การพูดคุยกับพระราชา : หน้า 89/112

ร้ายท่าน นับว่าท่านเป็นสัตบุรุษ เอาละเราจะพาท่าน พระราชาทรงลดธนูลง ร้ายมิตรมีแต่จะล้างผลาญ ทหารทั้งหลายก็ลดรนูลงด้วย "ดูก่อน พญากวางทอง โดยแท้ เช่นกัน แล้วพากันแวดล้อมอยู่ ท่านว่าใครหรือ พวกกวางด้วย เข้าเมืองไปแสดงธรรมแล้วเรา พญากวางทองเดินเข้าไปทํา กัน พวกนกหรือพวกมนุษย์ จะปล่อยท่านไป” ความเคารพ แล้วถามด้วย เสียงอันไพเราะว่า "ข้าพระบาทติเตียนพวก พญากวางทองคิดจะ มนุษย์ มนุษย์ผู้ลอยคอใกล้ ลองหยั่งน้ำพระทัยของพระราชา "ข้าแต่มหาราช โปรด ตายอยู่ในแม่น้ำคงคา ข้าพระ ว่า จะพูดจริงตลอดไปหรือไม่ ทรงรอก่อน โปรดบอกข้าพระ บาทได้รับภัยครั้งนี้ก็เพราะมนุษย์ จึงกล่าวว่า บาทสักหน่อยเถิดว่า ใครหนอ ผู้นั้น การคบคนเลวนำทุกข์มา เป็นผู้บอกพระองค์ว่า ข้าพระ ให้แท้ ๆ” บาทอาศัยอยู่ที่นี่” พาพระองค์มา "ข้าแต่พระราชา เสียง ของสุนัขจิ้งจอกก็ดี เสียงของ "อ้อ ที่แท้แกนั่นเอง เรา นกก็ดี รู้ได้ง่าย แต่เสียงของ "คน ๆ นั้นแหละบอก จะยิงธนู ๔ แฉกดอกนี้ไปตัด มนุษย์รู้ได้ยาก คนบางคนเมื่อ เรา” แล้วทรงหันไปทางชายที่ ขั้วหัวใจมันเสียเลย ไอ้เจ้าคน ก่อนก็เป็นคนใจดี นับถือกัน อกตัญญู คนเนรคุณ!” ทรงหัน เหมือนญาติพี่น้อง แต่ภายหลัง พญากวางทองกล่าวด้วย ไปทางชายหนุ่มที่พามา ก็อาจเป็นศัตรูกันได้ ใจของ “ช้าก่อน พระราชาผู้ มนุษย์รู้ได้ยากยิ่งนัก” "ข้าพระบาทเคยได้ยิน เป็นจอมแห่งหมู่ชน สัตบุรุษทั้ง "พญากวางทอง คนบางคนพูดไว้ว่า ไม้ลอยน้ำ หลายไม่สรรเสริญการฆ่า ไม่ว่า เป็นกษัตริย์ ตรัสแล้วไม่คืนคำ ยังมีค่ากว่าคนบางคนเสียอีก” จะฆ่าบัณฑิตหรือฆ่าคนพาล จง เราขอให้พรแก่ท่านด้วยสัญญาว่า "หมายความว่าอย่างไร ปล่อยเขากลับบ้านไปเถิด และ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป เราและ ความน้อยใจว่า หรือ” พระราชาตรัสถาม เรา โปรดจงประทานค่าจ้างให้เขา ประชาชนของเราจะไม่ล่ากวาง "หมายความว่า คน ตามที่พระองค์ตรัสไว้เถิด แล้ว อีกต่อไป” บางคนสันดานบาป มักประทุษ ข้าพระบาทก็จักทำตามความ จากนั้น พระเจ้าพรหม ร้ายมิตร แม้กำลังจะจมน้ำตาย ปรารถนาของพระองค์” พญา ทัต ทรงพญากวางทองไปแสดง เราได้ช่วยไว้ เขาก็ไม่เห็นความดี กวางทองขอร้อง ธรรมแก่พระนางเขมาราชเทวี บ คนเลวเช่นนี้ ท่อนไม้ลอยน้ำ “ดูก่อน พญากวางทอง และข้าราชบริพารทั้งหลาย พญา มายังมีค่ากว่า ยังใช้ทำพื้น ทำ น้ำใจท่านช่างประเสริฐยิ่งนัก กวางทองทรงแสดงทศพิธราช อะไรอื่น ๆ ได้ ส่วนคนประทุษ ท่านให้อภัยแม้แต่คนที่คิดทำ ธรรมถวายแด่พระราชา แล้วจึง ก ล ย า ณ ม ต ร 50