การสร้างบุญและการเจริญภาวนา : หน้า 7/208

ครอบครองเหมือนอยู่ชั่วคราวเท่านั้น เพราะการชิงช่วง ก็ท่า เท่าที่จะทํา ได้ โดยเฉพาะการรักษาศีล การเจริญภาวนา หรือช่วงชิงนั้นเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา ถ้าเราไม่ชิงช่วงมา สร้างบารมีก่อนก็อาจจะถูกช่วงชิงให้สมบัตินั้น กระจัดกระจาย ถูกใช้ไปในทางอื่นที่ไม่เป็นสาระแก่นสาร เมื่อไม่ใช้สร้างบุญก็ต้องไปใช้ทำอย่างอื่น เพราะเราจะต้อง ใช้มันตลอดเวลา บัณฑิตนักปราชญ์รู้ว่า เกิดมาในโลกนี้เกิดมา เพื่อสร้างบารมี โลกนี้โม่ใช่ที่เสวยบุญ ไม่ใช่มาคอยกินบุญ เก่า แต่เป็นที่สร้างบารมี สุคติโลกสวรรค์นั้นแหละเป็นที่ เสวยผลบุญ เมื่อเราทำบุญก็ต้องรอระยะเวลาให้บุญส่งผล บ้าง บางทีระหว่างที่บุญกำลังจะส่งผลอยู่ วิบากกรรมมัน มาตัดรอน คือ มาให้ผลก่อน ก็อย่าได้ท้อใจ อย่าได้น้อยใจว่า ปัจจุบันเราทำบุญไว้ตั้งเยอะ ทุ่มเทท่า โดยเอาชีวิตจิตใจ เป็นเดิมพัน แต่ทำไมบุญถึงยังส่งผลไม่เต็มที่ กลับมี อุปสรรคต่างๆ นานาในชีวิต บุญไม่เห็นช่วยเราเลย อย่า ท้อใจ อย่าน้อยใจ และก็อย่าคิดอย่างนั้น อย่าคิดอย่างผู้ที่ไม่รู้ บุญที่เราหาไม่ได้หายไปไหน กำลังช่วยแก้ไขอยู่ตลอดเวลา แต่วิบากกรรมที่เราทำ มา จากชาติในอดีตมันตามมา ถ้าบาปอกุศลแรงกล้ามันก็ให้ ผลก่อน แต่บุญก็ช่วยผ่อนหนักให้เป็นเบา เบาก็ให้หายไป บุญช่วยอยู่ตลอดเวลาทีเดียว มันชิงช่วงและช่วงชิงต่อสู้ กันอยู่ระหว่างธรรมะกับอธรรม ตลอดเวลาทุกอณุวินาที เพราะฉะนั้นอย่าไปท้อใจว่า เราทำ บุญมาก ขนาดนี้แล้วทำไมวิบากกรรมถึงยังมาให้ผลก่อน ยิ่งเจอ อย่างนี้ต้องยิ่งมีกำลังใจสู้ว่า บุญที่เราท่า ที่เราคิดว่ามากแล้ว แต่เมื่อไปเทียบกับวิบากกรรมที่ไปทำมานั้นมันมากกว่า เพราะฉะนั้นเมื่อเกิดเหตุอย่างนี้ อย่าท้อใจ อย่าน้อยใจ ต้องยิ่งสร้างบุญให้หนักขึ้น ถ้าไม่มีทรัพย์ในการสร้างบารมี เราก็มีวิธีที่จะ ทำให้ทางมาแห่งบุญเกิดขึ้น เราก็รักษาศีล ศีล ๕ ศีล ๘ หรือเจริญภาวนาไป แทนที่จะกลุ้มใจก็ทำใจให้ชุ่มด้วยบุญ ที่เรานึกถึงนั้น แล้วก็ใช้ปากของเราไปชักชวนคนให้มา สร้างบุญบารมี ใครจะถากถางว่า เธอทำบุญเยอะไม่เห็น บุญช่วยเธอเลย กลับมีทุกข์เสียอีก แล้วเธอมาชวนฉันให้ สร้างบุญเดี๋ยวฉันก็จะเป็นอย่างเธอ แม้จะเจอข้อถากถาง อย่างไรก็อย่าไปวิตกกังวล ทำ ต่อไปนะลูกนะ เมื่อกำลังทรัพย์ไม่พอที่จะทำ ทานอย่างเต็มที่เรา เราสามารถรักษาได้ตลอดเวลา การเจริญภาวนาธิเกใจให้ หยุดให้นิ่งเพื่อไปหาความสุขภายใน ไปหาบุญภายในที่จะ มาช่วยแก้ไขวิบากกรรม อุปสรรคนานาในชีวิต อกุศล กรรมที่เราท่า ไว้ดีดอยู่ตรงกลาง เป็นดวงดำมืดสนิททีเดียว บางช่วงก็ยาว บางช่วงก็สั้น ยิ่งเราหยุดเรานิ่งความสว่าง ภายในเกิดขึ้น ความมืดก็เจือจางไป ไอ้ที่ดำมันก็จะค่อยๆ ชัดขึ้น ใสขึ้น สว่างขึ้น จนกระทั่งหมดไปในที่สุด ๗ แม้จะสูญเสียทรัพย์แต่เรายังมีสมบัติใหญ่อยู่กับ ตัวเรา คือ ร่างกายกับจิตใจ และก็ศูนย์กลางกายฐานที่ เรายังมีเนื้อ มีหนัง มีแขน มีขา มีใจ มีศูนย์กลางกาย เราก็หยุดลงไปตรงกลาง หยุดเข้าไปเรื่อยๆ เหมือนขุดหา ตาน้ำ ขุดตื้นๆ น้ำมันไม่ไหล ก็ขุดลึกลงไปอีก เดี๋ยว น้ำมันก็ไหล หยุดตื้นๆ มันยังไม่พ้นวิบากกรรมก็หยุดใน หยุดให้หนักเข้าไป เดี๋ยวเราก็จะพ้นวิบากกรรมนั้น ต้อง ทํา อย่างนี้นะลูกนะ ถึงจะถูกหลักวิชชา ๓ บุญใหญ่วันจุดไฟแก้วสลายร่างคุณยาย วันที่ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๔๕ ที่จะถึงนี้ เลี้ยงพระครั้งหนึ่ง ๓๐,๐๐๐ วัด หรือเป็นเจ้าของแท่นแก้วบูชาธรรมคุณยาย เอาบุญนี้ ไปและอธิษฐานจิตให้ดี ดูว่าชาตินี้เรามีอะไรเป็นข้อบกพร่อง ข้อผิดพลาดของเราก็อธิษฐานให้พ้นสิ่งเหล่านั้นไปว่า ด้วยอานุภาพแห่งบุญที่ได้เลี้ยงพระ ๓๐,๐๐๐ วัด กับจุด ไฟแก้วบูชาธรรมคุณยาย ให้อุปสรรคต่างๆ นานา ใน ชีวิตมลายหายสูญไปให้หมดในปัจจุบันนี้ และอย่าได้เจอ ในภพเบื้องหน้า คนภัยคนพาลคนคิดหลอกลวงขอให้ห่าง ไกลไป ให้พบเจอแต่บัณฑิตนักปราชญ์ยอดกัลยาณมิตร เข้าใกล้เรา เราก็อธิษฐานไป เพราะฉะนั้น นักสร้างบารมีต้องเข้มแข็ง ต้องใช้ สติกับปัญญาของเรา อย่าไปท้อแท้ อย่าไปท้อถอย อย่า ไปน้อยอกน้อยใจ วิตกกังวล คิดว่า บุญไม่ช่วยเรา เราก็ ตั้งเยอะอย่าไปคิดอย่างนั้น คิดผิดแล้วคิดใหม่ได้ เรายังมี เนื้อมีหนังมีกายมนุษย์อยู่ ความคิดที่ผ่านไปแล้วก็แล้วไป แต่เดี๋ยวนี้ คิดใหม่ พูดใหม่ ทำ ใหม่ สักวันหนึ่งจะเป็นวัน แห่งชัยชนะของเรา ลักษาณมิต มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕ &