การบวชและการทำบุญ : หน้า 91/108

63 ม าเพ่งพินิจดูอาตมาอย่างใกล้ชิดแล้วกล่าวว่า เป็นชาวเมืองกรุง แต่บวชเป็นพระอยู่ได้ถึง ๔ พรรษา "ท่านยังดูท่าทางหนุ่มแน่นอยู่มาก” "ข้าเจ้าเข้าใจว่าเป็นพระแก่เสียอีก รูปร่าง สง่างามเสียด้วย มิน่าเล่า ปุณณมาถึงได้พูดถึง มิได้ขาดปาก บอกข้าเจ้าหน่อยได้ไหมว่า ท่าน เป็นคนเมืองใด บวชได้กี่พรรษาแล้ว” อาตมาสงบจิตแผ่เมตตาแก่หญิงชรา แล้ว ตอบว่า "อาตมาเป็นคนกรุงเทพฯ อุปสมบทได้ ๘ พรรษาแล้ว” "อ๋อ เป็นคนกรุงเทพฯ เสียด้วย” เจ้าแม่ อุทานแสดงความสนใจยิ่งขึ้น "มารดาบิดาของ ท่านยังอยู่หรือเปล่า? และทำอาชีพอะไร?” แล้วท่านคิดจะลาสิกขาหรือเปล่า หรือจะอยู่ใน เพศสงฆ์ตลอดไป” อาตมานึกขำ ต่อคำถามอย่างตรงไป ตรงมาของเจ้าแม่ คนแก่และเด็ก ๆ มีลักษณะที่ น่าขำและน่าเอ็นดูอย่างหนึ่งคือ มีอะไรอยู่ในใจก็ พูดออกมาอย่างซื่อ ๆ ไม่มีเงื่อนงำอำพราง สงบ ใจแผ่เมตตาแก่หญิงชราแล้วตอบว่า เพราะ "เรื่องการลาสิกขาอาตมายังไม่ได้คิด เป็นเรื่องของอนาคตที่หาอะไรแน่นอนไม่ได้ อาต มาสนใจแต่เรื่องปัจจุบัน ถ้าปัจจุบันดีแล้วอนาคต ก็ดีเอง แต่จะอยู่ในสมณเพศตลอดไปหรือ ก็ไม่ แน่อีกเหมือนกัน อาตมาไม่อยากรับรองเรื่อง เกี่ยวกับอนาคต” การสนทนาเรื่องส่วนตัวยุติลง เมื่อปุณณ์มา นำสำรับกับข้าวมาถวาย พร้อม ๆ กันนั้น ดวงแก้ว และเพื่อนหญิงอีก ๒-๓ คนก็มาถึงพร้อมด้วย กับข้าวคนละเล็กละน้อยเพื่อร่วมทำบุญ มีการ การทําบุญท่าทาน ด้วยใจบริสุทธิ์ "บิดาของอาตมาถึงแก่กรรม ในระหว่างที่ อาตมาศึกษาอยู่ต่างประเทศ มารดายังอยู่ที่ กรุงเทพฯ บิดาของอาตมาทำราชการ ก่อนออก จากราชการเป็นปลัดกระทรวงฯ มีบรรดาศักดิ์ ย่อมก่อให้เกิดความ เบิกบานสําราญใจ กลมเกลียวอย่างนี้เสมอ ทักทายกันระหว่างเพื่อนฝูงด้วยเสียงค่อนข้างดัง ผสมด้วยเสียงหัวเราะอย่างสนุกสนานตามธรรม เนียม การทำบุญทำทานด้วยใจบริสุทธิ์ย่อมก่อให้ เกิดความเบิกบานสำราญใจและความสามัคคี ขณะที่อาตมาตักข้าวและกับข้าวชนิดต่าง ๆ ดวงแก้วที่หน้าคล้ายกำลัง “ดิฉันเห็นท่านตักกับข้าวทุกอย่างลงใน อย่างละเล็กละน้อยลงในบาตร ทุกคนก็จ้อง ดูด้วยความสนใจ ไม่สบายแล้วกล่าวขึ้นว่า เป็นหลวง ครอบครัวของอาตมามีฐานะมั่นคง บาตรหมดแล้ว ยังตักของหวานใส่ลงไปด้วย และความสามัคคี เพราะมีหลักทรัพย์เป็นมรดกตกทอดมาแต่บรรพบุรุษ หมายความว่าท่านจะฉันคละกันไปหมดอย่างนั้น กลมเกลียวอย่างนี้ อาตมาเป็นลูกคนสุดท้อง บรรดาพี่ ๆ เขาก็มี ใช่ไหมคะ?” เสมอ อาชีพมีครอบครัวเป็นหลักฐานไปหมดแล้ว” เมื่ออาตมาตอบรับ เธอก็ทำหน้าตื่น ๆ "ท่านเล่นฉันคลุกกันหมดแบบนี้ก็แย่ซิคะ” "เหมือนปุณณมาทุกประการ” เจ้าแม่พูด แล้วกล่าวว่า ถึงลูกสาวอีกครั้งหนึ่ง "พี่ ๆ เขาก็มีครอบครัว แยกย้ายกันไปหมดแล้ว ยังเหลือปุณณ์มา คนเดียวอยู่ปฏิบัติบำรุงแม่” หญิงชราหันไปสั่งลูกสาวให้นำสำรับกับข้าว มาเร็ว ๆ แล้วกล่าวต่อไป "น่าอนุโมทนาเหลือเกิน เป็นลูกผู้ดีมีสกุล Kalyanamitra.org “ถ้าแย่ อาตมาก็คงแย่มานานแล้ว เพราะ อาตมาฉันแบบนี้มาเป็นเวลา 4 ปีแล้ว” ทุกคนจ้องดูอาตมาอย่างงง ๆ แล้วปุณณมา ถามขึ้นว่า “แล้วมันจะอร่อยหรือคะ?” "อาตมาไม่ได้ฉันอาหารเพื่อความอร่อย กัลยาณมิตร ๘๙