวกับกายธรรมพระโสดาแล้ว ด้วยธาตุหยาบของพระราชมารดาไป หายสงสัยในเรื่องอดีตที่เวียนว่ายตาย ท่านก็ปลงอายุสังขาร กำหนดวันที่ ท่านจะดับขันธปรินิพพาน ใจของท่านก็ อยู่กลางธรรมกายอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านเข้ากลางไปตามลำดับที่เรียกว่า เข้า ไม่ซ้ำสมาบัติคือ เข้ากลางธรรมกายใน ธรรมกายไปเรื่อย า เห็นช้อน ๆ กัน ขึ้นมาตามลำดับ ยิ่งละเอียดเข้าไปเท่าไร ก็ยิ่งมีความสุขมากขึ้น สุขที่ไม่มีที่สิ้นสุด ยามที่สองท่านเข้าถึงกายธรรม สุขที่ไม่มีประมาณ เป็นสุขที่ละเอียดอ่อน สุขที่หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะทั้งมวล ๆ อรหันต์ เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับกายธรรม จนกระทั่งธรรมกายนั้นละเอียดสะอาด เรื่อย ๆ จนกระทั่งในที่สุดครบกำหนดก็ ประสูติออกมา เพราะฉะนั้นท่านก็ ประสูติตรงนี้ ตรงฐานที่ ๗ เวลาท่านตรัสรู้ ท่านก็ตรัสรู้อยู่ที่ ตรงนี้ ตรงศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ใต้ ๒๘ กัลยา ณ มิตร เกิดด้วยบุพเพนิวาสานุสติญาณ พระอนาคามี ยามสุดท้ายเข้าถึงกายธรรมพระ ท่านเข้ากลางธรรมกายไปเรื่อย Kalyanamitra.org