ประสบการณ์การขึ้นพระปรางค์ : หน้า 84/112

กระนั้นแหละ ใจฉันสั่นระริก เข่า อ่อนหมดแรงต้องทรุดลงนั่งกับพื้น ไม่กล้าแหงนขึ้นไปถ่ายรูปอีกเลยภาพ ที่ส่งมาจึงเป็นรูปที่ถ่ายตั้งแต่ฐาน ชั้นแรกและชั้นสอง ฉันสัญญากับ ตัวเองว่าจะไม่บ้าจี้ขึ้นมาบนนี้อีกแล้ว เข็ดจริง ๆ อย่างไรก็ตามเมื่อฉัน หายเหนื่อย หายใจหวิวแล้ว ก็เริ่ม เดินสำรวจตามนิสัย บนฐานทักษิณชั้นที่ ๔ ซึ่ง เป็นชั้นสูงสุดมีรูปกินรีกินนรโดย รอบอีกอยู่ในซุ้มโค้งเช่นกัน แต่ คราวนี้เหนือซุ้มตรงเชิงบาตรเป็น รูปพรหมแบกอยู่รอบองค์พระปรางค์ เมื่อฉันเงยหน้าขึ้นไปมากหน่อยก็ เห็นซุ้มคูหายื่นออกมาซึ่งมีทั้ง ๔ ทิศ เป็นจตุรมุขเลย ทำยอดเป็นปรางค์ เล็ก ๆ ภายในแต่ละคูหานั้นมีรูป พระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ เชิงบาตร เหนือคูหาพระอินทร์ขึ้นไปเป็นรูป นารายณ์ทรงครุฑอีกชั้นจ้ะ ต่อจาก 4 นั้นจึงเป็นลายกลีบขนุนหลายชั้น แต่ ไม่ได้นับจ้ะ ประดับประดาด้วย กระเบื้องเคลือบสีอย่างงดงามถึงสุด ยอดจึงประดับนภศูลปิดทอง แล้ว ทางขึ้นฐานทักษิณที่ ๔ ของพระปรางค์องค์ใหญ่ มีหงส์จีนอยู่ที่เชิงบันไดทางขึ้น อย่างช้า ๆ และระมัดระวังเป็นที่สุด แย่เสียแล้ว ๆ กลัวจะสะดุดขาตัวเองหกล้มกลิ้งลง โอ้โฮ! จึงต่อด้วยมงกุฎปิดทองจะ เฮ้อ! กว่าจะบรรยายหมดองค์ปรางค์ มือ ฉันเกือบหักแน่ะ ยืนบนนี้เห็นวิวดี “เป็นไงเหนื่อยมั้ยหายอยาก มาจะตายไป พอขึ้นไปถึงก็ยืนพิงพัก จังเลย เห็นรอบวัด เห็นแนวโค้ง รึยัง” น้าน้อยแซวทันทีที่ฉันล วนลงมา เหนื่อย หันกลับไปโบกมือยิ้มแหย ๆ ของเจ้าพระยา เห็นพระที่นั่งต่าง ๆ ถึงฐานทักษิณชั้นที่ ๒ แล้ว ฉันก็ ให้น้าน้อย น้าน้อยเองก็คงถอน ในพระบรมมหาราชวัง และส่วน ได้แต่ยิ้มแห้ง ไม่ตอบว่ากระไร หายใจหลายเชือก หลังจากที่อกสั่น ต่าง ๆ ของวัดโพธิ์ด้วย นี่เบญจ์... เราเดินลงสู่พื้นล่างด้วยกัน ขวัญแขวน เมื่อเห็นฉันขึ้นบันไดสูง ขณะที่ฉันยืนพิงขอบระเบียงและแหงน "ลักขณ์รู้มั้ยว่า นภศูลเขา ขึ้น... สูงขึ้นไปทุกที สูงอย่างนี้นี่เอง หน้าดูยอดปรางค์อย่างพินิจพิเคราะห์ เรียกอะไรได้บ้าง” น้าน้อยทดสอบ มิน่าล่ะ น้าน้อยถึงไม่ยอมขึ้นมา เพลิน พอดีมีก้อนเมฆลอยเคลื่อน ความรู้ฉันเสียแล้ว กับฉัน ดีแล้วละฉันจะได้ไม่ต้อง ตัวเร็ว เบญจ์เอ้ย... มันเหมือนจะ "เคยได้ยินเขาเรียก ผัก- กังวลใจมากกว่านี้ แค่ตัวฉันก็เกือบ ถล่มยอดปรางค์ให้ล้มทับฉันลงมา เพกา ถูกไหมคะ อีกคำก็แง่งขิงค่ะ” ๔๒ ก ล ย า ณ ม ต ร