ข้อควรระวังในการปฏิบัติธรรม : หน้า 22/112

ข้อควรระวัง ๑. อย่าใช้กำลัง คือ ไม่ใช้ กำลังใด ๆ ทั้งสิ้น เช่น ไม่บีบกล้าม 1 เนื้อตา เพื่อจะให้เห็นนิมิตเร็ว ๆ ไม่ เกร็งแขน ไม่เกร็งกล้ามเนื้อหน้าท้อง ไม่เกร็งตัว ฯลฯ เพราะการใช้กำลัง ส่วนไหนของร่างกายก็ตาม จะทำให้ จิตเคลื่อนไปจากศูนย์กลางกายทั้งนั้น ๒. อย่าอยากเห็น คือ ทำ ใจให้เป็นกลาง ประคองสติมิให้ เผลอจากบริกรรมภาวนาและบริกรรม นิมิต ส่วนจะเห็นนิมิตเมื่อใดนั้น 101- อย่ากังวล ถ้าถึงเวลาแล้วย่อมเห็นเอง อุปสรรคอยู่เสมอ การปฏิบัติธรรมก็ ๑๐. นานัตตะสัญญา ความ ๓. อย่ากังวลถึงการกำหนด เช่นกัน ก่อนที่จะถึงเป้าหมายของ นึกไปในสิ่งต่าง ๆ เรื่องราวต่าง ๆ ลมหายใจเข้าออก เพราะการฝึก ชีวิต ก่อนที่จะเข้าถึงพระธรรมกาย ที่เคยผ่านมาหรือจดจำไว้มาผุดขึ้น เจริญภาวนาตามแนววิชชาธรรมกาย ในตัว ย่อมพบกับอุปสรรค อุปสรรค ในขณะทำสมาธิ อาศัยการเพ่ง อาโลกกสิณ คือกสิณ ของสมาธิมีอะไรบ้าง เมื่อพบแล้ว ความสว่างเป็นบาทเบื้องต้น เมื่อเกิด เราจะแก้อย่างไร นิมิตเป็นดวงสว่างแล้ว ค่อยเจริญ อุปสรรคของสมาธิที่ทำให้ วิปัสสนาในภายหลัง จึงไม่มีความจำ ใจไม่หยุดนิ่ง ได้แก่ อุปกิเลส เป็นต้องกำหนดลมหายใจเข้าออก ได้แก่ แต่ประการใด ๑๑ ๑๑. รูปานัง อะตินิชฌา ยิ ตัตตะ ความเพ่งต่อรูปหรือเพ่งนิมิต นั้นจนเกินไป อุปสรรคของสมาธิข้อที่ ๑ วิจิ ๑. วิจิกิจฉา ความลังเล กิจฉา ความลังเลหรือสงสัย ความลังเลสงสัย เป็นกำแพง ๔. เมื่อเลิกจากนั่งสมาธิแล้ว หรือสงสัย ให้ตั้งใจไว้ที่ศูนย์กลางกายที่เดียว ๒. อะมะนะสิการะ ความ ใหญ่ที่กีดขวางความสำเร็จที่อยู่ข้าง หน้าอย่างสิ้นเชิง เป็นสิ่งที่ต้องรีบ ๓. ถีนะมิทธะ ความท้อ ทำลายทิ้งเสียโดยด่วน บริกรรมภาวนา พร้อมกับนึกถึง ไม่สนใจไว้ให้ดี บริกรรมนิมิตเป็นดวงแก้วใส ควบคู่ กันตลอดไปไม่ว่าจะอยู่ในอิริยาบถ และความเคลิบเคลิ้มง่วงนอน ใดก็ตาม ๕. นิมิตต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น หวาดกลัว ให้มีความมั่นใจล้านเปอร์ ๔. ฉัมภิทัตตะ ความสะดุ้ง เซ็นต์ในคุณค่าของการปฏิบัติธรรม และคุณค่าของวิชชาธรรมกาย จุด จะต้องน้อมไปตั้งไว้ที่ศูนย์กลางกาย ๕. อุพพิละ ความตื่นเต้น เริ่มต้นคือดวงกลมใสก็มีอยู่แล้วที่ ทั้งหมด ถ้านิมิตที่เกิดขึ้นแล้วหายไป ด้วยความยินดี ก็ไม่ต้องตามหา ให้ภาวนาประคอง ใจต่อไปตามปกติ ในที่สุด เมื่อจิต สงบกาย สงบนิมิตย่อมปรากฏขึ้นใหม่อีก อุปกิเลส ๑๑ อุปสรรคของสมาธิ ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ของทุก ๆ 5. ทุฏฐลละ ความไม่ คน ถ้าดวงธรรมที่โตเท่ากับฟองไข่ แดงของไก่ไม่มี จะเป็นคนไม่ได้ ๗. อัจจารัทธวิริยะ ความ ถ้าดวงนี้แตกดับ กายมนุษย์นี้ก็จะ เพียรจัดเกินไป ed ๔. อะตินะวิริยะ ความ แตกดับด้วย ที่เราล่าช้าจากการเข้าถึง ธรรม เพราะความไม่มั่นใจ เวลา ๙. อะภิชัปปา ความอยาก นั่งสมาธิอย่าให้เกิดคำถามขึ้นในใจ ในทุกกิจการงานเราย่อมพบ เพียรย่อหย่อนเกินไป กับสิ่งขัดข้องเครื่องขัดขวางที่เรียกว่า Lo กั ล ย า ณ ม ต ร