การเตรียมตัวและการสนทนา : หน้า 104/112

กำลัง เหรอ” เคลิ้ม ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น อาบน้ำแปรงฟัน เปลี่ยน "อย่าห่วงเลย วันนี้จะได้ ไม่ถึงชั่วโมง ฉันอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า ชุดนอน สวดมนต์ไหว้พระ นั่งท่อง นอนหรือเปล่าก็ไม่รู้ กลับมาอาจจะ เปิดประตูห้องออกไปเธอก็ยังไม่รู้สึกตัว - เดินเล่นเลียบไปตามชาย "เล่นยันสว่างเลยยังงั้น หาดอยู่พักใหญ่ คิดว่าน่าจะมีคน ตื่นกันบ้างแล้ว จึงเดินกลับบ้านพัก พุท-โธ ไปโดยมีเสียงจากข้างล่าง เล่นไพ่กันต่อ ดังแทรกขึ้นมาเป็นระยะ ล้มตัวลงนอน "ออกไปเดินเล่นคนเดียว "ใช่สิ ไม่ได้มานอนอย่าง "ล็อคประตูทำไมกรอม” เธอนี่จ๊ะ” หรือครับน้องกรอม” เสียงทักทายของ ปราณีก้าวเข้ามาพร้อมกับถาม คุณอัคนีดังมาจากบันได "ปลอดภัยไว้ก่อน เคยได้ 。。 O "หิ้วกระเป๋า จะไปไหนแต่ ยินไหม ที่นี่ไม่ใช่บ้าน ฉันนอนไม่ เช้าหรือคะ” เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้น แล้ว “จะกลับกรุงเทพฯครับ” เท้า "มีธุระด่วนหรือคะ” "ไม่ใช่ธุระ แต่เร่งด่วนยิ่ง หลับถ้าไม่ล็อคประตู” "อะไรกัน กะจะนอนเลย เคลื่อนออกไปทีละคัน สักครู่เสียง เขานั่งลงข้างบันได ก้มลงสวมรอง เหรอ พี่ใหญ่กับพี่วิภรรยาของเขา จึงเงียบหายไป มาถึงแล้วรู้ไหม เขาไปรออยู่ที่คลับ ฉันนอนหันหลังให้หน้าต่าง จะให้พวกเราออกไปสมทบ เร็วเข้า กลัวเหมือนทุกครั้งที่ต้องอยู่คนเดียว ลุกขึ้น เปลี่ยนเสื้อผ้าเดี่ยวออกไป ในสถานที่ยังไม่เคยคุ้น ห่มผ้าคลุม กว่า” เขาหัวเราะ เมื่อฉันทำหน้า ด้วยกัน” “กี่โมงแล้วนี่” “เพิ่งห้าทุ่มเท่านั้นเอง” ถึงคอ ท่องพุท-โธ พร้อมกับส่งใจ งง ๆ "ดีใจที่ได้รู้จักน้องกรอม จริง ๆ ไปถึงคุณยาย นะครับ ไว้ค่อยพบกันวันหน้า ถ้า "หนูไม่ชอบเที่ยวแบบนั้น คิดจะไปเรียนต่ออังกฤษบอกผมนะ ครับ ยินดีช่วยเต็มที่” "ห้าทุ่มแล้ว! ไม่ไปได้ไหมณี หนูฝืนใจไม่ได้ หนูไม่ได้ทำผิดนะคะ ฉันกลัวปวดหัวขึ้นมาอีก นี่ก็เพิ่ง คุณยาย” กินยาด้วย” "ถ้างั้นนอนคนเดียวนะ” "ได้อยู่แล้ว แต่ว่าฉันล็อค ประตูไว้นะ รับรองว่าเคาะไม่เกิน ครั้งฉันต้องรู้สึกตัว” Gn วันรุ่งขึ้น มีฉันที่ตื่นเช้าอยู่ คนเดียว ปราณีเพิ่งเข้ามานอนได้ "ขอบคุณค่ะ” ฉันเดินตามไปส่งเขาที่รถ “สวัสดีค่ะ” ฉันยกมือไหว้ เมื่อเขา เปิดประตูก้าวเข้าไปนั่งในรถ สตาร์ทเครื่องแล้ว เขาจึง หันมากล่าวสวัสดีตอบ รถค่อย ๆ เคลื่อนออก ประตูยังไม่ปิด เกรงว่า เขาจะลืมจึงก้าวเข้าไปใกล้ จะผลัก ประตูปิดให้ เขาเอื้อมมือมาที่ประตู เห็นอาการของฉันแล้วคงเข้าใจ มือ นั้นจับประตูไว้แล้วผลักออกมา "ขอบคุณครับ... อยากได้น้อง กรอมกลับไปด้วยจัง...” ประตูปิด รถเคลื่อนออกไป MAGA ๑๐๒ กั ล ย า ณ ม ต ร