ประวัติพระพุทธอังคีรส : หน้า 94/130

การปักกรุยวัด ได้ความว่า ที่ปะปนกับกระดูกชิ้นเล็กชิ้นน้อยของศพที่เผาแล้ว)ในรัชกาล “วันที่ ๓๐ ธันวาคม พ.ศ.๒๔ ศ.๒๕๑๒ เริ่มปักกรุย (ที่ตั้ง) ที่ ๒ ถาวรวัตถุ (เช่น พระอุโบสถ วิหารเอนก) ฯลฯ “วันที่ ๑๓ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๑๕ ตรงกับวัน ๔๑๑ ค่ำ (วันพุธแรมสี่ค่ำเดือนสิบเอ็ด) ปีมะเมียโทศก จ.ศ.๑๒๓๒ แห่พระพุทธรูปสำคัญคือ พระนิรันตราย มาประดิษฐานใน พระอุโบสถ วันที่ ๑๐ ๑๒ กันยายน พ.ศ.๒๕๑๕ ตรงกับวัน ๕๑๐ ค่ำ (วันพฤหัสบดีขึ้นสิบค่ำเดือนสิบ) แห่พระอังคีรส ซึ่งได้ ตั้งฉลอง ณ ท้องสนามไชยมาครบ ๓ วันแล้วมาประดิษ ฐานเป็นประธานในพระอุโบสถ และมีมหรสพฉลองอีก” กับหน้า ๔๒-๔๓ ให้ความรู้ว่า พระพุทธอังคีรสนั้น เป็นพระพุทธรูปหล่อปางสมาธิ ทรงผ้ามีกลีบ หน้าตักกว้าง ๒ ศอกคืบ พระฉวีวรรณทำด้วยทองคำทั้งองค์ ประดิษ ฐานบนฐานชุกชีหินอ่อน ที่สั่งจากประเทศอิตาลี ภายหลัง ใต้ฐานชุกชีนี้ใช้เป็นที่บรรจุพระบรมราชสรีรังคาร (เถ้าถ่าน ๙๐ พฤศจิกายน ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร พระพุทธอังคีรสเป็นพระนามหนึ่งของพระพุทธเจ้า แปลว่า มีรัศมีซ่านออกจากพระกาย ในการหล่อ (กะไหล่ ทองคำหรือชุบทองคำทั้งองค์) สิ้นเนื้อทองแปด หนักถึง ๑๘๐ บาท และทองดังกล่าวเป็นทองซึ่งรัชกาลที่ ๕ เคยใช้ แต่งพระองค์เมื่อยังทรงพระเยาว์ เป็นอันอ่านภาพตอนที่ ๑๖ นี้ได้ว่า เป็นตอนชักพระพุทธอังคีรสไปประดิษฐานเป็นพระ ประธานในพระอุโบสถวัดราชบพิธฯ เมื่อวันพฤหัสบดีที่ ๑๒ กันยายน พ.ศ.๒๕๑๕ หรือวัน ๕ ขึ้น ๑๐ ค่ำ เดือน ๑๐ ปีวอก จ.ศ.๑๒๓๔