การก่อตั้งวิทยาลัยพระพุทธศาสนา : หน้า 153/208

เป็นอย่างมาก ย้อนคิดไปในอดีต พวกเราหาใช่ผู้ชำนาญการ หรือมีประสบการณ์ที่จะก่อตั้ง ซ้ำยังต้องเจออุปสรรคต่างๆ ไม่ว่าจากคนในหรือนอกศาสนาพุทธ แต่ก็ได้พัฒนาขึ้น อย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดความเกรงกลัวไปทั่ว การประกาศพระสัทธรรม วางโครงการศาสนานั้น ช่างมากด้วยความยากลำบากต่างๆ นานา การสร้างวัด การวางระบบของพระภิกษุ แม้กระทั่งการสนับสนุนอบรม พระสงฆ์ ล้วนแต่มีอุปสรรค... ในปี ค.ศ.๑๙๖๕ ในขณะที่ อาตมาประกาศเกี่ยวกับการก่อสร้างวิทยาลัยพระพุทธ ศาสนาออกไปสู่สังคมภายนอกอยู่นั้น ก็ได้มีสานุศิษย์บาง ท่านคัดค้าน และกล่าวกับอาตมาว่า “ท่านอาจารย์ท่านจะ ตั้งวิทยาลัยพระพุทธศาสนา พวกเราคงจะไม่สามารถที่จะ ให้การสนับสนุนเรื่องการเงินในระยะยาวได้ อย่างนี้แล้ว ในอนาคตท่านจะไม่มีข้าวกิน” แล้วก็เป็นจริง อาตมาในขณะนั้นด้านการเงินเริ่ม ขาดแคลน แต่เรื่องอบรมพระภิกษุ สร้างความเจริญให้แก่ พระพุทธศาสนานั้น เป็นเรื่องที่จะหยุดยั้งลงไม่ได้เสียแล้ว อาตมาไม่ได้หยุดยั้งในปณิธานแม้จะได้รับการคัดค้าน แต่ กลับมีใจที่แน่วแน่ยิ่งขึ้นที่จะก่อตั้งต่อไป จนกระทั่งทำได้ สำเร็จ ๓๐ ปีมานี้ได้มีการจัดอบรมตลอดมา ไม่เคยที่จะ หยุดยั้ง มีนักศึกษาที่จบจากวิทยาลัยแห่งนี้นับเป็นพันๆ ชีวิตทั้งจากภายใน และภายนอกประเทศ แล้วที่ได้ออกไป อุทิศชีวิตให้กับพระพุทธศาสนาจนสุดกำลังก็มีอยู่มากมาย บางส่วนก็ได้เป็นผู้ติดตามอาตมาในการก่อตั้งบุกเบิก ได้เสียสละด้วยกายใจ ในการก่อตั้งสิ่งต่างๆ มากมาย ใน ปัจจุบันคนเหล่านี้ก็เป้นผู้มีการ านาญการที่มีปีมือยอดเยี่ยม และเป็นผู้บริหารสำคัญของวัดโฝวกวงชันทั้งนั้น ในส่วนของทัศนคติที่เกี่ยวกับการปฏิบัติธรรม และสร้างสรรค์งานพระศาสนาให้มั่นคง ท่านชิงหวินต้าซือ ก็เป็นผู้หนึ่งที่มีความคิดเห็นอย่างน่าศึกษาและปฏิบัติตาม โดยท่านได้เปิดเผยว่า “อาตมาเคยเดินทางไปรอบโลกมาหลายครั้ง พบเห็นประเทศที่พัฒนาแล้วหลายประเทศ ประเทศของ เขามีโบสถ์ที่สูงสง่า เด่นอยู่กลางเมืองใหญ่ และของใน พิพิธภัณฑ์ล้วนเป็นประติมากรรมทางศาสนาด้วยกันทั้งนั้น อย่างประเทศที่มีคนนับถือศาสนาคริสต์ คนทั้งประเทศ คณะสงฆ์จากวัดไกวกวงซัน ทำ ที่สวดมนต์ กุทิศส่วนกุศลให้แก่ ล่วงลับในเหตุการณ์แก่นดินไหว ปี ค.ศ. ๑๙๙๙ ต่างยอมรับว่าประเทศของตนมีศาสนาคริสต์เป็นหลัก ประเทศที่มีคนนับถือศาสนาอิสลาม คนทั้งประเทศต่างก็ สรรเสริญพระอัลเลาะห์อยู่เป็นนิตย์ แต่ประเทศพวกเรา ต่างพากันคิดว่า ศาสนาเป็นเรื่องเกินความจำเป็น พวก เรามีพระพุทธศาสนาเป็นที่ยึดเหนี่ยว แต่กลับไม่ส่งเสริม สนับสนุน ในการประกาศธรรม เพื่อประโยชน์แก่เวไนย ไม่เห็นความสำคัญในวิถีธรรมแห่งพระพุทธศาสนาที่จะก่อ ให้เกิดสันติบนโลก ไม่นิยมการอุทิศเสียสละ คนส่วนใหญ่ มักเห็นด้วยกับการบำเพ็ญตน เอาตัวรอดคนเดียว หรือ การเช้าบำเพ็ญในป่าเขา ไม่ก็บำเพ็ญแบบกักขังตนเอง แบบนี้ยิ่งจะทำให้พระพุทธศาสนามีวงแคบและเลวลง ศาสตร์แห่งอารยชนก็ไม่สามารถเช้าถึงจิตใจของปวง ประชาได้ การบำเพ็ญที่จะหยุดเพียงแค่วงจำกัด สัจธรรม ก็จะห่างจากชนทั้งหลาย อย่างนี้ยิ่งจะทำให้ลัทธินอก พระพุทธศาสนาได้ช่องเติบโต อย่างรวดเร็ว” และด้วยวิสัยทัศน์อันยาวไกลของท่านซิงหริน เห็นว่า ในยุคปัจจุบันการจะเผยแผ่พระพุทธศาสนาให้ได้ รับผลดีและรวดเร็วนั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเปิดโอกาส ชักชวนให้ญาติโยมได้เข้ามามีส่วนในการผลักดัน และ ขับเคลื่อนงานพระศาสนา ท่านจึงได้ก่อตั้งสมาคมแสง พุทธธรรมนานาชาติขึ้นเมื่อปี ค.ศ.๑๙๙๒ โดยมุ่งหวังที่จะ ให้ญาติโยมทั้งหลาย สามารถนาเอาศักยภาพอันมากมาย ที่มีอยู่ภายในตนอุทิศเสียสละออกมา เพื่อประโยชน์แก่ พระพุทธศาสนา และสังคม สมาคมแสงพุทธธรรมนานาชาติ (ธน.) เป็นสมาคมที่มีสมาชิกกระจายอยู่ทั่วโลกกว่า ® กัลยาณมิตร มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕ ๒๔๗