กาพย์สุรางคนางค์ : หน้า 112/130

S กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘ * " นบนิ้วบังคม ไหว้องค์ทรงเดช สิบนิ้วนขา v ขาขอประณม ตั้งเหนือเกศา สรรเพชญศาสดา ต่างธูปเทียนทอง นัยน์เนตรซ้ายขวา ต่างชวาลา เกศเกล้าช้า น หูข้าทั้งสอง โสภาเรืองรอง เป็นสุวรรณบัวทอง รองธรรมรจนา แสดงแจ้งไว้ " หวังให้เข้าใจ ตามนัยอรรถา แม้นจงจิตตั้ง ดุจฟังเทศนา บาลคากา คัดมาครบครัน อยู่วันหนึ่งเล่า พระสาวกเจ้า เฝ้าอยู่พร้อมกัน แล้วกราบก้มเกล้า มาคอยฟังธรรม ประชุมพร้อมกัน สรรเสริญปรีชา หทัยใสแผ้ว ดูราอาวุโส คือดั่งบัวแก้ว มณีจินดา R องค์พระพุทโธ ภิญโญปัญญา น้ำใจใสสุด แก่พระศาสนา เป็นพุทธบูชา สรรเพชญมุนี ข้าไหว้ธรรมขันธ์ แหลมหลักเหลือ เลิศคือโลกา + มนุษย์เทวา ไม่มาเปรียบปาน " เล็งสัพพัญญู แปดหมื่นสี่พัน ค่าพระชินสีห์ ทั่วโลกย่อมรู้ จิตสัตว์ทุกประการ พระสูตรวินัย ปรมัตต์อันมี ด้วยทิพยเนตร พระศาสดาจารย์ * สำหรับเป็นที่ สั่งสอนเวไนย เปรียบดั่งนาเวทย์ อื่นยมพรหมมาร ไม่เปรียบเลยนา M A พระสร้างสมภาร * ขนสัตว์เข้าเขต สุขศรีอาลัย หวังโพธิญาณ ด้วยพระปัญญา Q พันชาติชรา ความตายมิได้ พยาธิทุกข์ภัย เบียดเบียนบีฑา ประจญหมู่มาร ให้อัปรา ได้เสวยสวรรยา โพธิรัตน์ฉัตรชัย ข้าไหว้สาวก พระพชตมาร A ทรงไตรปิฎก มาปกเกศา 2 ทรงปรีชาญาณ ปัญญาว่องไว มีคุณประเสริฐ ล้ำเลิศโลกา 2 สร้างพระบารมี 56 ได้สื่อสงไขย ข้าขอวันทา คุณแก้วสามประการ 3 อีกทั้งกำไร นับได้แสนกัลป์ จะขอสาธก พระมุนีนาถ เรื่องราวชาดก + ยกมาบรรหาร 3 พระองค์ลีลาค จากอาสน์โดยพลัน แสดงเป็นกลอน แนะสอนกุมาร พระสัพพัญญู มาโรงธรรม กุลบุตรสวดอ่าน วิจารณ์แจ้งใจ อันว่าบทกลอน อักขระอักษร ลึกล้ำค่าใน ไม้เอกโทตรี ยังมิเจนใจ ผิดเพี้ยนสิ่งใด จงเติมอักขรา ๑๐๘ พฤศจิกายน ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร เห็นสงฆ์พร้อมกัน ตรัสถามทันที ดูราสาวก ทรงไตรปิฎก ชุมกันทันที ปุจฉาอรรถา สนทนาพาที ไม่ไปกุฎี เหตุมีอันใด