ความรู้สึกและความสัมพันธ์ : หน้า 95/112

ฉันท้วงติง เหมือนกันว่าเธอมีความรู้สึกต่อฉันอย่างไร นั้นคือเขาเองเขาได้กระทำเพื่ออุ้มหม่อมฉัน นี่หรือคืออุปสรรค?” เขาพูด และอะไรเป็นอุปสรรคกีดขวางความรู้สึก ให้ขึ้นถึงผลไม้ทิพย์อันเป็นที่ปรารถนา พร้อมด้วยจ้องหน้าหม่อมฉันอย่างมีความ อันนั้น มันเหมือนน้ำสองทำนบที่เอ่อท้น “เท่านี้เองหม่อมฉันก็ทราบโดย หมายอันลึกล้ำ หม่อมฉันไม่ตอบและเขา ขึ้นทุกวัน ๆ แต่ยังไม่อาจไหลมาบรรจบ สิ้นเชิงว่าใครเป็นฆาตกรฆ่ามารดาหม่อมฉัน ก็มิได้พูดอะไรอีก กันได้เท่านั้น ความเสียใจ ความละอายประดังกันขึ้น “ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เขาม "เขาคลอเคลียหม่อมฉันมากขึ้น มาจนหม่อมฉันไม่อาจอดกลั้นน้ำตาไว้อีก ได้มีทีท่าจะลวนลามหม่อมฉันอีกเลยหม่อม หม่อมฉันปล่อย ให้เขาคลอเคลีย ต่อไป จึงสะอื้นขึ้นมา เขาตกใจมาก กอด ฉันค่อยสบายใจขึ้น แต่ก็มิได้ไว้ใจเขาสนิท หม่อมฉันรู้เหมือนกันว่าชายวัยขนาดเขา หม่อมฉันอย่างประเล้าประโลมปลอบใจ ทีเดียว ยังต้องคอยระวังตัวอยู่เสมอ” เมื่อได้คลอเคลียคลึงเคล้าเด็กสาววัยอย่าง แต่หม่อมฉันแสร้งทำเป็นว่าหม่อมฉันร้องไห้ "จนวันหนึ่งเขาออกไปกับมารดา หม่อมฉัน ย่อมจะเป็นความสุขอย่างล้ำ เพราะปีติในความกรุณาของเขา เขาน่า ดูเหมือนจะไปขายผ้า แต่ผิดสังเกตตรงที่ เลิศของเขา และนั่นเองเป็นทางแห่งการ จะทราบว่าธรรมดาสตรีนั้นดีใจก็ร้องไห้ เอาผ้าไปน้อยผิดปกติ หม่อมฉันคงอยู่ ลืมตัวลืมตน ง่ายมากที่จะหลอกล่อให้ ได้เหมือนกัน เฝ้าบ้านอย่างเคย บังเอิญตกบ่ายวันนั้น บอกความลับใด ๆ ก็ได้ ดังนั้นหม่อมฉัน “คราวนี้ ความดีใจและความ ฝนตกหนักเขากลับมาบ้านด้วยเสื้อผ้าที่ จึงแสร้งทำเป็นมีความเสน่หาในตัวเขาต่อไป ใคร่ได้พลุ่งขึ้นจับความรู้สึกของเขาเหมือน เปียกปอน มีท่าทางกระหืดกระหอบบอก และกล่าวว่า "ก่อนมารดาถึงมรณกรรม จะไม่อาจอดกลั้นอะไรได้ต่อไป จึงเริ่มจะ หม่อมฉันว่า มารดาของหม่อมฉันได้เสีย เพียง ๒ วันข้าพเจ้าฝันว่า มีผลไม้ทิพย์ กระทำเพื่อให้หม่อมฉันสิ้นความภูมิใจใน ชีวิตเสียแล้วด้วยโรคปัจจุบัน หม่อมฉัน ช่อหนึ่งย้อยระย้าสวยงาม ข้าพเจ้าต้องการ ความเป็นสาว แต่หม่อมฉันขอร้องไว้ว่า ลืมเล่าไปว่า มารดามักเป็นลมหน้ามืด บริโภคผลไม้นั้นเหลือเกิน แต่มีมือ ๆ หนึ่ง ขอให้เป็นโอกาสอื่นเถิด เวลานั้นหม่อมฉัน อยู่เสมอ เขาขอให้หม่อมฉันไปช่วยเขา