ล่านิทานในหลานฟัง : หน้า 58/108

L ล่านิทานในหลานฟัง โกรธเพราะเกลือ สวัสดีค่ะ หลาน ๆ ที่น่ารักทุกคน พระภิกษุนั้น เป็นผู้ที่สละการสะสมข้าวของทั้งหลาย เป็นผู้มักน้อย ยินดีเพียงบิณฑบาตที่ได้รับวันต่อวันเท่านั้น หลาน ๆ จึงจะเห็นว่าโดยทั่วไปแล้ว เมื่อพระภิกษุท่านจะใช้ สิ่งของอะไรก็ตาม จึงมักจะมีบุคคลผู้ใกล้ชิดซึ่งเป็นผู้ชาย ที่ เราเรียกว่า "อุบาสก” คอยประเคนหรือถวายให้ ในสมัยพุทธกาล พระปิลินทวัจฉะ ซึ่งเป็นพระมหา สาวกองค์หนึ่ง และเป็นพระอรหันต์ได้ไปเทศนาให้ญาติพี่น้อง ของคนงานในวัดเชตวันฟัง บุคคลเหล่านั้นมีความเลื่อมใส พากันถวายเภสัชห้า อันประกอบด้วย เนยใส เนยข้น น้ำมัน น้ำผึ้ง น้ำอ้อย พระปิลินทวัจฉะก็สละเภสัชเหล่านั้นให้ภิกษุ ทั้งหลายที่ไปกับท่าน ภิกษุเหล่านั้นดีใจ พากันเก็บเภสัชที่ได้ มาจำนวนมากนี้ไว้ในหม้อดินบ้าง ในขวดบ้าง ในถุงบาตรบ้าง ต่างเก็บกันวุ่นวายพอสมควรทีเดียว ควรจะมีการทำหก เลอะเทอะกันบ้างเป็นแน่ ชาวบ้านทั้งหลายเห็นความวุ่นวายนั้น ก็พากันติเตียนว่าพระเหล่านั้นว่า ช่างโลภมากเสียจริง ๆ มี ข้าวของเยอะแยะ สงสัยว่าจะต้องสร้างยังสร้างฉางเก็บ กระมัง ใส่ในบาตรในย่ามไม่หมดแล้ว พระสัมมาสัมพุทธ เจ้าทรงสดับ จึงติเตียนพระภิกษุเหล่านั้น แล้วทรงบัญญัติ สิกขาบทให้พระภิกษุเก็บเภสัชห้าไว้ได้เพียงแค่ ๗ วัน พระองค์ รับสั่งว่า ในสมัยโบราณ ศาสนาพุทธยังไม่บังเกิดบัณฑิต แต่โบราณรักษาเพียงแค่ศีล ๕ ข้อก็ยังไม่สะสมทรัพย์สมบัติ ใด ๆ ไว้ แม้เพียงแค่ก้อนเกลือเพื่อประโยชน์วันต่อไป แล้ว ตรัสเล่าเรื่องในอดีตให้ฟังดังนี้ ในอดีตกาล สมัยที่อายุมนุษย์ยืนยาวถึง หมื่นปี พระเจ้าคันธาระ และพระเจ้าวิเทหะ ๕๖ กัลยาณมิตร 0 เป็นสหายครองเมือง โดย น้าอึด Kalyanamitra.org