ข้อความต้นฉบับในหน้า
ๆ
จะชะโงกหน้าเข้ามาเป็นเพื่อน เช่น หมดเสียก่อน ไม่ทันให้ได้ปรับปรุง คุ้นกับการนึกถึงเรื่องสวย ๆ งาม ๆ
เดียวกับความอิ่ม หรือความหิว ที่
เช่นความเขียวของทุ่งหญ้า นาข้าว
ไม่มีใครเข้ามารู้สึกร่วมกับกระเพาะ
ส่วนเรื่องของการทำใจให้สงบ น้ำตก น้ำไหล สายธาร และท้องทะเล
ของเรา เช่นเดียวกับความฝันที่ต่าง สบายนั้นเล่าก็ง่ายแสนง่าย ที่ยาก นึกถึงความเป็นอิสระของสายลม
คนต่างก็ฝันไปคนเดียว หรือปวดหัว นั้นเป็นเพราะปักใจกันไว้อย่างหนัก หมู่นก นึกถึงความอร่ามของพระ
ตัวร้อนก็เป็นอยู่คนเดียว ไม่เคยเห็น หนากับคำว่าสมาธิต่างหาก ทั้ง ๆ จันทร์วันเพ็ญ เพื่อปรับให้ความรู้สึก
มีใครสามารถมาถ่ายเอาไปเป็นแทน ที่สมาธินั้น ถ้าให้ตีความหมายให้ หนัก ๆ เครียด ๆ ของเราให้ค่อย
ได้เลย
กระชับก็คือ ภาวะแห่งความสุข ที่ คลายลง ด้วยการนึกเช่นนี้ เปรียบ
เต็มไปด้วยความรู้อันเกิดจากความ เสมือนการสร้างบรรยากาศให้กับ
อย่างนี้แล้ว..จะไปทุกข์อยู่ สงบและสบาย
1
ตัวเอง เป็นชั้นแรก เริ่มแรกของ
ทำไม สู้ทำใจ ทำตัวให้สบาย สงบ
การฝึกความสงบ ต่อจากนั้น ก็ให้
ไม่ดีกว่าหรือ จะได้นำความสงบ รู้อย่างนี้แล้ว....ไม่ต้องรอช้า ลองนึกว่าใจของเรา สติของเราที่เป็น
สบายนั้นมาใช้เป็นตัวปรับรสของชีวิต รีบมาหัดทำใจของเรา..ท่าน ให้สงบ ของเราแท้ ๆ นั้นอยู่ในตัว เพราะ
มาใช้เป็นตัวพิจารณาว่าเราปรุงรสชีวิต สบายกันดีกว่า เพราะความสุข อย่างอื่น เรื่องอื่น ๆ แม้กระทั่ง
ของเราเข้มข้นไปหรือไม่ จืดไปหรือ นุ่ม ๆ ที่จะตามมานั่นแหละสมาธิ ความเป็นไปของร่างกายของเราเอง
เปล่า หรือว่าหนักไปทางไหน เกิน ตัวพื้นฐานของความคิดดี ๆ ที่เรียก ก็ยังไม่อยู่ในวิสัยที่จะบังคับ จึงไม่ใช่
ไปในทิศใด ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำได้ทันที กันว่า ปัญญา หรือโอชารสที่สามารถ ของเรา สิ่งเดียวเท่านั้นที่เป็นของเรา
โดยมิต้องรอให้สมาธิก้าวหน้าอย่าง นำมาปรุงชีวิตของเราให้ได้รสชาติพอดี แท้ ๆ ก็คือใจ ซึ่งจะอยู่ที่อื่น ขึ้น
ที่เข้าใจ
เช่นนั้น เวลาสำหรับหนึ่งชีวิตคงจะ
เพราะถ้าหากว่าต้องรอ
ๆ
ๆ
กับสิ่งอื่นนอกตัวย่อมเป็นไปไม่ได้
ทำอย่างไร....เพียงแต่ฝึกให้ นอกจากที่จุดศูนย์กลางกายของเรา
๓๔
กั ล ย า ณ ม ต ร