ความทรงจำในวัยเด็ก : หน้า 28/130

เมฆ มีคุณป้า ๒ ท่านและคุณป้าท่าน ๒ คน วิศวะ ๒ คน กับอีกคนเรียน มีบ้านคนละหลังแต่อยู่รวมกันในบริเวณ พาณิชย์ เป็นพี่เป็นน้องกันก็ต้องช่วย เดียวกัน สมัยนั้นทุ่งมหาเมฆบ้านคุณ ยายยังเรียกว่าอยู่ชานกรุง มีสวน กันประคองกันนะลูก ดูตัวอย่างรุ่นคุณ ลุงคุณน้าของแม่ทุกๆ คน จบกันมา แม่ก็เลยจำเป็นต้องว่ายน้ำเป็นเพื่อความ อยู่รอด แต่น้ำจะลึกหรือไม่ก็ไม่ทราบ รู้แต่ว่าเหยียบไม่ถึงพื้นก็แล้วกัน ต้อง หลับหูหลับตาว่ายมาเกาะไม้ที่ลอยริมฝั่ง มะพร้าวรอบบ้าน บ้านเป็นแบบโบราณ ทำงานได้ตำแหน่งดี แต่แม่ก็ต้องการ บรรดากองเชียร์ก็รีบช่วยกันดึงตัวแม่ ใต้ถุนสูง มีน้ำอยู่รอบบ้าน น้ำใสแจ๋ว ให้หนูดีทั้งทางโลกและทางธรรม ความรู้ เห็นปลาแหวกว่ายน้ำเล่นเต็มไปหมด ต้องควบคู่กับคุณธรรม เราจึงจะสามารถ ใช้ความรู้ไปในทางที่ถูกต้องได้ ขึ้นมา แหม...ที่อย่างนี้ละก็รีบช่วย แต่ มานึกอีกทีเขาก็ยังว่ายน้ำไม่เป็น กลางคืนที่บ้านจะเงียบมากได้ยิน ตอนเด็ก ๆ แม่ก็ชนตามประสาเด็ก เด็กๆ ก็มีพวกเราลูกน้าลูกป้ารวมกัน ก็เกือบสิบคนวัยไล่เลี่ยกัน สมัยแม่เด็ก ๆ แม่จะเล่าต่อถึงความซนของ พวกเราตอนเด็กๆ ญาติพี่น้องของแม่ ท่องหนังสือกับพี่ๆ น้องๆ ทุกคนเป็น ก็ซนนะลูก แต่ซนแบบเล่นเป็นเล่น บางครั้งก็ปีนต้นมะขามเทศ เรียนเป็นเรียน ถึงเวลาเล่นเราก็เล่น เก็บฝักมะขามมาทานกัน บางครั้งก็ แต่ถึงเวลาเรียนเราก็เอาใจใส่ดูหนังสือ โหนใบมะพร้าวข้ามท้องร่องไปอีกฝั่ง หนึ่ง มีอยู่ครั้งหนึ่งใบมะพร้าวที่ใช้โหน เพื่อจะ เด็กเรียนดี ลูกคุณป้าเอ็นทรานซ์ก่อน (ซึ่งห้อยต่องแต่งอยู่แล้ว) เกิดหลุดขาด ได้สถาปัตย์ จุฬาฯ พวกเราจึงแสดง ความยินดี คนต่อไปก็เอ็นท์ติดบัญชี จากต้นเนื่องจากทานน้ำหนักแม่ไม่ไหว แม่ก็เลยหล่นตูมลงไปในน้ำ โดยมีกอง จุฬาฯ สรุปแล้วในบ้านนั้น มีที่เรียน เชียร์คอยเชียร์ให้ว่ายมาเกาะอีกฝั่งให้ได้ แต่เสียงแมลง พวกเราพี่น้องของแม่ จะนอนกางมุ่งเดียวกันนั่นแหละ มีอยู่ คืนหนึ่งพอได้ยินเสียงแขกยามตีฆ้อง บอกเวลาตี ๒ สักพักหนึ่งแม่ก็ได้ยิน เสียงหวีดร้องดังลั่นทุ่งท่ามกลางความ เงียบ เสียงประหลาดไม่เหมือนเสียง คนหรือสัตว์ชนิดใด ๆ ที่รู้จัก เพราะ เขาร้องได้ยาว กว่าจะสุดเสียงก็นาน เป็นเวลาหลายนาที ถ้าเป็นคนก็ต้อง มีปอดที่ใหญ่ผิดคน เสียงดังเหมือนใช้ สถาปัตย์ ๒ คน บัญชี ๑ คน วิทยาศาสตร์ เชียร์กันอย่างเดียวนะลูกไม่ได้ลงมาช่วย เครื่องขยายเสียงหลายๆ ตัว ดังก้อง ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร