ผีฟ้าและความเชื่อของชาวม้ง : หน้า 101/130

อากาศก็ค่อนข้างหนาวจัด ถ้าหากฝนตกหนัก ติดต่อกันหลายวัน ก็ย่อมได้รับผลกระทบ กระเทือนรุนแรงต่อความเป็นอยู่มิใช่น้อย สิ่ง เหล่านี้นี่แหละ มีส่วนผลักดันให้เกิดความรู้สึก คิดหาทางแก้ไขให้อยู่รอดเป็นปกติสุข เมื่อยัง ไม่เข้าใจที่มาของธรรมชาติ จึงเชื่อว่าสิ่งที่บันดาล ให้เกิดเหตุเภทภัยต่างๆ นั้น เป็นสิ่งลี้ลับไม่ เสียงเรียก “ปอบผีฟ้า..ปอบผีฟ้า” อีก ๒-๓ ครั้ง เสียงน้าแหม่ม จ.จ.จ. เป็นการเตือน นักศึกษาให้ตั้งใจฟัง น้าน้อยยิ้มแล้วกล่าวว่า “ไม่ใช่ ปอบผีฟ้า นั่นมันละครทีวี แล้ว ก็คนละผีฟ้าด้วย แต่ครั้งคู่หรือผีฟ้าที่ยังนับถือ เขาเชื่อว่า เป็นผู้สร้างสรรพสิ่งทั้งหลายในโลก มีอำนาจในการให้คุณและโทษแก่มวลมนุษย์ ปรากฏร่าง และคิดเอาเองว่าเป็นผีผู้ทรงอำนาจ คือเมื่อคนดีตายไป ผีฟ้าจะให้ขึ้นสวรรค์ คือไป เหนือมนุษย์และสถิตอยู่ตามสถานที่ต่างๆ ใน ธรรมชาติสิ่งแวดล้อม เป็นต้นว่า ท้องฟ้า ลำ ธาร ต้นไม้ ภูเขา ไร่นา และบ้านเรือน จึงกลาย เป็นความเชื่อถือ และถือปฏิบัติสืบต่อกันมาว่า ถ้ามนุษย์บูชาเคารพผีเหล่านั้น จะช่วยลดความ ทารุณธรรมชาติได้” น้าหยุดนิดหนึ่งแล้วว่า อยู่บนฟ้า ส่วนผู้ที่ทำความชั่วจะให้ตกนรก คือ อยู่ใต้พื้นดินซึ่งมีแต่ความทุกข์ทรมาน” “แล้วผีระดับรอง มีอะไรบ้างคะ” พี่นิภา ถามอย่างคนใจร้อน “ผีระดับรองลงมาจากผีฟ้า ก็คือ ผีที่ ม้งเรียกว่า ครั้งเซ็ง เป็นผีหมู่บ้านนะคะ เป็นผี “ความเชื่อผีของม้งซึมแทรกเกาะแน่น ที่คอยคุ้มครองชาวบ้านในหมู่บ้านให้อยู่เย็นเป็น อยู่ในชีวิตความเป็นอยู่ จนไม่สามารถแยกออก จากกันได้เชียวล่ะ” “ผีของม้งมีการแบ่งระดับมั้ยคะ น้า” “มีจะลักขณ์ พวกมึงเชื่อว่าผีที่ตนนับถือ ตั้งแต่เกิดจนตายมีหลายระดับ ระดับสูงสุด ได้แก่ผีฟ้าไงล่ะ” “ผีฟ้า ปอบผีฟ้า” เสียงนักศึกษาชาย ทะลุกลางปล้อง เลยเรียกเสียงเฮ..เฮ... และ สุข” “ผีระดับถัดลงไปอีกนะคะ ภาษาม้งเรียก ว่า ครั้งครัวเจคือผีบรรพบุรุษหรือผีเรือนนั่นเอง” “เอ ถ้าเช่นนั้นก็เป็นผีของสมาชิกใน แต่ละครอบครัวที่ล่วงลับไปแล้วซิคะ” “ถูกต้องจะนิภา ยังเชื่อว่าผีบรรพบุรุษ หรือผีเรือนนี้ จะต้องคอยปกป้องรักษาให้คนใน ครอบครัวมีความสุขสบาย อ้อ นักศึกษาคะ ผี เด็กชาวม้ง กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๓๗ ๕๗