การปฏิบัติธรรมและความรู้สึกปีติ : หน้า 82/130

สภาพเช่นนี้ แค่ลัดนิ้วมือ เดียว ไปไหน ต่อไหนแล้ว เราขอและปรารถนาจะเห็นได้แล้วจะเป็นสิ่งที่ดีมาก พี่มองท่านในใจนึกปรารถนาจะได้เห็น อยากมีบุญ เช่นนั้นบ้าง แต่ก็เป็นเพียงการนึกขอเฉยๆ ไม่ได้ คาดหวังว่าจะได้พบกับอะไร อีกนาน พี่จึงกราบลาท่าน ก่อนหน้านั้นพี่ได้อธิษ ฐานขอให้พี่และครอบครัว เข้าถึงธรรมขององค์ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าโดยเร็ว เมื่อพี่อยู่ในสภาวะ ปกติ หันไปมองที่ประตูข้างซ้าย เพื่อนพี่นั่งรออยู่ นานแล้ว พี่คิดว่าพี่นั่งอยู่คนเดียวซะอีก ขอบคุณที่ เขาไม่ได้ลุกมาสะกิดพี่ พี่คิดในใจ ถ้าจำไม่ผิด ลูก ภัทรอยู่ในที่นั้นด้วย แต่ไม่ได้ส่งเสียงรบกวนใดๆ เลย พี่รีบขอโทษขอโพย ที่ปล่อยให้เขารออยู่นาน รู้สึกปีติใจมาก ธรรมะที่พี่ได้สัมผัสในวันนี้คือ ความ ดีความชั่ว มีอยู่จริงๆ ผลกรรมมีจริงๆ พี่บอกกับ ตัวเองได้ว่าพี่จะเลือกอะไร และละอะไร พี่รู้สึกของ พี่อยู่ลึกๆ ในใจ เพราะพระพุทธองค์มาปรากฏให้ เห็นกับตาเช่นนี้ จะไม่ให้พี่คิดได้อย่างไร ความ รู้สึกต่อมาคือหัวใจของพี่พองโต อยากจะบอกและย้ำให้คนทั้งโลกรู้อย่างที่พี่รู้ พี่ เห็นจริงๆ อยากให้คนอื่นๆ อีกมากมาย ได้พบได้ เห็นอย่างนี้บ้าง ซึ่งคงจะดีกว่าคำบอกเล่า เกิดความปีติ พี่หยุดคิดเรื่องอื่น ทำใจจรดศูนย์ แล้วมอง ท่านต่อด้วยความเคารพศรัทธาสูงสุด ชั่วครู่เดียว ใจพี่หยุดนิ่งเป็นสมาธิได้รวดเร็วมากทั้งๆ ที่ลืมตาอยู่ หู ๒ ข้างไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกแล้ว เหมือนถูกอะไร ความเร็วของ ปิดหูทั้ง ๒ ข้าง หยุดการเอาใจใส่หรือได้ยินเสียง อะไรรอบตัว แต่บรรยากาศตอนนั้นก็เงียบอยู่แล้ว ตรงที่พี่คุกเข่าอยู่เหมือนมีอะไรมาตรึงไม่ให้ขยับตัว เร็วมาก แทบ รู้สึกหนักไปหมดทั้งตัว แต่ไม่อึดอัดใจ ดวงตาที่ จะไม่มีโอกาส มองไปยังองค์พระเปิดกว้างจ้องนิ่งอยู่เช่นนั้นเหมือน ถูกเบิกกว้าง ค้างไว้เช่นนั้น แบบคนไม่มีหนังตา ตั้งตัวเลย อาการเหล่านี้เกิดขึ้นพร้อมๆ กับที่ตาเห็น ภาพพระ เรียกว่า ธรรมกายที่ประทับอยู่ตรงหน้า เปลี่ยนรูปเป็นองค์ สงครามชิงภพ อื่นๆ นับไม่ถ้วน เร็วกว่ากะพริบตา หรือเร็วกว่า