การแก้ไขอุปสรรคในการทำสมาธิ : หน้า 25/112

แล้วตรัสตัณหักขยธรรม พระโมค คัลลานะก็เข้าถึงธรรมกายอรหัต เป็น พระอรหันต์ในที่สุด สาเหตุแห่งความง่วงอื่น ๆ อาจจะมาอีกหลาย ๆ กรณี ซึ่ง เมื่อทราบแล้วจะได้ระมัดระวังและ หาทางแก้ไขต่อไป เช่น น้อย ป่วย ๑. ร่างกายเพลีย พักผ่อน ๒. ทานอาหารมากเกินไป "หนังท้องตึง สมคำโบราณว่า หนังตาหย่อน” ๓. อิริยาบถไม่สม่ำเสมอ, ไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย ๔. พูดเพ้อเจ้อ ๕. ใจฟุ้งซ่านมาก คิดมาก ใช้สมองมาก ฯลฯ ซึ่งวิธีแก้ไขให้พิจารณาแก้ ไขตามสาเหตุของแต่ละข้อไป การ กลับมี ความสะดุ้งหวาดกลัวอาจ เหาะจะลอยได้บ้าง บางคนพอพบ จะเป็นเพราะนั่งสมาธิแบบที่เอาใจไว้ กับประสบการณ์ภายในที่ใจเริ่มก่อตัว นอกตัว เช่น เพ่งแสงเทียน แล้ว เป็นสมาธิดังกล่าวแล้วนี้ เอาใจไปเกาะติดกับแสงเทียนนั้น ความสะดุ้งหวาดเสียว กลัว จึงเอา เมื่อเอาใจไปไว้นอกตัว จึงพบนิมิต ใจถอนจากศูนย์กลางกาย พอเอา เลื่อนลอยเห็นภาพที่น่าหวาดเสียว ใจถอนจึงต้องมานั่งถอนใจ เพราะ น่าสะดุ้งกลัวบ้าง เพราะเหตุว่า ว่าใจขณะนั้นกำลังเป็นสมาธิใกล้จะ เอาใจไปไว้ผิดที่ ใจที่ไว้ถูกที่ต้องไว้ ถึงเส้นชัยอยู่แล้ว กลับเดินถอยหลัง แก้ไขโรคง่วงนี้ ต้องใช้ความอดทน ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ที่เดียว กลับ จึงน่าเสียดายยิ่งนัก แต่ไม่ สูง ใช้ความพยายาม ใช้ความสังเกต เท่านั้น เช่น จะเพ่งแสงเทียนก็ทำ เป็นไรเราเริ่มมีความคุ้นแล้ว จะปรับ อย่างสูง หมั่นท่องเอาไว้ "ซื้อ ได้ แต่ต้องน้อมเอาแสงเทียนนั้นมา จะแก้ไขได้ง่ายขึ้น ครองโลก” นั่งสมาธิเรื่อยไป ปรับปรุง ไว้ที่กลางท้อง ตรงกับศูนย์กลางกาย เรื่อยไป ประเดี๋ยวก็หายไปเอง แต่ ฐานที่ ๗ พอใจสงบมากเข้า ภาพ อย่างไรก็ตาม มีผู้กล่าวว่า "เคลิ้ม แสงเทียนจะกลายเป็นดวงกลมใสเอง ดีกว่าเครียด” แต่ถึงกระนั้นก็ให้พึง รู้ว่า "ไม่เคลิ้มไม่เครียด” เป็นดีที่สุด วิธีแก้ไขก็คือ เมื่อเราประ สบกับสิ่งเหล่านี้อีก ให้เราทำเฉย ๆ อย่าฝืน อย่าต่อต้าน อย่ากลัว ความสะดุ้งหวาดกลัวอีก อย่าลืมตา อย่าขยับตัว พอตัดใจ กรณีหนึ่ง อาจมาจากประสบการณ์ แล้วปล่อยใจลงไปได้ ความมหัศจรรย์ • อย่าท้อแท้อย่าเคลิบเคลิ้ม ภายในที่ดีก็ได้ เช่น พอตรึกนึกถึง จะบังเกิดขึ้นภายใน ที่ตื่นตาตื่นใจ เผลอสติ ลุกขึ้นซิต่อสู้กู้ศักดิ์ศรี ดวงแก้วหรือองค์พระแก้วใส ไว้ที่ พาตื่นเต้นทีเดียว ถ้าอยากรู้ก็จง ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ภาวนา พยายามต่อไป แล้วจะรู้ได้ด้วยตัว ซื้อเข้าไว้ดื้อครองโลกโชคย่อมดี “สัมมา อะระหัง” ควบคู่ไปด้วย ของตัวเอง อย่ารอรีเข้ากลางไปสุขใจเอย ครั้นใจสงบเป็นสมาธิมากเข้า จะมี ความรู้สึกว่าตัวขยายใหญ่โตบ้าง อุปสรรคของสมาธิ ข้อที่ ๔ เหมือนกับตัวหดบ้าง เหมือนตกบ่อ เหมือนตัวยืดบ้าง เหมือนตัวจะ อย่ากลัวเถอะดวงใจ เย็นเข้าไว้อย่าถอยหนี นิ่ง นิ่ง สักนาที จะสุขีถึงกายธรรม ฉัมภิทัตตะ ความสะดุ้งหวาด ตกเหวบ้าง เหมือนตัวโคลงบ้าง กลัว กั ล ย า ณ ม ต ร ๒๓