การฝึกสมาธิและกิจกรรมทางศาสนา : หน้า 117/130

กันค่ะ” “ขอเชิญลงชื่อฝึกสมาธิด้วย เสียงหวานๆ เอ่ยเชิญชวน แล้วจะขัดศรัทธาทันทีเลยก็อาจจะ ทำให้เธอเสียหน้าได้ และทำให้เสีย รังวัดเสียเปล่าๆ ฟังเสียหน่อยก็ไม่ เห็นเสียหาย ผมกับเชษฐ์ตั้งใจรับ ฟังรายละเอียด ได้รู้ในสิ่งที่ไม่เคยรู้ มาก่อนว่า ยังมีชมรมพุทธศาสนา แฝงกายอยู่ในสถาบันแห่งนี้เหมือน กัน แต่ก็ยังนึกไม่ออกว่ามีกิจกรรม อะไรให้ทำเสียหนักหนากับศาสนา ที่เรารับรู้มาตั้งแต่เกิดว่าเรานับถือ “ทำวัตรเช้า-เย็น คืออะไร” ผมถาม “สวดมนต์ไง ไอ้เซ่อ” ไม่ใช่ สาวน้อยหน้าใสหรอกที่ตอบ เป็น เชษฐ์เพื่อนผมเอง เขาหักหน้าผม เสียยับเยิน สาวน้อยหัวเราะร่าเริงกัน เพื่อ ผมจึงพลอยหัวเราะไปด้วย ความสนิทสนมกลบเกลื่อนความเก้อ เขินในใจอื่นๆ เช่นเขี้ยวไอ้เพื่อน เกลอแต่พอสังเขป แล้วเราสองคน บ่งบอกถึงความหวังของเขายืนยันได้ “นายดูนั่น ..ดูนั่น” เขาชี้มือไปข้างหน้า ซึ่งผม ยังคงงง!อยู่อย่างเก่า “ไปเลย มัน ต้องมีสาระกว่าที่คิดแน่ สำหรับวัน เป็นอย่างดี “ไม่ไปนี่แล้วหรือ” ผมลอง ถามเขา “ไม่ต้องแล้ว ไม่มีอารมณ์” ผมไม่รู้ว่าคืออะไร แต่ก็ปล่อย ก็หลวมตัวลงชื่อเป็นคำมั่นสัญญาว่า เราจะไปหัดนั่งสมาธิที่วัดตามที่ชมรม “มันต้องดีแน่นอน” เชษฐ์ นี้” ให้เขาค้ำคอไป เอาไงก็เอากัน เขา เกิดของขึ้นขึ้นมาแล้วนี่ “ก่อนคบคน” ฟังคำตอบของเขา แล้วคุณช่วย ประเมินเอาเองแล้วกันว่าเพื่อนรัก ของผมคนนี้เป็นคนอย่างไร “ธรรมะล้วนๆ เลยว่ะ ไม่ เขารำพึง ผมจึงถึงบางอ้อ ยักกะใช่ปรัชญาอย่างที่คิด” ว่าเขาชวนผมมาดูนิทรรศการ แล้ว เชษฐ์บ่น ขณะที่ผมครุ่นคิด เขาก็พาผมดูด้วยท่วงท่าที่เอาการเอา หาเหตุผลว่าทำไม ผู้จัดจึงตั้งชื่อว่า งานเหมือนพบกับอะไรบางอย่างที่ “ก่อนคบคน มันต้องมีอะไรบ้างน่า... เคยค้นหา แววตาที่เปล่งประกาย ที่น่าคิด จัดกิจกรรม ออกความเห็น และตามด้วยข้อคิด อันไตร่ตรองแล้ว “คิดดูสิ ถ้าไม่มีอะไรดี จะ อยู่มาได้ยังไงตั้ง ๒,๕๐๐ กว่าปี เป็นเหตุผลที่ดี แต่เขาก็ยังไม่วาย กระซิบกระซาบบอกผมว่า กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๓๗ ๑๒๒