การทอดกฐินและประเพณี : หน้า 51/112

เกิดแห่งความสำเร็จความสุขทั้งมวล การทอดกฐิน เป็นบุญใหญ่ ซึ่งได้อานิสงส์มากเป็นพิเศษ เพราะ เป็นกาลทานอันถูกจำกัดด้วยเวลา ในวัดแต่ละวัดสามารถประกอบพิธี ทอดกฐินได้เพียงปีละ ๑ ครั้ง ภายใน เวลา ๑ เดือน หลังออกพรรษา คือมีกำหนดตั้งแต่แรม ๑ ค่ำ เดือน ค่ำ ๑๑ จนถึงขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๒ จะทอดก่อนหรือหลังจากนี้ไม่ได้ เพราะเป็นพุทธบัญญัติไว้ ชาวพุทธ ทุกคนจึงถือว่าเป็นมหากุศลที่หาโอ กาสทำได้ยากยิ่ง ประเพณีการทอดกฐิน มี มาแล้วตั้งแต่ครั้งพุทธกาล สมัย สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประทับ อยู่ ณ พระเชตวนาราม เมือง สาวัตถี ซึ่งเป็นวัดที่ท่านอนาถบิณ ฑิกเศรษฐีสร้างถวาย มีพระภิกษุ ชาวเมืองปาไฐยรัฐจำนวน ได้เดินทางรอนแรมมาเพื่อเข้าเฝ้า ๓๐ รูป พระบรมศาสดา แต่ด้วยเป็นเวลา ดิถีใกล้เข้าพรรษาแล้วจึงต้องพักการ เดินทาง เข้าจำพรรษาที่เมือง ที่เมืองสาเกต ซึ่งมีระยะทางห่างจากเมืองสาวัตถี ประมาณ 5 โยชน์ เพราะความ ๓๐ ปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะได้เข้าเฝ้า ๓๐ รูป ได้กราบทูลความเป็นมา จีวรของพระภิกษุสงฆ์ โดยมากนิยม สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อ ตั้งแต่เบื้องต้น ทำให้ทรงทราบถึงความ ขึงผ้าให้ตึงด้วยไม้สะดึง เพราะสมัย จำพรรษาครบ ๓ เดือนแล้ว ทำให้ ลำบากตรากตรำของพระภิกษุเหล่านั้น ก่อนนั้นไม่มีช่างผู้ชำนาญการเย็บหรือ พระภิกษุชาวปาไฐยรัฐทั้ง รูป จึงได้อาศัยเหตุนี้ทรงมีพุทธานุญาตให้ มีเครื่องจักรกลใช้เหมือนอย่างสมัยนี้ ต่างเร่งรีบเดินทางกรำฝนทนแดดมา พระภิกษุทั้งหลายรับผ้ากฐินได้ใน จึงต้องอาศัยไม้สะดึงขึงให้ตึงจึงจะ โดยตลอด ทำให้ผ้าจีวรนุ่งห่มเปียก ระยะเวลาออกพรรษาแล้วเป็นเวลา เย็บได้ เมื่อทำสำเร็จเป็นผ้า "กฐิน” ฝนชุ่มเปื่อย เมื่อได้เข้าเฝ้าพระสัม- ๑ เดือน และชาวพุทธได้ยึดถือเป็น แล้วจึงนำไป "ทอดกฐิน” คือไปวาง มาสัมพุทธเจ้า ณ พระเชตวนาราม ประเพณีตราบจนทุกวันนี้ ไว้ต่อหน้าพระภิกษุสงฆ์จำนวนตั้งแต่ แล้ว พระพุทธองค์ได้ตรัสถามการ คำว่า "กฐิน” นี้มีความ รูปขึ้นไป โดยมิได้เจาะจงว่าจะ เดินทางว่าเป็นอย่างไร พระภิกษุทั้ง หมายว่า กรอบไม้สำหรับซึ่งเป็นผ้า ถวายรูปใดรูปหนึ่ง แล้วแต่พระภิกษุ & กั ล ย า ณ ม ต ร ๔๙