การฟื้นตัวหลังการผ่าตัด : หน้า 80/130

หมอเดินเข้ามาหา พี่บีบมือคุณหมอแสดงความ ขอบคุณ ท่านบอกว่า เสร็จแล้วนะทุกอย่าง OK พี่ จึงหลับไปอีกนาน ตื่นขึ้นมาพี่นึกถึงหลวงพ่อทัตตะ พี่อยากถามท่านว่า พี่พบอะไร พี่เจออะไร ทุกครั้ง ที่พี่ติดขัด พี่อยากพบอยากกราบเรียนท่าน พี่เข้า วัดพระธรรมกายแต่พี่ไม่กล้าถาม เพราะไม่รู้จะ สดใสดูอ่อนกว่าวัยสัก ๑๐ ปี บอกว่าทำงานมานาน แล้ว ชีวิตราบเรียบมาก จนไม่เคยคิดเรื่องผู้ชาย ไม่เคยรู้จักความรักแบบชายหญิง และไม่เคยผิด หวังจากเรื่องผู้ชาย พี่แสดงความยินดีและชื่นชม ความบริสุทธิ์ของเธอ พี่สัญญาว่าจะส่งเทปและ หนังสือสำหรับฝึกสมาธิให้ เราแลกเปลี่ยนที่อยู่กัน เริ่มตรงไหน คุณแม่บุญธรรมของน้องชาย ผู้ที่ถือ และพี่ได้มอบเทปชุดดวงเพชรให้คุณพยาบาลไปด้วย ศีลปฏิบัติธรรม และเผยแผ่พระศาสนาทั้งประเทศ พี่มีโอกาสทำหน้าที่กัลยาณมิตรต่อคนที่มีเมตตาจิตสูง พี่มีโอกาสทำ ไทย และอเมริกา ท่านตอบข้อกังขาในส่วนนี้ของ หน้าที่กัลยาณ- พี่ว่า พี่กำลังจะถูกเอาตัวไปแล้ว เกือบพลาดไป แต่สติที่ดี สมาธิที่ดี ตรงที่ตอบไปว่า ขอสร้างบุญ มิตรต่อคนที่มี บารมีให้ยิ่งๆ ขึ้นไปจนถึงขั้นพระนิพพาน เพราะ เมตตาจิตสูง การขอแบบนี้เป็นการขอที่สูงสุดแล้ว เขาต้องให้ และทำหน้าที่ โอกาสเรา เทวดาจะคุ้มครองเรามาก เพราะท่าน จะได้บุญไปด้วย.... อย่างไรก็ตาม พี่จะเข้ากราบ ด้วยความอด เรียนถามหลวงพ่อทัตตะอีกครั้งเมื่อมีโอกาส ทน ช่วยเหลือ เพื่อนมนุษย์ ในยามที่ช่วย เหลือตัวเอง ไม่ได้ พี่จึง เกิดความปีติ ใจมาก ๆ พี่โชคดีที่อ่านพบข้อความจากแผ่นพับของ โรงพยาบาลภูมิพลฯว่าหลังผ่าตัดควรจะทำอะไรบ้าง พี่ท่องจำไว้และตั้งใจฝึกฝน พี่เจ็บปวดมากไม่ว่า จะขยับไปทางไหน ให้พลิกตัวบ่อยๆ และไอทุก ๆ ๓๐ นาที ขยับแขน ขา กระทั่งให้ลุกเดินหลังผ่าตัด (ภายหลัง ๘ ชั่วโมงถึง 9 วัน) หลัง วัน พี่ สามารถเดินเหินได้เกือบปกติ หากไม่ทำเช่นนั้น 8 จะเกิดพังผืดข้างใน แผลจะอักเสบ ทำให้หายช้า เป็นอันว่าพี่ผ่านพ้นไปได้ แต่เบื้องหลังความพยายาม นี้ พี่ต้องขอบคุณคุณพยาบาล นับเป็นบุญของพี่ที่ ได้พบพยาบาลที่มีความเมตตากรุณาสูง เอาใจใส่ และช่วยเหลือพี่ตลอดคืน วันรุ่งขึ้นพี่เดินได้ คุณ พยาบาลจึงคุยกับพี่ แสดงความยินดีด้วยและบอก ว่าหน้าตาและท่าทางของพี่ไม่เหมือนคนป่วยหลัง ผ่าตัดเลย คุณพยาบาลไปชมให้คนป่วยใหม่ฟังด้วย เห็นพี่นอนหลับตาเงียบๆ ไม่บ่น ไม่ร้องแสดง ความเจ็บปวด พี่บอกว่าพี่นอนหลับตาทำสมาธิ คุณพยาบาลให้ความสนใจมาก บอกว่าสนใจทาง นี้มานานแล้ว มีคนมาชวนไปหลายแห่งแต่ยังไม่ได้ ตัดสินใจ คุณพยาบาลอายุ ๓๓ ปีแล้ว แต่สีหน้า และทำหน้าที่ด้วยความอดทนช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ ในยามที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ พี่จึงเกิดความปีติใจ มากๆ ขณะที่เขียนอยู่นี้ อาการป่วยหลังการผ่าตัด หายจนเป็นปกติแล้ว ไม่ช้านี้เราจะได้พบกันนะคะ พี่ขอฝากความระลึกถึงทุกท่านที่ฝากถามทุกข์สุข ผ่านมาทางจิมมี่ หากพบข้อความนี้ ก็ถือได้ว่าได้ ส่งข่าวถึงกันและขอขอบคุณน้องแดงนะคะ ขอให้บุญกุศลที่เกิดจากความตั้งใจจริงในการ เล่าประสบการณ์ในการปฏิบัติธรรมครั้งนี้ เกิดขึ้น แก่เพื่อนกัลยาณมิตรทุกคน ขอคุณพระศรีรัตนตรัย คุณพระธรรมกาย หลวงพ่อสด หลวงพ่อธัมมชโย หลวงพ่อทัตตะ คุณยายอาจารย์ และหลวงพี่ทุก รูปที่วัด ได้โปรดคุ้มครองน้องแดงและเพื่อนๆ เหล่า กัลยาณมิตรทุกคนนะคะ เพิ่มเติม สวัสดีค่ะน้องแดง รักและคิดถึง (อุไรวรรณ บุณย์) ๒๙ ก.ค. ๒๗ พี่ได้เขียนจดหมายเล่าประสบการณ์การ ปฏิบัติธรรมไปแล้วเมื่อวันที่ ๒๙ ก.ค. ๒๓ กำหนด การเดินทางกลับคือวันที่ 5 ส.ค.๓๗ ช่วงระหว่าง ที่พี่ยังอยู่ที่เมืองไทย มีสิ่งที่พี่ได้พบเห็นประทับใจ และเป็นเหตุต่อเนื่องในจ.ม.ที่ส่งมาแล้ว พี่จึงขอ เขียนเพิ่มเติมอีกนะคะ หวังว่าน้องแดงยังคงให้ความ สนใจอยู่ ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร