ประสบการณ์การนั่งสมาธิ : หน้า 30/130

รอเวลาที่จะ ใครถามอะไรก็ตอบเขาได้เข้าใจชัดเจน ปรากฏว่าแม่ได้คะแนน A จริงๆ แม่ คิดว่าการทำใจหยุดใจนิ่ง แม้นยังไม่ เห็นอะไร ก็เป็นหนทางไปสู่ความสำเร็จ เบื้องต้น และแม่ก็เชื่อว่าอานุภาพพระ ธรรมกายในตัวเรามีจริง ได้เข้าถึงเท่านั้น อย่างเช่นเรื่องที่แม่จะ เล่าประสบการณ์จริงๆ ที่เกิดกับแม่ เมื่อปลายปี พ.ศ.๒๕๑๘ คุณยายของ ลูกป่วยหนักต้องเข้ารักษาที่โรงพยาบาล พระมงกุฎฯ แม่ได้มานอนเฝ้าคุณยาย ที่เตียงข้างคุณยาย พอตกดึกใกล้สว่างในราวดี ๆ หลังหายวับไปเลย ความรู้สึกจึงคืนกลับมาที่ร่างแม่ ทันที แม่รีบลุกขึ้นทันที ดูที่ขาตัวเองที่ รู้สึกว่าเขาเอาเล็บมาพูด น่าจะเป็นรอย แต่ก็ไม่เห็นมีอะไร เพียงแต่รู้สึกเหมือน ใครมาเกาขาแรงๆ แต่ไม่มีรอย หัน มาดูคุณยายก็ยังเห็นหลับอยู่ แม่จึงไม่ กล้าปลุกคุณยาย ปล่อยท่านหลับจน สว่าง คุณยายตื่นแล้วแม่จึงเล่าให้คุณ ยายฟังภายหลัง คุณยายบอกว่า “คุณ พระฯ คุ้มครองลูก คุณพระฯ ในตัว ลูกนั่นแหละคุ้มครอง” แม่จึงเชื่อมั่น ว่าในตัวเรามีองค์พระแน่ๆ เพียงแต่ ยังไม่ได้พบได้เข้าถึง สักวันหนึ่งคงจะ ได้เข้าถึง ได้พบ ได้เห็นองค์พระในตัว ดีกว่า ทำไมไม่ทำกองของเราเอง?” คุณป้าตอบว่า “ให้ร่วมบุญไปกับเขาก่อน คราวหน้าค่อยเป็นก็ได้ เพราะไม่รู้เขา ทำกันอย่างไร?” แม่ยังไม่รู้เลยว่าวัดพระธรรมกาย กับศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรมคือสถานที่ ปฏิบัติธรรมเดียวกัน จนกระทั่งได้เดิน ทางมาร่วมงานบุญใหญ่ จึงมาทราบที่ หลัง แม่ไม่รู้จักทางมาวัด จ่าสุรเดช ซึ่งคุณพ่อให้มาเฝ้าที่บ้านเป็นผู้พามา พร้อมคุณป้า จ่าสุรเดชเขารู้จักวัดดี เพราะเคยมา เขาบอกว่าเป็นวัดใหญ่มี คนมาทำบุญเยอะ จ่าเลยอาสาขับรถ พาทั้งคุณแม่ คุณป้าและหนูทั้ง ๒ มา ด้วย ตอนนั้นน้อยเพิ่งย่าง ส่วนน้องนุ่นยังอยู่ในท้องคุณแม่ พอ มาถึงวัดเท่านั้นแหละ แม่ก็ร้อง อ้อ! พี่ เคยมาแล้ว ตั้งแต่ยังเรียนอยู่จุฬาฯ เลย แม่มดในการ์ตูน ผมเผ้ายาวรุงรัง ท่า ปี คุณป้าของหนูเป็นคนบอกบุญให้แม่ แม่จำได้ขนลุกเลย! ที่ขนลุกเพราะ ทางดุร้าย เล็บยาวและแหลม เล็บยาว ได้มีโอกาสมาวัดเมื่อมีงานบุญใหญ่ ป้า เกิดความรู้สึกดีใจเหมือนเราหลงทาง มากยาวเท่ากับความยาวของนิ้วเลยล่ะ ปุ๋ยทำงานที่การประปานครหลวง ซึ่ง แล้วได้กลับมาถึงบ้านอีกครั้ง เล็บแหลม ๆ จิกลงในเนื้อแม่พูดไปด้วย ในที่ทำงานช่วงนั้นมีการบอกบุญกฐิน แม่มีความรู้สึกครึ่งหลับครึ่งตื่น แต่ก็ เห็นชัดทีเดียวว่า ที่ปลายเตียงมีแขก ยามวิกาลไม่ได้รับเชิญคนหนึ่ง มาถึง เราแน่ๆ ขาแม่จะลากให้ลงจากเตียง หน้าตา แม่ได้มาวัดอีกครั้งหนึ่งในปีพ.ศ. แปลกๆ จมูกยาวแหลมมากเหมือน ๒๕๒๔ หลังจากทิ้งระยะไปประมาณ ๕ ขวบ ความ รู้สึกเป็นอย่างนั้นจริงๆ เป็นสถานที่ที่ ลากไปด้วย ท่าทางเขาหวงเตียงเหมือน ของวัดพระธรรมกาย โดยมีเพื่อนๆ ให้ความรู้สึกคุ้นเคยอบอุ่นเหมือนเป็น เราไปแย่งเตียงนอนของเขา แม่ตกใจ ของคุณป้าช่วยกันบอกบุญ ป้าเลยมา บ้านตัวเอง อ้าปากจะร้องก็อ้าปากไม่ได้ ความรู้สึก ชาไปหมดทั้งร่าง แต่ใจยังสู้ จะลุกนั่ง ก็ไม่ได้ ตัวมันหนักๆ แต่เราก็มองเห็น ตัวเองยังหลับตาอยู่เหมือนคนหลับสนิท ไม่รู้ร้อนรู้หนาว แต่ใจมันรู้สึกว่ามีคน มาดึงขาและมองเห็นเจ้าตัวประหลาด ด้วยอย่างชัดเจน อาศัยที่ใจคุ้นเคย กับการภาวนาเวลานั่งสมาธิ ใจพลัน นึกถึงคุณพระรัตนตรัยให้ช่วยลูกด้วย เสียงแม่ที่ภาวนา “สัมมา อะระหัง” ไป ดังก้องอยู่ในท้อง ไม่รู้ดังได้อย่างไร เจ้าตัวประหลาดที่ดึงขาแม่ก็ดูเหมือน ได้ยินคำภาวนานั้นด้วย จึงตกใจหงาย ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร บอกแม่ให้ร่วมบุญอีกที แม่ยังเสนอ คุณป้าว่า “น่าจะรับเป็นประธานกอง 66 หลังจากนั้นแม่ก็ได้มาวัดบ่อยขึ้น โดยมาในวันอาทิตย์ต้นเดือนบ้าง มา ขณะที่ยังอยู่ในศาลาจาดฯ มองไปที่หลวงพ่อ แม่นึกว่าใครมาฉายสปอร์ตไลต์ส่องไปที่หลวงพ่อ เพราะเห็นมีแสงสว่างรอบตัวท่านเป็นวงกลมสว่างรอบ ๆ * 4: A & RA