การอบรมลูก : หน้า 26/130

น๊อต,นุ่น ลูกรัก จดหมายฉบับที่ ๔ วัสดีจ้ะ ลูกๆ เป็นอย่างไรกัน แปลว่า “พูดพร่ำหรือว่ากล่าวซ้ำๆ” ส่วนคำว่า “บ่ม” แปลว่าทำให้สุกด้วย ส ถึงคุณแม่ คิดถึงแม่หรือคิดถึงเพื่อน ๆ ที่โรงเรียนกันแน่จ๊ะ อยู่กับแม่ที่บ้านก็ ว่าแม่ขี้บ่น แต่แม่บ่น (อืม! ความจริง ไม่ได้บ่นหรอกเป็นการพูดตักเตือนหนู ต่างหาก ซึ่งอาจจะพูดยาวไปหน่อย) ก็เพราะอยากให้หนูท่าในสิ่งที่ถูกที่ควร จริงๆ แล้วจึงควรเรียกว่า “ปม” ไม่ใช่ “บ่น” คำว่า “บ่น” ในพจนานุกรม บ้างจ๊ะ? เห็นเขียนบ่นมาว่าคิด ความอบอุ่น เช่น บ่มมะม่วง โดย ๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร ปริยายหมายความว่าทำให้สมบูรณ์เช่น “บ่มนิสัย” เพราะฉะนั้นจึงควรเรียก ว่าแม่บ่มลูก เพราะพูดไปเพื่ออบรมให้ หนูเป็นเด็กที่สมบูรณ์ด้วยกาย วาจา ใจ และเจือไปด้วยความรักความปรารถนา ดีต่อลูก อาจจะฟังดูเหมือนพูดซ้ำ ๆ ซากๆ แต่ก็จำเป็นจะ เพื่อให้หนู “จำ” ในสิ่งที่แม่พูด “จำ” และ “ทำตาม” ด้วยนะจ๊ะ ไม่ใช่ “จำ” ได้เฉยๆ แล้ว ไม่ปฏิบัติตาม เช่นแม่เตือนให้หนูเก็บ หนังสือเข้าที่เดิมหลังจากอ่านแล้ว ไม่ ใช่วางไว้เพ่นพ่าน หรือเตือนให้นั่งสมาธิ และสวดมนต์ก่อนนอนทุกวัน ก็ต้องทำ นะจ๊ะ อย่าลืมหรือแกล้งทำเป็นลืมล่ะ วัยเด็กอย่างหนูถือว่าโชคดีมีบุญ แล้ว ที่ได้มาพบหลวงพ่อได้ศึกษาวิชชา ธรรมกายกับท่าน แม่จำได้ว่าตอนหนู อายุได้ ๔ ขวบหลวงพ่อถามว่า “เห็น ดวงไหมจ๊ะ” หนูตอบว่า “เห็นค่ะ”