สมาธินอกพุทธศาสนา : หน้า 13/112

สมาธินอกพุทธศาสนา แหละ แต่ส่วนจิตที่เป็นสมาธิก็อยู่ อย่างนี้เรียกว่าได้สมาธิ จิตตสุเสกค- ตรงข้างในดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ คต์ ได้ถึง เอกคุกตา ได้ถึงซึ่งความ มนุษย์เช่นนี้ละก็ ถูกเป้าหมายใจดำ นั่นแหละ ไม่ใช่จิตดวงเดียว ใน เป็นหนึ่ง จิตดวงนั้นแหละถึงซึ่ง ของพระพุทธศาสนาทีเดียว กลางดวงจิตมีวิญญาณ แต่ดวง ความเป็นหนึ่งทีเดียว ไม่มีสอง ไม่ จิตอยู่ในกลางดวง ดวงจำอยู่ใน มีเขยื้อน แน่นแน่วเหมือนอย่างกับ ออกไปน่ะ ที่พระพุทธเจ้ารับรอง กลางดวงเห็น แต่ว่าพูดถึงจิตดวง น้ำที่ใส่ไว้ในแก้วตั้งไว้ในที่มั่น ไม่มี อนุโลมเข้ามาในพระพุทธศาสนานั่น เดียวแล้วก็ จิตไม่เกี่ยวด้วยอารมณ์ ลมพัดมาถูกต้องเลย ไม่เขยื้อนเลย กสิน ๑๐ อศุภ ๑๐ อนุสติ ๑๐ เป็น ทีเดียวอารมณ์ไม่เข้าไปแตะทีเดียว ทีเดียว อยู่ที่เดียว หยุดอยู่กับที่ที่ แล้ว อาหาเรปฏิกูลสัญญา นิ่งหยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลางดวงธรรมที่ เดียว นั้นได้ชื่อว่า จิตตสุเสกคุกต์ จตุธาตุววัตถานเป็น ๓๒ นี่สมาธิ ทำให้เป็นกายมนุษย์ แล้วผู้ปฏิบัติ ถึงซึ่งความเป็นหนึ่งทีเดียว จิตถึง โดยปริยายเบื้องต่ำทั้งนั้น ไม่ใช่ ของตัวก็เห็น ใครเห็น นี้เป็นทาง ซึ่งความเป็นหนึ่งขนาดนั้น นั่นได้ สมาธิโดยปริยายเบื้องสูง ปฏิบัติ กายมนุษย์ละเอียดมันเห็น สมาธิอย่างนี้เรียกว่าได้สมาธิแล้ว ทางปริยัติก็ดี ทางปฏิบัติก็ดี ว่า ไม่ใช่กายมนุษย์คนหยาบนี่กายมนุษย์ แต่ว่าสมาธิโดยปริยายเบื้องต่ำ อย่างนี้ โดยปริยายเบื้องต่ำ สมาธิโดย ละเอียดที่มันฝันออกไป กายมนุษย์ สมาธิโดยปริยายเบื้องต่ำ ไม่ใช่ ทางปริยัติก็แบบเดียวกัน สมาธิ คนนั้นแหละมันเห็น มันอยู่ใน สมาธิโดยปริยายเบื้องสูง โดยทางปฏิบัติก็แบบเดียวกัน แต่ว่า ๓๐ ถึงจะ กลางดวงนั่นแหละ มันเห็นดวงจิต สมาธิท่านวางหลักมาก ไม่ สมาธิโดยทางปริยัติไม่เห็น ผู้ทำ บริสุทธิ์สนิทหลุดจากอารมณ์ดังนี้ ใช่แต่จิตแน่นเท่านี้ ไม่ใช่แต่จิต สมาธิไม่เห็น นั่นสมาธิในทางปริยัติ ไม่มีอารมณ์เข้าไปเกี่ยวข้องเลยทีเดียว ปราศจากอารมณ์ถึงซึ่งความเป็น ถ้าสมาธิในทางปฏิบัติ ผู้ได้ เป็นดวงจิตใสเหน่งอยู่นั่นแหละ หนึ่งเท่านี้ สมาธิท่านวางหลักไว้ถึง ผู้ถึง เห็นทีเดียว เห็นปรากฏชัด เหมือนไข่แดง แต่ว่ามันไม่ใสอย่าง ๔๐ แต่ว่า ๔๐ ยกเป็นปริยายเบื้อง ที่เดียว นั่นสมาธิในทางปฏิบัติ เห็น ไข่แดงหรอก ใสเหมือนกระจกส่อง สูงเสีย ๔ เหลืออีก ๓๒ นั้นก็เป็น ปรากฏชัด เห็นปรากฏชัดดังนั้น เงาหน้า ใสเหน่งทีเดียว ตากาย ที่ทำสมาธิเหมือนกัน แต่ว่าเป็น ส่วนสมาธิโดยปริยายเบื้อง มนุษย์ละเอียดมันเห็น เพราะว่ามัน สมาธิฝ่ายนอกพระศาสนา ไม่ใช่ใน สูงต้องพูดถึงฌาน จิตที่เป็นดวงใส ก็รู้ว่าดวงจิตของมนุษย์เวลานี้ไม่เกี่ยว นะ สมาธิข้างนอก แต่ว่าเห็นข้างนอก ที่เห็นเป็นดวงใสอยู่นั่นแหละผู้ปฏิบัติ ด้วยอารมณ์ทั้ง 5 เลย อารมณ์ทั้ง แล้วก็น้อมเข้าไปข้างในได้ ถ้าสมาธิ จะเข้าถึงซึ่งสมาธิโดยปริยายเบื้องสูง 5 ไม่ได้เข้าไปเกี่ยวเลย หลุดจาก กันหมด เห็นอย่างนี้เรียกว่าโวสุสค- คารมมณ์ กริตวา ลภติ สมาธิ มันก็นิ่ง นิ่งแน่นอนอยู่กับดวงจิต มั่นไม่คลาดเคลื่อน ดวงจิตนั่นก็ซ้อน อยู่กับดวงจำ ดวงเห็น ดวงวิญญาณ ก็ซ้อนอยู่ในกลางดวงจิตนั่นแหละทั้ง ๔ อย่างนี้ซ้อนไม่คลาดเคลื่อนกัน เป็นจุดเดียวกันนั่นแหละ ไม่ลั่นลอด จากกัน เป็นก้อนเดียวชิ้นเดียวอัน เดียวทีเดียว เห็นชัด ๆ อย่างนี้ เรียกว่า สมาธิในทางปฏิบัติแท้ ๆ กั ล ย า ณ ม ต ร ๑๑