ข้อความต้นฉบับในหน้า
พุทธรัตนะและดวงธรรม
เล่าเรื่องเจดีย์
โดย : เกษมสุข ภมรสถิตย์ (ใส)
ดวงเอยดวงธรรมงามหนักหนา
ทอแสงเปล่งปลั่งกระจ่างตา
งามยิ่งกว่าสุริยัน....และจันทรามารวมกัน
ที่
อนเขียนบทความสำหรับสาส์น ลื่นไหล ง่ายดาย รู้สึกสบาย....สบาย
กัลยาณมิตรฉบับนี้ บังเอิญได้ อย่างมิอาจบรรยายได้ด้วยถ้อยคำ
ไปเปิดกรุสมุดเก่าๆ กระดาษเก่าๆ
แล้วตรงนั้น ตรงความพอใจ ตรง
ตัวเองได้เขียนเอาไว้มากมายนานแล้ว ความสบาย เปลวแสงค่อย ๆ คลี่ขยาย
ขึ้นมาอ่าน ได้เปิดพบกวีง่ายๆ บทนี้ กลายเป็นดวงนวล นุ่ม ดูชุ่ม ดูมีชีวิต
อยู่ในปีกของบทกวีที่เขียนเกี่ยวกับการ สว่างน้อย หรือสว่างมากไม่ได้สนใจ
ปฏิบัติธรรมไว้ ทำให้ย้อนนึกไปถึง รู้แต่ว่าเท่านี้พอใจแล้ว พอใจจริงๆ
สภาวะสมัยที่เพิ่งเริ่มต้นทำสมาธิใหม่ ๆ จากนั้นตรงดวงนวลๆ ก็ค่อย ๆ
สามารถปล่อยใจให้หยุดนิ่งอย่างเบา พัฒนากลมเกลี้ยงขึ้นเป็นลำดับ ดู
จนความสงบกับความสบาย กลมกระชับเนียนนุ่ม วางจุ่มอยู่ ณ จุด
ศูนย์กลางกายของตัวเอง ครึ่งดวง...
นูนพ้นระดับระนาบกลางกาย อีกครึ่ง
ดวงพุ่มอยู่ลึกลงไป มีจุดศูนย์กลาง
กายของเราเป็นจุดศูนย์กลาง
สบาย
จัดปรุงสัดส่วนได้บนความพอดี เกิด
ภาวะที่หยุดนิ่งละเอียดอ่อนลึกลงไปตรง
กึ่งกลางของความสงบสบาย เกิดแสง
หนึ่งเปล่งสว่างไสว คล้ายยอดของ
เปลวคลื่นขณะกระทบแสงเดือนในคืน ด้วยการได้ทบทวนความจริงที่
พระจันทร์เต็มดวง
ผ่านมาแล้วเป็นเวลาเนิ่นนาน เกิด
จำได้ว่าความพอใจเกิดขึ้นใน ความรู้สึกอยากเล่าขานถึงตวงแจ่มไสว
ขณะนั้น ความสงบยิ่งลุ่มลึก ความ ที่เรียกว่า “ดวงปฐมมรรค” หรือ “ดวง
สบายยิ่งทบทวี กลายเป็นภาวะละเอียด
ธรรม" ว่าเป็นอย่างไร เพราะเห็นแล้ว
ถ้าเราจับใครสักคนที่ใจของเขา
เดินเข้าสู่ประตูแห่งชัยชนะคือ
ปฐมมรรค ให้มานั่งขัดสมาธิอยู่เบื้อง
ดวง
หน้า ตรงกันข้ามกับเรา แล้วสมมติว่า
สองตาของเราสามารถมองทะลุเนื้อ
หนังของเขาเข้าไปได้ สิ่งที่มองเห็นคือ
ตรงใจ หรือ ดวงธรรม ซึ่งจะมีลักษณะ
ดังภาพประกอบที่ ๑
และถ้าถอดออกเอาแต่เฉพาะ
ส่วนที่เป็นดวงธรรมออกมาวางไว้ภาย
นอก ก็จะได้รูปทรงที่เป็นส่วนโตม
ของธรรมกายเจดียนั่นเอง
ซึ่งเป็นจุดประสงค์หลักของ
ธรรมกายเจดีย์ ในการที่มุ่งถ่ายทอด
ความเป็นนามธรรมแห่งผลของการ
ปฏิบัติธรรม ออกมาเป็นรูปธรรม เพื่อ
ให้คนทั่วไป คนรุ่นต่อไป ได้มองเห็น
ได้รู้ว่าสิ่งที่จารึกไว้ในพุทธปรัชญานั้น
มีจริง เป็นจริง มีผู้คนมากมายเข้าถึง
และทำได้ ไม่ใช่เรื่องที่มีตัวอักษรสอน
สั่งไว้เท่านั้น อีกทั้งยังให้รูปทรงของ
ธรรมกายเจดีย์นี้เป็นพยานให้กับพุทธ
ศาสนากับพุทธปรัชญา เสริมมันตรง
คำสอนหลักที่ว่า “มัชฌิมาปฏิปทา”
หรือหนทางสายกลาง ว่าเป็นทางสาย
อ่อนนุ่มละไมซับซ้อนขึ้นในความรู้สึก ว่า ช่างสอดคล้องกับรูปทรงของธรรม เอกสายเดียวในการเข้าถึงองค์พระสัม
ลึกลงไปในกลางของแสงไสวนั่นอย่าง กายเจดีย์เป็นยิ่งนัก อุปมาได้เช่นนี้
มาสัมพุทธเจ้าด้วย
กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๓๗ ๕๙