การรจนาหนังสือธรรมะ : หน้า 41/112

ศาสนาได้พบแสงสว่างแห่งสัทธรรม พระธรรมธีรราชมหามุนีได้รจนาไว้นั้น ความเป็นมาของการรจนานั้นมา และได้สัมผัสรสแห่งอมตธรรมตาม มีมากกว่า ๓๐ เรื่องล้วนมีสาระ จากการบรรยายขยายความจากใน สมควรแล้วนี้ จึงตั้งใจที่จะแสดง ประโยชน์แก่วงการพระพุทธศาสนา วรรณกรรม ๖ เล่มเล็กอีกทีหนึ่ง ความกตัญญูกตเวทิตาต่อพระ เป็นอย่างมาก แต่ที่ได้รับการตี “เมื่อปีพุทธศักราช ๒๕๑๒ พุทธองค์” นายกมล 23 พิมพ์เผยแผ่เป็นที่รู้จักกันทั่วไปมีอาทิ ธนาคารกรุงเทพ ประกาศมาว่าต้อง และสิ่งที่จะบูชาคุณของ โลกทีปนี้ซึ่งเป็นงานอันดับแรกตาม การวรรณกรรมขนาดใหญ่มากกว่า พระพุทธองค์ท่านมีด้วยกันมากมาย มาด้วยมุนีนาถทีปนี วิปัสสนาทีปนี ๒๕๐ หน้ากระดาษพิมพ์ อาตมา หลายวิธี แต่พระเดชพระคุณท่าน ภาวนาทีปนี โลกนาถทีปนี และ จึงมาพิจารณาโลกทีปนี่ดูก็เห็นว่า ได้เลือกที่จะรจนาธรรมะของพระ โพธิธรรมทีปนี ตามลำดับ ซึ่งงานทั้ง ยังไม่ได้เนื้อหาสาระมากเท่าที่ควรหรือ พุทธองค์ทั้งในด้านพรรณนาพุทธ 5 เล่ม ล้วนเป็นงานเขียนขนาดเล็ก ยังไม่ถึงใจ จึงขยายความโลกที่ปน ประวัติและธรรมะที่พระองค์ทรงแสดง มีจำนวนหน้าตั้งแต่ ๒๐๐-๔๐๐ หน้า เป็น ภูมิวิลาสินี เพื่อให้เข้าใจง่าย สำหรับผลงานรจนาหนังสือ ขึ้นอีก ในปีต่อมาธนาคารกรุงเทพก็ ไว้ดีแล้ว “นอกจากปรารถนาจะบูชา คุณของพระพุทธองค์แล้ว อาตมา เขียนหนังสือเหล่านี้ขึ้นมาก็เพื่อความ สบายใจของตน ที่เป็นผลจากการ บูชาคุณของพระองค์นั้นเอง” อาศัยที่เป็นปราชญ์ผู้รักการ อ่านเป็นชีวิตจิตใจ จึงทำให้ท่าน สามารถเริ่มงานรจนาหนังสือได้ทันที เมื่อคิดที่จะทำ โดยที่ไม่เคยคิดมา ก่อนว่าจะต้องมาเป็นนักเขียน กอปร udincem 2 CAMA Savann SSR กับการที่เคยผ่านวิปัสสนากรรมฐาน จึงทำให้งานเขียนของท่านทุกชิ้น ล้วนออกมาจากใจอันบริสุทธิ์อย่าง แท้จริง ธรรมทางพระพุทธศาสนา ที่ส่งเข้า จัดประกวดอีกแต่ก็ไม่มีผู้สมควรได้รับ "อาตมาไม่ได้ศึกษาวิธีการ ประกวดวรรณกรรมไทยขนาดใหญ่ พอปี พ.ศ. ๒๕๑๕ อาตมาจึงตัด เขียนมาก่อนเลย เพราะไม่คิดว่าจะ ตามประกาศของธนาคารกรุงเทพ ซึ่ง สินในนำวิปัสสนาที่ปนมาอธิบาย ต้องมาเป็นนักเขียน แต่อาศัยที่เรา เป็นการจัดให้มีการประกวดวรรณ ขยายความเพิ่มเป็นวรรณกรรมขนาด เป็นนักอ่านมาก่อน งานเขียนจึงไม่ กรรมทางวิชาการหลายสาขา อาทิ ใหญ่ได้กว่า ๔๐๐ หน้า ชื่อว่า ยากอะไรเลย งานแต่ละชิ้นอาตมา ประวัติศาสตร์ ปรัชญา วัฒนธรรม "วิมุตติรัตนมาลี” เป็นการขยาย จะใช้เวลาไม่มาก ประมาณไม่เกิน ศาสนา แต่จะพิจารณาคัดเลือกเอา ความวิปัสสนาทั้งหมดและก็ได้รับ ๒ เดือนและข้อสังเกตหนึ่งคือ อาตมา สำนวนที่ควรแก่รางวัลชนะเลิศเพียง รางวัลชนะเลิศอีก ในปีต่อมาก็ไม่มี จะไม่ใช้คำว่า “อาจจะ” หรือ “น่าจะ” ฉบับเดียว โดยที่วรรณกรรมไทย ผู้สมควรได้รับรางวัลอีก พอปี เป็นอย่างนั้นอย่างนี้เลย แต่จะเขียน สาขาศาสนาของพระเดชพระคุณท่าน พ.ศ. ๒๕๑๘ อาตมาจึงคิดว่าน่าจะ ตรง ๆ เช่นว่า ทำอย่างนี้อาจจะ ได้รับรางวัลชนะเลิศติดต่อกัน ๓ ครั้ง เขียนส่งประกวดอีกสักครั้ง ถ้าชนะ เป็นบาป อันนี้จะไม่เขียนลงไปเลย” ดังที่ได้กล่าวมาแล้วนั้นล้วนเป็น เลิศจะได้ถือว่าเป็น “ตติยัมปิ” จึง หนังสือที่พระเดชพระคุณ เพชรน้ำเอกในทางวรรณกรรม ซึ่ง มาพิจารณาถึงเรื่องกรรมทีปนีที่เคย - กั ล ย า ณ ม ต ร ๓๙