การทำใจให้สงบ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2534 ฉบับที่ 10 หน้า 36
หน้าที่ 36 / 112

สรุปเนื้อหา

ไม่มีใครเข้ามารู้สึกร่วมกับกระเพาะ ส่วนเรื่องของการทำใจให้สงบ น้ำตก น้ำไหล สายธาร และท้องทะเล ของเรา เช่นเดียวกับความฝันที่ต่าง สบายนั้นเล่าก็ง่ายแสนง่าย ที่ยาก นึกถึงความเป็นอิสระของสายลม คนต่างก็ฝันไปคนเดียว หรือปวดหัว นั้นเป็นเพราะปักใจกันไว้อย่างหนัก หมู่นก นึกถึงความอร่ามของพระ ตัวร้อนก็เป็นอยู่คนเดียว ไม่เคยเห็น หนากับคำว่าสมาธิต่างหาก ทั้ง ๆ จันทร์วันเพ็ญ เพื่อปรับให้ความรู้สึก มีใครสามารถมาถ่ายเอาไปเป็นแทน ที่สมาธินั้น ถ้าให้ตีความหมายให้ หนัก ๆ เครียด ๆ ของเราให้ค่อย ได้เลย กระชับก็คือ ภาวะแห่งความสุข ที่ คลายลง ด้วยการนึกเช่นนี้ เปรียบ เต็มไปด้วยความรู้อันเกิดจากความ เสมือนการสร้างบรรยากาศให้กับ อย่างนี้แล้ว..จะไปทุกข์อยู่ สงบและสบาย ตัวเอง เป็นชั้นแรก เริ่มแรกของ ทำไม สู้ทำใจ ทำตั

หัวข้อประเด็น

- การทำใจให้สงบ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ๆ จะชะโงกหน้าเข้ามาเป็นเพื่อน เช่น หมดเสียก่อน ไม่ทันให้ได้ปรับปรุง คุ้นกับการนึกถึงเรื่องสวย ๆ งาม ๆ เดียวกับความอิ่ม หรือความหิว ที่ เช่นความเขียวของทุ่งหญ้า นาข้าว ไม่มีใครเข้ามารู้สึกร่วมกับกระเพาะ ส่วนเรื่องของการทำใจให้สงบ น้ำตก น้ำไหล สายธาร และท้องทะเล ของเรา เช่นเดียวกับความฝันที่ต่าง สบายนั้นเล่าก็ง่ายแสนง่าย ที่ยาก นึกถึงความเป็นอิสระของสายลม คนต่างก็ฝันไปคนเดียว หรือปวดหัว นั้นเป็นเพราะปักใจกันไว้อย่างหนัก หมู่นก นึกถึงความอร่ามของพระ ตัวร้อนก็เป็นอยู่คนเดียว ไม่เคยเห็น หนากับคำว่าสมาธิต่างหาก ทั้ง ๆ จันทร์วันเพ็ญ เพื่อปรับให้ความรู้สึก มีใครสามารถมาถ่ายเอาไปเป็นแทน ที่สมาธินั้น ถ้าให้ตีความหมายให้ หนัก ๆ เครียด ๆ ของเราให้ค่อย ได้เลย กระชับก็คือ ภาวะแห่งความสุข ที่ คลายลง ด้วยการนึกเช่นนี้ เปรียบ เต็มไปด้วยความรู้อันเกิดจากความ เสมือนการสร้างบรรยากาศให้กับ อย่างนี้แล้ว..จะไปทุกข์อยู่ สงบและสบาย 1 ตัวเอง เป็นชั้นแรก เริ่มแรกของ ทำไม สู้ทำใจ ทำตัวให้สบาย สงบ การฝึกความสงบ ต่อจากนั้น ก็ให้ ไม่ดีกว่าหรือ จะได้นำความสงบ รู้อย่างนี้แล้ว....ไม่ต้องรอช้า ลองนึกว่าใจของเรา สติของเราที่เป็น สบายนั้นมาใช้เป็นตัวปรับรสของชีวิต รีบมาหัดทำใจของเรา..ท่าน ให้สงบ ของเราแท้ ๆ นั้นอยู่ในตัว เพราะ มาใช้เป็นตัวพิจารณาว่าเราปรุงรสชีวิต สบายกันดีกว่า เพราะความสุข อย่างอื่น เรื่องอื่น ๆ แม้กระทั่ง ของเราเข้มข้นไปหรือไม่ จืดไปหรือ นุ่ม ๆ ที่จะตามมานั่นแหละสมาธิ ความเป็นไปของร่างกายของเราเอง เปล่า หรือว่าหนักไปทางไหน เกิน ตัวพื้นฐานของความคิดดี ๆ ที่เรียก ก็ยังไม่อยู่ในวิสัยที่จะบังคับ จึงไม่ใช่ ไปในทิศใด ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำได้ทันที กันว่า ปัญญา หรือโอชารสที่สามารถ ของเรา สิ่งเดียวเท่านั้นที่เป็นของเรา โดยมิต้องรอให้สมาธิก้าวหน้าอย่าง นำมาปรุงชีวิตของเราให้ได้รสชาติพอดี แท้ ๆ ก็คือใจ ซึ่งจะอยู่ที่อื่น ขึ้น ที่เข้าใจ เช่นนั้น เวลาสำหรับหนึ่งชีวิตคงจะ เพราะถ้าหากว่าต้องรอ ๆ ๆ กับสิ่งอื่นนอกตัวย่อมเป็นไปไม่ได้ ทำอย่างไร....เพียงแต่ฝึกให้ นอกจากที่จุดศูนย์กลางกายของเรา ๓๔ กั ล ย า ณ ม ต ร
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More