ข้าพเจ้าจำได้ว่าคล้ายมือมารดาคอยเหนี่ยว ไม่สบาย มีอาการซึ่งผู้หญิงทั้งโลกเป็น หามศพกลับคืนมา หม่อมฉันร้องไห้ ตั้งไว้ ข้าพเจ้าอยากจะโกรธ แต่เมื่อ เหมือน ๆ กันหมด ทุก ๆ รอบเดือน เขา โฮออกมาทันที และรีบวิ่งไปในทิศทางที่ สำนึกว่าผู้นั้นเป็นมารดาก็ระงับใจเสีย ขืนทำอะไรลงไปจะเป็นอันตรายแก่เขาเอง เขาบอกว่ามารดานอนตายอยู่ ตรงนั้น ข้าพเจ้าอยากจะร้องไห้ แต่ละอายมารดา เขาก็ยินยอมโอนอ่อนผ่อนปรน เขาคงนึก เป็นที่ใกล้แอ่งน้ำ มารดาของหม่อมฉัน ท่านจะเห็นว่า โตขนาดนี้แล้ว ยังมีกิริยา ว่าคนอย่างหม่อมฉันก็เหมือนลูกไก่อยู่ใน นอนเหยียดยาว ผมเปียกมากเหมือน เหมือนเด็กน้อยไร้เดียงสา จึงได้แต่มองดู กำมือ จะบีบขยำเมื่อไรก็ตายเมื่อนั้น ถูกกดเอาศีรษะจุ่มลงไปในแอ่งน้ำนั้น ช่อผลไม้ทิพย์นั้นอยู่ด้วยความกระวน "แผนการได้เกิดขึ้นในความรู้สึก “หม่อมฉันสงสัยในมรณกรรมของ กระวาย สักครู่หนึ่งจึงมีเทวดายื่นหัตถ์ ของหม่อมฉันทันที หม่อมฉันคิดวางแผน มารดา แต่เมื่อไม่อาจจับผิดอะไรได้ก็จำ ทิพย์มาผลักมารดาให้ห่างออกไปแล้วอุ้ม จะฆ่าเขา เพื่อทดแทนและลบล้างความ ใจต้องนิ่งเฉย เขาคงอยู่ที่บ้านของหม่อม ข้าพเจ้าขึ้นเก็บช่อผลไม้ทิพย์นั้น แค้นที่เขาฆ่ามารดาหม่อมฉันจะทำอย่างไร ฉันตลอดมา คราวนี้ที่ท่าของเขาในการที่ “เมื่อได้ฟังดังนี้เขากอดหม่อมฉัน จะฆ่าโดยวิธีใด ยากมากสำหรับหญิงสาว จะตะครุบหม่อมฉันไว้ในอุ้งเล็บก็เริ่มขึ้นอีก แน่นขึ้น เขาคงนึกว่าผู้หญิงอย่างหม่อมฉัน อย่างหม่อมฉัน คืนนั้นไม่มีโอกาสเลย หม่อมฉันต้องการจะรู้ให้แน่ว่ามารดาต้อง เมื่อมารดาสิ้นชีวิตแล้วคงจะประจบมุ่งยึด เขาไม่ยอมห่างหม่อมฉัน เขาปลอบประโลม ถึงตายเพราะเหตุใด จึงทำที่เป็นยินยอม เขาเป็นที่พึ่งต่อไป และกล่าวว่าเทวดาผู้ แต่จะให้หม่อมฉันหลับ แต่ตัวเขาเองไม่มี ให้เขาประเล้าประโลมบ้าง แต่มีความตั้ง ใจอย่างแน่วแน่ว่าจะไม่ยอมให้ถึงขั้นเสียตัว กับเขาเป็นอันขาด ความเกลียดชังมีอยู่ มาก อันนี้เองเป็นกำลังป้องกันในตัวหญิง มิฉะนั้นแล้วหม่อมฉันจะไม่กล้าลองดีกับ ชายใด ๆ เลย แลแล้วหม่อมฉันก็เสแสร้ง แกล้งกล่าวเป็นทำนองว่า มีความปฏิพัทธ์ ในตัวเขามานานแล้ว แต่ขัดอยู่ที่เขาเป็น สามีแห่งมารดา บัดนี้มารดาก็หาชีวิตไม่ แล้ว หม่อมฉันก็พร้อมเสมอที่จะเป็นของ เขา สังเกตดูเมื่อได้ยินคำนี้ดวงตาของเขา วาวโรจน์ด้วยกำลังแห่งปีติ พลางพูดว่า "ฉันก็ไม่ใช่คนโง่ รู้มานานแล้ว 7 กั ล ย า ณ ม ต ร ๙๓