อุปสรรคของสมาธิ : หน้า 26/112

อุปสรรคของสมาธิ ข้อที่ ๔ สมาธิ แสงสว่างบ้าง ดวงสว่างบ้าง พอเผลอไปขยับกายเพียงนิดเดียว ในขณะนั้นก็เป็นการขัดจังหวะ ทำ ให้เสียการได้ - ความไม่สงบกาย อาจเกิด จากปัญหาด้านสุขภาพประการหนึ่ง อีกประการหนึ่งนั้น เป็นผลพวงจาก อุปกิเลสข้อที่ ๕ ความตื่นเต้นยินดี คือใจกำลังเป็นสมาธิพบกับความ สว่างบ้าง ดวงสว่างบ้าง แล้วเกิด ความลิงโลดใจความสว่าง ดวงสว่าง นั้นจึงหายไป พอหายไปก็กระสับ กระส่าย นั่งไม่เป็นสุขแล้ว เพราะ ไม่ทำต่อไป ยอมแพ้ซะแล้ว จน อุพพิละ ความตื่นเต้นด้วย ที่เราเห็นเมื่อสักครู่นี้อาจจะเลือน บางคราวเลยพาลขี้เกียจนั่งสมาธิไป หายไป เพราะความที่ยังไม่ชำนาญ เลยก็มี ความยินดี พอเราผ่านอุปกิเลสข้อที่ ๑- อย่างหนึ่ง และยังไม่มั่นคงอย่างหนึ่ง วิธีแก้ไขจะต้องปรับทั้งกาย ๔ มาได้ (ความลังเลสงสัย ความ นี้จึงเป็นอุปสรรคของสมาธิอีกระดับ ปรับทั้งใจปรับทั้งท่านั่งและการวางใจ ไม่ใส่ใจไว้ให้ดี ความท้อความเคลิบ หนึ่ง ทำความรู้สึกประหนึ่งว่า นั่งต่อหน้า เคลิ้มง่วงนอน และความสะดุ้ง บางทีเราอาจจะยอมให้ตื่น เฉพาะพระพักตร์ของพระบรมศาสดา หวาดกลัว) ก็จะได้ผลแห่งการปฏิบัติ เต้นไปสักครั้งสองครั้งก็ได้ เหมือน แล้วรักษาความพอใจในการนั่ง เก็บ สมควรแก่การปฏิบัติ เช่น เห็นแสง เด็ก ๆ พอได้เสื้อผ้าใหม่ ๆ ของเล่น เกี่ยวความสุขใจในการนั่งทุกครั้ง และ ง สว่างบ้าง เห็นดวงสว่างบ้าง เห็น ใหม่ ๆ ที่ถูกใจ ก็อดจะดีใจ กระ ค่อย ๆ ประคองใจให้ต่อเนื่องเรื่อย แล้วก็มีความตื่นเต้นยินดี เหมือน โดดโลดเต้นไม่ได้ พอผ่านไปไม่นาน ไป ดังโอวาทของหลวงพ่อธัมมชโย ยาจกเข็ญใจขุดดินหาขุมทรัพย์ แล้ว ก็จะหายเห่อไปเอง นี่ก็เช่นกัน พอมี ตอนหนึ่งว่า "...นั่งเป็น คืออย่าไป พบขุมทรัพย์ ๕ แห่งในคราวเดียว ประสบการณ์ภายในสักครั้ง สองครั้ง เกร็ง นั่งให้สบาย ๆ เราจะมีความ กัน ก็อดจะตื่นเต้นยินดีไม่ได้ฉันนั้น จะรู้สึกชิ้นขึ้น สงบใจไม่ให้ตื่นเต้น รู้สึกว่า ท่านั่งเรามั่นคง จะไม่ค่อย เช่นกัน พอเราได้ผลของการฝึกสมาธิ ได้เร็วขึ้น แล้วจำอารมณ์ที่ทำให้เรา ปวดเมื่อย จะนั่งไปได้นานแค่ไหนก็ เราก็อดจะตื่นเต้นปีติยินดีไม่ได้ บาง ได้ผลแห่งสมาธินั้น ค่อย ๆ ทำไป คนถึงกับน้ำตาไหลพรากเหมือนเด็กๆ อย่างสบาย ๆ ส่วนใครที่ทำใจไม่ให้ บางคนถึงกับอยากจะตะโกนให้ก้อง หวั่นไหวได้ นับว่ายอดเยี่ยมทีเดียว ฟ้าว่า "สุขจริง ๆ” เพราะเป็นสิ่งที่ และสมาธิก็จะพัฒนาก้าวหน้าได้เร็ว ทำให้เรารู้จักคำว่า "ความสุขที่เสรี ขึ้นตามลำดับ ความสุขที่แท้จริง” ใครไม่เคยประสบ ก็ยากจะรู้ได้ เป็นสิ่งที่ต้องพิสูจน์เอง อุปสรรคของสมาธิ ข้อที่ 5 แต่เนื่องจากใจเป็นเรื่องละ ทุฏฐลละ ความไม่สงบกาย เอียดอ่อน พอเราตื่นเต้นยินดีเกินไป ความไม่สงบกายคือ การ ใจก็จะกระเพื่อม พอใจกระเพื่อมใจ กระสับกระส่ายทางกาย กายไม่อยู่ จะถอนจากสมาธิ พอใจถอนจาก นิ่ง ในขณะที่ใจกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม วิเวกบรรยากาศสบาย ปรับทั้งกาย ได้ โดยไม่มีความรู้สึกว่าเบื่อ หน่ายต่อการนั่ง ถ้านั่งเป็น นั่งพอดี ร่างกายจะเป็นโพรงมีความรู้สึกว่า กลืนไปกับอากาศ นั่นแสดงว่านั่งเป็น นั่งพอดี จากนั้นก็หลับตาเบา ๆ หลับตาแค่ปรือ ๆ ตา อย่าไปบีบ หัวตาอย่ากดลูกนัยน์ตา ถ้าหลับตา เป็นแล้วจะเห็นภาพ หายใจให้ สบาย ๆ ทำความรู้สึกเหมือนเรา อยู่คนเดียวในโลก ไปนั่งในที่สงบ ๒๔ ก ล ย า ณ ม ต ร