การบวชของนางกุณฑลเกสี : หน้า 108/130

แก่นายและทั้งฉันก็จะได้จากไปอย่าง บิดามารดาก็จะต้องถามถึงสามีอย่าง มีความสุขด้วยเถิด” แน่นอน และหากนางพูดว่า ได้มา โจรรูปงามได้ฟังก็ชอบใจยืน เขาเสียแล้ว นางก็จะต้องถูกบิดา มารดาดุว่าซ้ำเติมอีกว่า ใจร้าย อุด- ยอมทำตามที่นางบอกทุกอย่าง “ขอให้นายลุกขึ้นยืนในที่สูง ส่าห์เสียเงินตั้งพันกหาปณะ เพื่อ พาชก จึงบัญชาให้นางออกไปประ กาศเผยแพร่เพื่อชื่อเสียงในลัทธิของ ตน โดยให้นางถือกิ่งไม้ชมพูไปด้วย และกล่าวว่า นี่คือสัญลักษณ์แห่ง ความมีสิริมงคล ในพื้นพิภพชมพู เพื่อความเป็นสง่า ดุจเทพศักดิ์สิทธิ์ เอาตัวเขามาแล้วก็ฆ่าเขาเสีย และ ทวีปนี้ เพื่อที่ฉันจะมองเห็นได้ถนัดน่ากราบ ถ้าหากนางพูดความจริงว่า เขาคิด ฆ่านางเพื่อต้องการเอาเครื่องประดับ บิดามารดาของนางก็คงจะไม่เชื่อ คิดดังนั้นแล้ว ก็ทิ้งเครื่อง นางปริพาชิกากุณฑลเกลือ กิ่งไม้ชมพูเดินทางไปยังตำบลหมู่บ้าน น้อยใหญ่เรื่อยไป เมื่อกิ่งไม้ชมพูนั้น แห้ง ก็หากิ่งไม้ชมพูใหม่อีกต่อไป พยายามเสาะหาผู้ที่สามารถโต้ตอบ นางได้ตลอดทาง ครั้งแรกก็พอจะ มีผู้มาโต้ตอบด้วย เพราะคิดว่านาง ก็ไม่ใช่ผู้ปราดเปรื่องอะไรนัก แต่ครั้น มาโต้ตอบจริงๆ ก็ต้องยอมพ่ายแพ้ นางไปตามๆ กัน จนกระทั่งไม่มี ใครกล้าโต้วาทะด้วย บางคนถึงกับ หนีไปเลยก็มี กิตติศัพท์ความเป็นผู้ ประดับไว้ ณ ที่นั้น แล้วเดินเข้าป่า ไปอย่างไร้จุดหมาย จนมาถึงอาศรม ของพวกปริพาชกแห่งหนึ่ง นางได้ เล่าถึงเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นใน ชีวิตให้ฟัง แล้วขอบวชในสำนักนี้ สุดท้ายของฉัน ต่อแต่นี้เราจะไม่ได้ ด้วย อาจารย์ปริพาชกมีความเมตตา สงสาร จึงให้นางบวชตามความปรา ครั้นบวชแล้วนางได้เรียนถาม มีความรู้ความสามารถของนางเลื่องลือ ไปทั่ว และมีผู้ขนานนามให้นางว่า “นางชมพูปริพาชิกา” เพราะนางถือ ไม้ชมพูเป็นสัญลักษณ์ ครั้นเดินทางมาถึงเมืองสา วัตถุ ในเช้าวันหนึ่ง นางได้กวาดเอา ตอบในลัทธินี้จำนวน 9,000 บทนี้ แล้วเอากิ่งไม้ชมพูปักไว้ พร้อมกับ ประกาศว่า ในสํานักเรา” ไหว้” โจรหลงเชื่อถ้อยค่าของนาง กุณฑลเกสี ยอมทำตามที่นางบอก เมื่อได้โอกาส นางจึงลุกขึ้นประนม มือเคารพโจรอย่างสวยงาม พร้อม ทั้งเวียนประทักษิณ ๓ ครั้ง ไหว้โจร ผู้นั้นรอบตัวทั้ง ๔ ทิศ “นาย ครั้งนี้เป็นการเห็นครั้ง พบกันอีก” พอสิ้นคำ นางกุณฑลเกสี ก็สวมกอดข้างหน้า ข้างหลัง ยืนที่ รถนา ข้างหลังเอามือข้างหนึ่งจับตรงคอโจร ผู้ประมาท เอามืออีกข้างหนึ่งจับ ตรงรักแร้ข้างหลัง แล้วผลักโจรนั้น ตกลงไปในเหว ร่างกายแหลกเหลว ถึงแก่ความตาย ณ ผืนแผ่นดินนั้น เอง ใช่ว่าชายจะปราดเปรื่องกระ เดื่องฤทธิ์ แม้สตรีมีปัญญาปรีชาไว อาจารย์ปริพาชกว่า “ท่านอาจารย์ อะไรเป็นคุณ วิเศษสูงสุดของการบวชครั้งนี้ “กุณฑลเกส การทำบริกรรม ในกสิณ ๑๐ แล้วอบรมฌานให้เกิด ขึ้น หรือการเรียนวาทะสำหรับโต้ ทรายมากองรวมไว้ที่หน้าประตูบ้าน เป็นบัณฑิตไปทุกแห่งก็หาไม่ เป็นคุณวิเศษสูงสุดของการบรรพชา ก็ควรให้เป็นบัณฑิตฤทธิ์สตรี “แต่ตอนนี้ฉันยังไม่สามารถ หลังจากที่นางกุณฑลเกสีผลัก บำเพ็ญฌานได้หรอก ขอให้ฉันเรียน โจรสามีตกลงไปในเหวด้วยเรี่ยวแรง วาทะ 9,000 บทเถิด” และปัญญาอันเฉียบแหลมของนาง ต่อมาเมื่อนางเรียนวิธีโต้ตอบ แล้วก็คิดว่า หากนางจะกลับไปบ้าน วาทะจนชำนาญแล้ว อาจารย์ปริ “ถ้าผู้ใดคิดว่ามีความสามารถ ที่จะโต้วาทะกับเราขอผู้นั้นจงเหยียบ กิ่งไม้นี้เสีย แต่ถ้าคิดว่าไม่มีความ สามารถพอ ก็อย่ามาแตะต้อง” พวกเด็กๆ ในละแวกนั้นต่าง พากันมาล้อมดูกิ่งไม้ว่า จะมีผู้ใดที่ ๑๐๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๗ กัลยาณมิตร