วินาที ท่านเปลี่ยนสลับองค์ซ้อนอยู่อย่างนั้นมากมาย บางองค์ใหญ่กว่าเก่านิดหน่อย แต่ก็ซ้อนอยู่ในพระ อิริยาบถเดิม สีเหลืองทองอร่ามเป็นประกายเหมือน รัศมีเล็กน้อย รู้สึกเป็นประกายที่ไม่นิ่ง เคลื่อน 99 ไหวอยู่ตลอดเวลา ใจพี่ไม่ได้คลาดเคลื่อนจาก ศูนย์กลางกายเลย มีสติสัมปชัญญะ รู้สึกตัวตลอด เวลาไม่ได้มีความลังเลสงสัยใด ๆ หรือหวาดวิตก และบอกกับตัวเองว่า เราเห็นจริง ไม่ใช่อุปทาน สำนึกขณะนั้นบอกว่า พระพุทธเจ้ามีหลายพระองค์ เกิดขึ้นแล้วมากมายนับไม่ถ้วน มาปรากฏให้เราได้ พบเห็นกับตา พี่ค่อยๆ ปิดตาหวังจะนึกน้อมท่าน ไว้ที่ศูนย์กลางกาย แต่ความรู้สึกและภาพทั้งหมด หายไป กลายเป็นปกติ ครั้นมองกลับไปยังองค์ พระสภาวะเช่นเดิมก็กลับมาอีก เป็นถึง ๒-๓ ครั้ง จนพี่แน่ใจว่าไม่ใช่อุปาทาน พี่เห็นจริงๆ พี่นั่งอยู่ นานมาก บ่อยครั้งที่รู้สึกว่ามีลมเย็นพัดผ่านกระทบ มาที่ผิวกาย เป็นความรู้สึกที่เย็นชุ่มฉ่ำใจ เมื่อมี ผ่าตัดครั้งที่ ๒ ขณะที่หมดสติอยู่ พี่เล่าว่า เหมือน ความกังวลแทรกเข้ามาตรงที่ว่า เพื่อนพี่คงรออยู่ กับพี่ประสบเหตุการณ์จริงว่า พี่กำลังถูกตัดสินอยู่ พี่รู้สึกเสียดาย ถ้ามาคนเดียวพี่ยังคงนั่งต่อไปได้ น้องแดงอาจย้อนกลับไปอ่านอาการตอนนั้นนะคะ วันที่ ๓ สิงหาคม ๒๕๓๗ วันนี้พี่เดินทาง ไปวัดพระธรรมกายอีกครั้ง น้องชายไปส่ง เพราะ เราอยากไปกราบหลวงพ่อทัตตะด้วย มีปัญหาติด ขัดทางธรรมนิดหน่อย อยากจะกราบเรียนถาม ท่านโดยตรง สำหรับพี่มีธุระกับคุณจำ เพราะจิมมี่ ฝากเงินคุณจำนำมาให้พี่ และได้ข่าวว่าคุณจำนำ คณะเด็กมาจาก LA. เพื่อขึ้นไปปฏิบัติธรรมที่สวน บัว ความที่พี่เคยช่วยงานแผนกเด็กมาก่อน ก็ อยากเข้าไปถามคุณจำด้วย เผื่อมีอะไรจะให้พี่ช่วย เกี่ยวกับเด็ก ระหว่างที่รอคุณจำที่บัณฑิตยสภา เป็น โอกาสดีที่ได้มากราบนมัสการหลวงพ่อด้วย ท่าน ให้ความเมตตาแก่พี่และลูกมาก หลังเวลาเพลท่าน ว่างนิดหน่อย พี่จึงรีบถามสิ่งที่คงค้างอยู่ในใจ เพราะ พี่ตั้งใจไว้ว่าหากประสบโอกาสเหมาะเมื่อไหร่ พี่จะ กราบเรียนถามท่านทันทีให้หายแคลงใจ น้องแดง คงจำที่พี่เล่าให้ฟังได้นะคะว่า ช่วงระหว่างที่พี่ ๗๘ พฤศจิกายน ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร