ความสัมพันธ์และความรัก : หน้า 94/112

P ๒ ประการ ประการแรกเขาเป็นสามีแห่ง เวลาล่วงเลยไปพอสมควรแต่ก็มีเป็นครั้ง ไม่พอใจอยู่เพียงมารดาเท่านั้น แววตาและ คราวที่หม่อมฉันตื่นขึ้นมาตอนดึก เห็น ท่าทางของเขา เริ่มจะฉาบฉายเอนเอียง มารดา ประการที่สองวัยของเขาแม้จะ มารดานั่งร้องไห้กอดเตียงอันเป็นที่สิ้นใจ มาถึงหม่อมฉันอีกด้วย มีบางครั้งที่เขา ไม่เสมอด้วยวัยแห่งบิดา แต่ก็ใกล้เคียง ของบิดาอยู่หม่อมฉันก็พลอยร้องไห้ไปด้วย บอกว่าป่วยไม่สามารถออกไปขายผ้าได้ ขอ เข้าไปมากแล้ว แม้จะฝืนใจในประการ “ต่อมามีพ่อค้ากาสีคนหนึ่งมา ร้องให้มารดาของหม่อมฉันออกไปขายแทน หลังได้ แต่หม่อมฉันก็ไม่อาจประพฤติใน ขายผ้าเนื้อดี ณ หมู่บ้านนั้น ดู ๆ เขา เมื่อมารดาออกไปแล้ว เขาก็เรียกหม่อม แง่เสน่หาราคะกับผู้ซึ่งเป็นสามีของมารดาได้ จะถูกอกถูกใจมารดาของหม่อมฉันเป็น ฉันเข้าไป ให้ช่วยหยิบนั่นหยิบนี่ให้ หม่อม ไม่ได้อย่างแน่นอน มีหลายครั้งที่หม่อมฉัน นักหนา เมื่อมารดาขอซื้อเขาก็คิดราคา ฉันไม่รังเกียจที่จะทำถ้าเขาไม่ลวนลาม จะบอกเรื่องนี้ให้มารดาทราบ แต่เกรงว่า ให้เป็นพิเศษ มารดาของหม่อมฉันก็ดูจะ หม่อมฉัน จับมือถือแขนนำไปลูบคลำ คำบอกเล่าของหม่อมฉันจะนำความปวด ไม่รังเกียจในการคบเขา เขาไปค้าขายผ้า เหมือนแสดงความกรุณาคล้ายบิดาผู้บังเกิด ร้าวมาสู่ท่าน หม่อมฉันจะเป็นผู้ทำลาย ในที่ต่าง ๆ ประมาณ ๓ วัน ๗ วัน ก็ เกล้า แต่แววตาของเขานั้น มิได้แสดง ความสุขของท่าน ๆ เมื่อคำนึงอย่างนี้ กลับมาที่บ้านของหม่อมฉันเสียครั้งหนึ่ง ถึงความบริสุทธิ์ดุจบิดามองดูลูกหญิงเลย หม่อมฉันก็หยุดยั้งความคิดอันนั้นเสียทุก และนอนค้างที่บ้านหม่อมฉัน ทำอยู่อย่าง มันเป็นแววตาของผู้ปรารถนาในกามราคะ ครั้งไป แต่มีความตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่า นี้เป็นเวลาหลายเดือน จนเป็นที่รู้กันว่า หม่อมฉันเป็นสาวแล้ว พอจะดูออกว่า จะไม่ยอมให้เรื่องน่าบัดสีทำนองนั้นเกิดขึ้น พ่อค้าคนนั้นได้ครองตำแหน่งพ่อเลี้ยงของ อย่างไหนเป็นเมตตากรุณา อย่างไหนเป็น เป็นอันขาด หม่อมฉันเสียแล้ว ความใคร่อันแฝงมากับอาการอันเป็นเสมือน "ฉันทนดูความงาม ความเบ่ง "ทำไมท่านจึงทำอย่างนี้?” วัน "มารดาของหม่อมฉันยังสาว ว่า เป็นผู้ใหญ่จึงแสดงแก่ผู้น้อย เขายัง หนึ่งหม่อมฉันถามบิดาเลี้ยง เมื่อเขาทำ และสวย หม่อมฉันก็พลอยยินดีด้วยกับ หนุ่มอ่อนกว่ามารดาของหม่อมฉันแม้จะ ท่าจะลวนลามหม่อมฉันอีก ความสุขใหม่ของมารดา ดูเหมือนท่านจะ ไม่มากนักก็ตาม หม่อมฉันดูออก ดูออก ลืมเรื่องเศร้าถึงบิดาลงได้บ้าง หม่อมฉัน อย่างแน่นอนว่าอาการของเขานั้นเป็นอาการ บาน ความละเอียดอ่อนละเมียดละไมของ ไม่ค่อยได้ยินท่านรำพันถึงท่านบิดาอีกเลย แห่งผู้มีความปรารถนาในตัวหม่อมฉันอย่าง เธอไม่ไหว” เขาตอบ “เพียงเท่านี้ก็ช่างเถิด แต่เวลา ที่เขามีความต้องการในมารดา หม่อมฉัน ล่วงไปดูเหมือนพ่อเลี้ยงของหม่อมฉันจะ จะทนได้อย่างไรมันมีความน่ารังเกียจอยู่ถึง อยู่ในฐานะเหมือนบิดาของข้าพเจ้า หม่อม ๙๒ ก ล ย า ณ ม ต ร ยาณ "แต่ท่านเป็นสามีของมารดา