ความหมายของตถาคตคัพภะ : หน้า 59/130

ในแนวคิดนี้ คือ นาคารชุน โดยมี แต่มีสิ่งหนึ่งซึ่งคงความเป็นอมตะ คัพภะ” คำว่าตถาคตแยกออกเป็น มหาปรัชญาปารมิตาสูตร เป็นพระ สูตรหลักสำคัญของแนวคำสอนนี้ ๓.กลุ่มที่เชื่อว่า จิตเป็นอมตะ อยู่คือ “จิต” จึงเรียกแนวคำสอนนี้ อีกอย่างหนึ่งว่าจิตอมตะ เพราะ ว่าตถาคตคัพภะนั้นเป็นสิ่งที่ยังคงอยู่ “ตถา” และ “คต” “ตถา” แปล ว่าดังเช่น “คต” แปลว่าไปแล้ว กลุ่มนี้มีความเป็นมาสืบเนื่องจาก คือจิตเดิมแท้ของมนุษย์ยังคงสะอาด บริสุทธิ์ สว่างไสวอยู่ในตัวของทุกๆ แนวคำสอนที่ ๒ ที่ว่าทุกสิ่งทุกอย่าง ว่างเปล่าเป็นสูญหมด ภายหลังมี พระชาวอินเดีย ๒ ท่านคือ ท่าน อสังคะ และท่านวสุพันธุ์ ได้เสนอ แนวคิดใหม่ โดยยอมรับว่าทุกสิ่ง ทุกอย่าง ทั้งรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณไม่เที่ยง สูญไป คน ความหมายของคำว่า “ตถาคตคัพภะ ตถาคตคัพภะมีรากศัพท์มา จากคำ ๒ คำ คือ “ตถาคต กับ ภาพพระโพธิสัตว์ปางหนึ่งของมหายาน ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงแนวความคิดที่ว่า “กาย แห่งพุทธะ เป็นสิ่งที่มีอยู่แล้วในสรรพสัตว์ทั้งปวง” (“อาคต” แปลว่ามาแล้ว) เพราะ ฉะนั้นตถาคตความหมายหนึ่งก็คือ ดังเช่นที่เสด็จไปแล้ว หรือดังเช่นที่ เสด็จมาแล้ว ปกติแล้วศัพท์คำนี้ ใช้เฉพาะกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เท่านั้น และจากคำ ๆ นี่เองได้ชี้ให้ เห็นถึงแง่คิดในเรื่องพระพุทธศาสนา ว่า พระพุทธเจ้านั้นมิได้มีเพียง พระองค์เดียว หากแต่มีมากมาย หลายพระองค์ คำว่า “คัพภะ” นั้น คนไทย เอามาใช้ในความหมายที่แปลว่า “ครรภ์” หรือ “ท้อง” สำหรับ ความหมายโดยรากศัพท์มี ๒ อย่าง คือ “ที่เก็บหรือที่ซ่อน” อย่างหนึ่ง และอีกความหมายหนึ่งคือ “ที่รวม ดังนั้น ตถาคตคัพภะโดยรากศัพท์ ก็คือ “ที่รวมหรือที่เก็บแห่งพระ พุทธเจ้า” จากการที่อาตมามีโอกาสได้ ไปค้นหนังสือ พจนานุกรมพุทธ ศาสตร์ของมหายาน ในหนังสือ เล่มนี้ ได้ให้คำอธิบายศัพท์ตถาคต คัพภะว่า “กิเลสซึ่งมีอยู่ภายใน สรรพสัตว์ทั้งหลายนั้น ภายใน กิเลสได้ซ่อนธาตุแท้ของความ บริสุทธิ์ของธรรมกายตถาคตเจ้าไว้ แม้ว่าตถาคตคัพภะจะถูกเก็บไว้ ภายใต้กิเลสนั้น แต่ก็ไม่ถูกกิเลส ทำให้แปดเปื้อน จึงยังคงเต็มไป ด้วยความบริสุทธิ์และความเป็น นิรันดร์ ไม่มีการเปลี่ยนแปลง” ตถาคตคัพภะสูตรนี้ถูกจารึก กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๓๗ ๕๕