การใช้ชีวิตในบ้านพัก : หน้า 102/112

MAGAZINE กางเกงขาสั้นแค่เข่าแบบหลวม ๆ เสื้อ หยิบนิตยสารติดมือออก ครับผม ขอโทษที่ทำให้ตกใจ” ยึดตัวโตสีเข้าชุดกัน ลงไปข้างล่าง มาด้วยสองเล่ม เอนตัวลงบนเก้าอี้ เขาเป็นชายหนุ่มรูปร่างสูง เข้าไปห้องครัวซึ่งอยู่ด้านหลัง ผ้าใบ อากาศสดชื่นและลมเย็นทำ โปร่ง ผิวขาวกว่าผู้ชายส่วนใหญ่ที่ "ให้หนูช่วยอะไรไหมคะ” ให้เปลี่ยนใจ กอดหนังสือแนบอก เคยเห็น คะ” "หายปวดศีรษะแล้วหรือ หลับตาลง "ไม่สบาย หรือไม่สนุกครับ น่าขัน คุณยายแนะให้มา อยู่คนเดียวแบบนี้เหงาแย่ หรือไม่ "ปวดนิดหน่อยค่ะ” เที่ยวเพื่อเรียนรู้ผู้คน แต่ฉันกลับ ชอบน้ำทะเล” "หิวไหมคะ ทานอะไรสัก แยกตัวออกมานอนเล่นอยู่คนเดียว - ขณะฟังเขาพูด ฉันพยายาม ถ้าคุณยายมาเห็น จะว่า นึกเดา เขาเป็นใคร หน่อยไหม ป้าจะจัดให้ เอาไหมคะ” "หนูดื่มน้ำตอนทานยาเต็ม อย่างไร? ที่ทำให้เกิดความรำคาญ มีเสียงเดินเข้ามาใกล้ คิดว่า มากก็คือสายตาของเขาที่จับจ้องส่วน คงเป็นป้าแม่บ้าน จึงหลับตานิ่งอยู่ ขาของฉันเกือบตลอดเวลา ทำให้ "ถ้างั้นไปนอนเล่นที่เก้าอี้ อย่างเดิม ท้องเลย เอาไว้รอทานพร้อมกับพวก พี่ ๆ ก็แล้วกันนะคะ” แนะนำ พลางยิ้มให้อย่างคนใจดี ผ้าใบหน้าบ้านพักสิคะ” แม่บ้าน ไม่กล้ากระดุกกระดิก "ไม่สบายหรือเปล่าครับ” "เพียะ” ฝ่ามือตบลงกับน่อง "เอ๊ะ!" ฉันสะดุ้ง ความ เสียงไม่เคยคุ้น ทำให้ฉันตกใจ รีบ ของฉันค่อนข้างแรง ลืมตาและลุกขึ้นนั่ง m “แสดงว่าไม่เป็นไร สวัสดี โกรธวิ่งพล่านไปทั่วตัว ๑๐๐ กั ล ย า ณ ม ต ร 12