ข้อความต้นฉบับในหน้า
เสียงครวญที่หายไป
อย่างมากสลัดความเจ็บปวดที่เคยมี ใครก็ตามที ทุกคนล้วนต้องการสิ่ง
บางคนมัวแต่ปรนเปรอหล่อ
ณ เตียงคนไข้ในโรงพยาบาล หลุดหายไปอย่างสิ้นเชิง เหมือนไม่ เดียวกันคือ ความสุข
แห่งหนึ่ง เสียงกรีดร้องด้วยความ เคยมีมาก่อน จากประสบการณ์
ทรมานเจ็บปวดจากโรคร้ายของผู้หญิง ครั้งนั้นทำให้ดิฉันเห็นดวงกลมใสจน เลี้ยงร่างกาย แต่ลืมคิดไปว่า แม้
คนหนึ่ง ด้วยความบีบคั้นสุดจะฝืน ถึงปัจจุบันนี้ ดิฉันรู้แล้วว่าตัวเองจะ กายจะอุดมสมบูรณ์เต็มเปี่ยม แต่มี
กลั้น จึงกลับกลายมาเป็นเสียง ต้องเร่งทำบุญและนั่งสมาธิให้มาก ใจที่พร่องเสียแล้ว ชีวิตนั้นหาได้ชื่อ
กรีดร้องและคราบน้ำตา แต่เป็นที่ ยิ่งขึ้นกว่านี้หลายเท่า...” ว่าเป็นชีวิตที่สมบูรณ์ไม่ชีวิตที่สมบูรณ์
ผลจากใจที่เป็นสมาธิได้ ต้องประกอบด้วยร่างกายที่สมบูรณ์
และคนไข้ข้างเตียง เพราะ ๒-๓ วัน เปลี่ยนเสียงคร่ำครวญและคราบน้ำตา และจิตใจที่สมบูรณ์ แต่ใจมีความ
ต่อมา เธอผู้นี้ได้นิ่งสงบบนเตียงของ
เธออย่างผู้ชนะ.... อะไรเกิดขึ้นกับเธอ
แปลกใจยิ่งนักต่อแพทย์พยาบาล
ผู้นี้!
อายุ
คุณวิไลพร โรจน์พงศ์เกษม
๓๖
ปี เจ้าหน้าที่มูลนิธิ
ดวงประทีป เมื่อ ๒๑ ก.ค. ๒๕๓๔
ที่ผ่านมาต้องเข้าห้องผ่าตัด เนื่อง
จากไส้ติ่งอักเสบ เธอได้กล่าวใน
ภายหลังว่า "ยอมรับว่ากลัวมาก
เพราะเคยผ่าตัดมาแล้วครั้งหนึ่ง พอรู้
ว่าจะต้องผ่าตัดอีกก็นึกเสียวไม่หาย
คิดว่าเรายังทำบุญน้อยไปหรือ หรือ
ว่ากรรมตามมาทัน หลังจากผ่าตัด
แล้ว ฤทธิ์ยาสลบเริ่มคลายตัวลง ดิฉัน
รู้สึกเจ็บปวดทรมานมาก ร้องไห้บ่อย
สำคัญมากกว่ากายหลายเท่านัก
สมดังภาษิตไทยที่ว่า ใจเป็นนาย
กายเป็นบ่าว
ถ้าจะเปรียบกันแล้ว ถ้ากาย
เหมือนกับบ้าน ใจก็เหมือนกับเจ้า
ของบ้าน ถ้ากายเป็นเหมือนรถ ใจ
ก็เป็นเหมือนคนขับรถ การแสดงออก
ต่าง ๆ ทั้งกาย ทั้งวาจา ล้วนเป็น
การแสดงออกของใจทั้งสิ้น ส่วนร่าง
กายเป็นเพียงที่แสดงออกเท่านั้น
การฝึกฝนอบรมใจจึงเป็นสิ่งสำคัญ
และจำเป็นเป็นอย่างยิ่ง ชีวิตที่สมบูรณ์
ต้องเป็นชีวิตที่มีความสุข จะมีความ
สุขได้ใจจะต้องสงบ ใจจะสงบได้
ใจจะต้องไม่ดิ้นรนกระวนกระวาย
ทั้ง ๆ ที่ปกติเป็นคนใจแข็ง จะไม่ กลายเป็นรอยยิ้มและความสดใส ใจไม่ดิ้นรนกระวนกระวายได้เพราะ
ยอมให้ใครเห็นน้ำตาง่าย ๆ แต่ แม้ร่างกายจะอ่อนแอแต่จิตใจของเธอ ใจเป็นสมาธิ ใจที่เป็นสมาธินี่แหละ
ขณะนั้นดิฉันมีเพียงน้ำตาเป็นเพื่อน แข็งแกร่งเปี่ยมล้นด้วยพลังใจอันสูงส่ง จะเป็นใจที่ตั้งมั่นทรงพลัง ควรแก่การ
ใจเท่านั้น จนพยาบาลเตือนว่า เพราะใจพ้นสภาพแห่งความทุกข์พบ งานทุกชนิด ทั้งการงานทุกประเภท
"ทำไมร้องไห้เหมือนเด็ก ๆ” หนทางแห่งความสุขภายในนั่นเอง ในโลกนี้ และการงานสูงสุด อันเป็น
ต่อมามีพระภิกษุรูปหนึ่งจาก "ร่างกายให้หมอรักษา แต่จิตใจ หน้าที่ของมนุษย์ทุกคนคือ การกำจัด
วัดพระธรรมกายมาเยี่ยมที่โรงพยา- เราต้องรักษาเอง” นี้คือความจริงของ อาสวกิเลสให้หมดสิ้นจากใจ จนใจ
บาล ได้สอนให้ฝึกสมาธิ ตัดกังวล ชีวิต
เรื่องร่างกาย แล้วนึกถึงดวงแก้ว
หรือองค์พระไว้ที่กลางท้อง ภาวนา หาความสุขกันเถอะ
สะอาดบริสุทธิ์ผ่องใสไร้มลทิน เข้า
ถึงซึ่งพระนิพพานอันเป็นบรมสุข เสวย
สัมมาอะระหังไปเรื่อย ๆ ดิฉันก็พยา
สุขอันเป็นอมตะตลอดนิรันดร์กาล
• มาเถิดมา ไขว่คว้า หาความสุข
ทุกชีวิตบนโลกนี้ไม่ว่าจะ
ยามทำเรื่อย ๆ ทั้งนั่งทำนอนทำ มียศถาบรรดาศักดิ์ เป็นมหาเศรษฐี ปลดปล่อยทุกเส้นทางอันกว้างใหญ่
จนเห็นดวงกลมใสที่กลางท้องผุดช้อน ร่ำรวยหรือยากจนอดมื้อกินมื้อ ไม่
เส้นทางนี้ แสนสุขสม นี่กระไร
ขึ้นมา เห็นได้อย่างชัดเจน มีความสุข ว่าจะเป็นเด็ก เป็นผู้ใหญ่ หรือเป็น เส้นทางใจ เส้นทางนี้ ชี้นิพพาน
กั ล ย า ณ ม ต ร ๑๗