การผูกใจในความรัก : หน้า 74/208

๔. ด้วยการร้องเพลง ๔. ด้วยการร้องไห้ 5. ด้วยอากัปกิริยา ๗. ด้วยของกํานัล 4. ด้วยผัสสะ (การสัมผัส) แต่การผูกด้วยอาการทั้ง ๔ อย่างนี้เป็นการผูก ด้วยปัจจัยภายนอก ทันทีที่ตายจากกัน ต่างคนก็ต่างไปที่ ชอบของตัว ในสมัยพุทธกาล พระบรมศาสดาทรงนำเรื่องใน อดีตมาตรัสเล่าปรารภภิกษุรูปหนึ่งกระสันจะลาสิกขาว่า ในอดีตกาล พระราชาชื่ออัสสกะ มีมเหสีชื่อ พระนางอุพพรี มีพระรูปงดงามมาก เป็นที่โปรดปรานของพระราชา ต่อมาพระนางสิ้นพระชนม์ นำความทุกข์มาให้พระราชา ยิ่งนัก พระราชาเก็บสรีระของพระนางหล่อไว้ด้วยน้ำมัน ไว้ใต้เตียงบรรทม ไม่ยอมเสวยอาหาร เอาแต่ทรงกันแสง จนถึงวันที่ ๗ ฤๅษีโพธิสัตว์สำเร็จอภิญญา ๕ และสมาบัติ ๘ เจริญกสิณตรวจดูโลก เห็นพระราชาทรงเศร้าโศก จึงเหาะมาโปรดด้วยอิทธานุภาพ และได้บอกถึงภพใหม่ ของพระมเหสีว่า พระนางมัวเมาในรูป อาศัยความมัวเมา ไม่เคยบำเพ็ญกุศล จึงไปเกิดเป็นหนอนในมูลโค พระ ราชาไม่เชื่อ ฤๅษีโพธิสัตว์จึงแสดงให้หนอนสองตัวชำแรก ก้อนโคมัย (ขี้วัว) ออกมาด้วยอานุภาพฤทธิ์ของตน นางหนอนอุพพรีได้ทูลให้พระราชาฟังว่า เมื่อก่อนนั้นได้ ชื่นชมในพระราชาจริง แต่เมื่ออยู่ต่างภพแล้วก็ไม่มีอะไร จะเกี่ยวข้องกันอีก ดังนั้นหนอนสามีจึงเป็นที่รักของนาง ยิ่งกว่าพระราชา เพราะความสุขและความทุกข์เก่าถูก ความสุขและความทุกข์ใหม่ปกปิดเอาไว้ พระราชาได้สดับดังนั้นทรงแค้นพระทัยคลาย จากความโศกจึงเสด็จกลับพระนคร สั่งให้ย้ายสรีระของ พระมเหสีออกไป แล้วอภิเษกสตรีอื่นเป็นอัครมเหสี ครองราชย์โดยธรรมต่อไป จะเห็นว่า การผูกรัดใจโดยการทำสาว ยกเครื่อง เป้นการผูกรัดโดยรูป ผูกรัดกันได้ชั่วครั้งชั่วคราว ไม่นาน ก็เหี่ยวย่นไปตามวัย จะต้องไปยกเครื่องกันเป็นระยะๆ แล้วในที่สุดก็ตายจากไป จะมีวิธีใดที่จะผูกใจกันได้ข้ามชาติ ผูกกันโดยที่ไม่ต้องไปเจ็บตัว ให้ศัลยแพทย์ชำแหละ ทั้งตัด ทั้งผ่า โปะ และเสริมกันให้วุ่นวาย ในสมัยพุทธกาล สามีและภรรยาคู่หนึ่ง รัก ผูกพันกันมาก ยังยินดีในการใช้ชีวิตคู่ครองเรือน แต่มี สัมมาทิฐิเชื่อเรื่องโลกนี้โลกหน้า ตายแล้วไม่สูญ ทั้งสอง ปรารถนาจะไปใช้ชีวิตคู่ร่วมกันแม้ในชาติหน้า จึงพากัน เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วทูลว่า ตั้งแต่ทั้งสอง แต่งงานอยู่ร่วมกันมาตั้งแต่ยังเป็นหนุ่มเป็นสาว ไม่เคย ประพฤตินอกใจกันแม้ด้วยความดีด มีความรักใคร่ผูกพัน และปรารถนาจะได้พบกันในชาติหน้า จะทำ อย่างไร พระบรมคาสดาจึงตรัสตอบว่า หากสามีภรรยา เป็นผู้ปรารถนาจะได้พบกันในชาติหน้า ให้ประพฤติธรรม ๔ ประการ คือ ๑. เป็นผู้มีศรัทธาเสมอกัน เช่น เชื่อในเรื่องกฎ แห่งกรรม ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่วเหมือนกัน เป็นต้น ๒. เป็นผู้มีศีลเสมอกัน ๓. เป็นผู้มีใจยินดีในการบริจาคเสมอกัน ๔. เป็นผู้มีปัญญาเสมอกัน สตรีที่ตัดผูกใจสามี ลอง ดดูให้ดีว่าจะผูกด้วยวิธี ใด แต่ละวิธีมีข้อดี ข้อด้อยต่างกัน ถ้าผูกใจสามีโดยอาการทั้ง ๔ เช่น ท่า สาว ยกเครื่อง เพื่อผูกใจสามีด้วยรูปทรงของสรีระ และการสัมผัส วิธีนี้มีข้อดี คือ รวดเร็ว ทันอกทันใจ แต่มีข้อด้อย คือ เป็นของชั่วคราว ต้องยอมจ่ายเงิน และเจ็บตัวให้คุณหมอ ชำแหละ เสี่ยงต่อพิษของวัสดุที่ฝังเอาไว้ ถ้าผูกใจสามีโดยร่วมกันประพฤติธรรม ๔ ประการนี้ ต้องใช้เวลา สามีและภรรยาต้องเป็นประเภท มนุสสเทโว คือ เป็นมนุษย์ที่มีใจดุจเทวดาทั้งคู่ ซึ่งอาจจะ หายาก แต่ก็ได้ผลในระยะยาว ถ้ายังไม่สิ้นกรรมจะเอาแบบ 4 หรือแบบ 4 หรือเอาทั้ง ๘ ทั้ง ๔ ก็เลือกเอาเองก็แล้วกัน แต่ถึงคราวจะสิ้นกรรมแล้ว คงจะไม่เอาทั้งสอง แบบไปอยู่คานทองวิลล่าดีกว่า ไม่ต้องมีพันธนาการ ไม่ ต้องติดคุกทางใจ ๗๒ ทีมป › แ; ป. . มกราคม พ.ศ. (๐๔๗๕