การปฏิบัติกรรมฐานและการสอบ : หน้า 40/112

จะด้วยบุญบารมีเรายังไม่ถึงหรืออะไร ชีวิตผันแปรครั้งที่ ๒ กรรมฐานก็หมดไปสิ้น ความลังเล ก็ไม่ทราบได้ อาตมาสอบประโยค ๙ หลังจากออกกรรมฐานใน สงสัยที่มีอยู่ก่อน ต่อความเชื่อเรื่อง ตกอยู่หลายปี จนกระทั่งในปี ครั้งนั้นแล้ว ท่านก็มิได้สนใจการ นรกสวรรค์หรือนิพพานก็หมดไปสิ้น อาตมาได้รู้จักกับ ปฏิบัติกรรมฐานอีกเลย มุ่งแต่งาน ทั้งนี้เพราะการปฏิบัติสัมฤทธิผลเป็น พระอาจารย์เข่ง อตฺตรกฺโข ซึ่งเป็น สอนพระปริยัติธรรมและงานคณะสงฆ์ ที่น่าพอใจภายใต้การดูแลอย่างใกล้ชิด พระวิปัสสนาจารย์ และได้สนิทคุ้น อื่น ๆ ของวัดดอน ยานนาวา ของครูบาอาจารย์นั้นเอง เคยพูดคุยกันถูกคอมาก ท่านก็ถามว่า "ช่วงนั้นอาตมายังมีทัศน พ.ศ.๒๕๐๓ "อยากสอบได้หรือเปล่า” อาตมาก็ คติที่ไม่ดีต่อการทำกรรมฐานเสีย เหตุจุดประกายการเขียน ตอบว่าอยากสอบได้ เพราะ ด้วยซ้ำไป เพราะอาตมาคิดว่าการ แม้จะมีวุฒิฐานะเป็นถึง สอบตกมาหลายปีแล้ว ท่านก็ว่าจะ ไปเข้ากรรมฐานในครั้งก่อนเกือบทำให้ มหาเปรียญ ๙ ประโยค ที่รอบรู้ใน ช่วยให้สอบได้ แต่ต้องสัญญาว่า เราตาย ร่างกายอ่อนแอจนแทบจะ พระปริยัติธรรมแผนกบาลีจนหมดสิ้น ถ้าสอบได้แล้วต้องเข้ากรรมฐานใน ช่วงเข้าพรรษากับท่าน อาตมาก็ตอบ เออออไปอย่างนั้น” “แต่พอผลสอบปีนั้นออก ปรากฏว่าอาตมาสอบได้ พระอาจารย์ เข่งก็มาทวงสัญญาทันที ถึงแม้เรา จะแน่ใจว่า การสอบครั้งนี้เราทำ ด้วยความสามารถของเราอย่างเต็ม ที่ก็ตามที แต่เมื่อให้สัญญากับท่าน แล้ว ก็ต้องทำตามสัญญา จึงตาม ท่านไปจำพรรษาและเข้ากรรมฐาน ที่อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต” แต่ก็มิใช่เครื่องรับรองว่าจะยอมรับ และเชื่อถือในหลักธรรมของพระ พุทธศาสนาไปเสียทุกข้อ "ตอนนั้นแม้จะจบถึงระดับ ประโยค ๙ แล้วก็ตาม อาตมาเอง ก็ยังมีความลังเลสงสัยคลางแคลงใจ ในเรื่องนรกสวรรค์หรือเรื่องพระนิพ พาน ว่ามีอยู่จริงหรือ เพราะอาตมา คิดว่ามันเป็นความคิดที่ห่างจากตัว "แต่แล้วความคิดเหล่านี้ก็ เราไม่ควรไปสนใจ ควรสนใจแต่ชีวิต ในปัจจุบันดีกว่า" ต้องมีอันล่มสลายไปในที่สุด หลังจาก ทนไม่ไหว แต่ก็มารู้ในภายหลังว่า ที่อาตมาได้ไปปฏิบัติกรรมฐานใน ตลอด ๓ เดือนของการอยู่ เราปฏิบัติผิดวิธี มารู้ความจริงก็ พรรษาหลังนั้นเอง ผลการปฏิบัติธรรม จำพรรษา ณ อาวาสนั้น ซึ่งเป็น เมื่อมาพบกับพระอาจารย์ภัททันตะ ทำให้จิตใจของอาตมาเปลี่ยนแปลง เพียงกุฏิเพิ่งไม้หลังเล็ก ๆ ภายใน อาสภเถระ มูลธัมมาจริยะ ปธาน ไปโดยสิ้นเชิง ทัศนคติที่ไม่ดีต่อการ ป่ายางพาราอันกว้างใหญ่เงียบสงัด กัมมฏฐานจริยะ ชาวพม่า แห่ง ปฏิบัติกรรมฐานตลอดจนความไม่แน่ และตั้งตระหง่านอยู่ใต้ต้นยางขนาด สำนักวิปัสสนาวิเวกอาศรม จังหวัด ใจลังเลสงสัยได้มลายหายสูญไปสิ้น ใหญ่ ๓ ต้น ห่างไกลผู้คน พระเดช ชลบุรี เป็นพระวิปัสสนาจารย์ ได้ อาตมาได้พบแสงสว่างแห่งธรรมะ พระคุณท่านต้องประสบอุปสรรคใน พบท่านเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๕ จึงเข้า ขององค์พระศาสดา เป็นเครื่องชี้นำ การทำกรรมฐานวิปัสสนาไม่น้อยที่ กรรมฐานในพรรษา ณ ที่แห่งนี้ ทางและนี้เองที่เป็นสิ่งจุดประกาย เดียว แต่ก็อดทนจนกระทั่งออกพรรษา เป็นครั้งที่สอง” ความคิดให้อาตมาตั้งใจที่จะบูชาคุณ ซึ่งในความคิดของท่านในตอนนี้ถือ และนี้เองที่เป็นจุดผันแปร ขององค์พระศาสดาที่พระองค์ทรงมี ว่าการทำกรรมฐานครั้งนี้ไม่ประสบ ของชีวิตเป็นครั้งที่สอง เพราะเมื่อ พระมหากรุณาธิคุณแก่สัตวโลก สุด ความสำเร็จเท่าที่ควร จึงไม่เลื่อมใส ผ่านกรรมฐานในพรรษาหลังนี้แล้ว จะนับจะประมาณมิได้ และการที่ ต่อการทำวิปัสสนากรรมฐานเท่าใดนัก ความคิดทัศนคติที่ไม่ดีต่อการปฏิบัติ อาตมาได้บวชเข้ามาในร่มบวรพุทธ 32 กั ล ย า ณ ม ต ร