เพื่อเป็นการแสดงความกตัญญูกตเวที : หน้า 20/208

เพื่อเป็นการแสดงความกตัญญูกตเวที ความกตัญญูกตเวทีของคุณยาย พระภาวนาวิริยคุณ (หลวงพ่อทัตตชีโว) การตอบแทนคุณพ่อแม่ของคุณยาย ตลอดชีวิต การสร้างบารมีตั้งแต่ต้น จนกระทั่งมาเป็นครูบาอาจารย์ ให้กับพวกเรา ทำให้พวกเราได้อาศัยร่มธรรมของท่านทุก วันนี้ เป็นเพราะท่านได้สร้างบุญมามากจากแรงกตัญญู กตเวทีของท่าน โดยเฉพาะสิ่งที่ท่านต้องการอย่างยิ่งคือ ความปรารถนาที่จะพบพ่อ ผู้ล่วงลับให้ได้ เพื่อไปขอขมา ท่าน นั่นประการหนึ่ง อีกประการหนึ่งพอคุณยายพบพ่อ ล่วงลับไปแล้วเท่านั้น คุณยายก็ได้ตอบแทนคุณพ่อของ ท่านอย่างเต็มความสามารถ ซึ่งยากจะหาใครในโลกนี้ทำได้ เนื่องจากคุณยาย บอกว่า พ่อของท่านต้องตกนรกเพราะ กินเหล้าอยู่ทุกวัน วันละ ๕ สตางค์ แต่คุณยายก็อาศัย อำนาจบุญของพระธรรมกายในตัว ไปพาพ่อขึ้นมาจากนรก นั่นคือสิ่งที่คุณยายแสนจะภูมิใจ และคุณยายมักพูดเสมอๆ ว่า “ยายนะ เอาพ่อขึ้นมาจากนรก” เพราะคุณยายทุ่มชีวิตแสวงหาวิธีแทนคุณของพ่อ ในที่สุดคุณธรรมข้อนี้ก็เป็นเหตุให้พาตัวคุณยาย มาถึง วิชชาธรรมกาย ความกตัญญูกตเวทีของคุณยาย ทำให้คุณยายได้ อริยปัญญา เมื่อคุณยายแสดงความกตัญญูกตเวทีด้วยการ ช่วยพ่อให้พ้นนรกมาได้แล้วตลอดระยะเวลาที่อยู่กับพระเดช พระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำก็เหมือนกัน คุณยายท่านทำ ทุกอย่างเพื่อตอบแทนพระคุณของหลวงพ่อท่านที่สอน วิชชาธรรมกายให้ จนสามารถอาศัยวิชชาธรรมกายไปตอบ แทนพระคุณของพ่อได้ พวกเรารู้กันเพียงแต่ว่า คุณยายกลัวหลวงพ่อจะ ดุว่า ไอ้ขี้ใด้ ทำให้อายพรรคพวกเพื่อนฝูงอะไรทำนองนั้น แต่ลึกๆ แล้ว ไม่ใช่ เหตุผลแท้จริงคือหลวงพ่อท่านสอน วิชชาธรรมกายให้คุณยายไปช่วยพ่อได้ เพราะฉะนั้น เมื่อ ถึงคราวพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำต้องการจะให้ ไปทำอะไร บอกมาเถอะ คุณยายจะถวายชีวิตไปทำมาให้ ๑๘ กัลยาณมิตร มกราคม พ.ศ. ธ**๕ แล้วคุณยายก็รับค่า งด้วยการทุ่มชีวิต ค้นวิชชาธรรมกาย ใช้วิชชาธรรมกาย ไปทำทุกสิ่ง ทุกอย่างตามที่พระเดช พระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำสั่งมา คุณยายของเราเลิศด้วยปัญญา เพราะมาในเส้น ทางกตัญญูกตเวทีเช่นนี้ เพราะลึกซึ้งขนาดนี้ตอนนั้นพอ คุณยายบอกว่า พระสารีบุตรเลิศด้วยปัญญาเพราะมีความ กตัญญู หลวงพ่อจึงตรองตามไม่ทัน ก่อนที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำจะละโลก เมื่อลูกศิษย์ลูกหามาพร้อม หลวงพ่อท่านก็สั่งว่า “อย่าทิ้ง วัดปากน้ำให้อยู่ที่นี่ รุ่นหลังกำลังมา แล้วก็ถ่ายทอดวิชชาให้ ไม่อย่างนั้นวิชชาธรรมกายที่พ่อค้นมาจะสูญ” คุณยาย ตัดสินใจเลย เราจะไม่ไปไหน จะอยู่ที่วัดปากน้ำ หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านมีมโนปณิธานของท่านว่า จะต้องเอาวิชชาธรรมกายไปทั่วโลกให้ได้ ผู้ที่ทำวิชชา อยู่กับท่านรู้กันหมด เพราะฉะนั้น คุณยายจึงตั้งใจจะสาน มโนปณิธานของพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำให้ สําเร็จให้ได้ เมื่อท่านตั้งปณิธานที่จะสานงานของพระเดช พระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำให้สำเร็จ ทั้งๆ ที่เป็นแค่แม่ชี คนหนึ่ง หนังสือหนังหาก็อ่านไม่ออก เงินทองก็ไม่มีที่ไหนๆ ก็ไม่เคยไป อยู่แต่วัดปากน้ำ แต่ต้องเอาวิชชาธรรมกาย ไปทั่วโลกให้ได้ ท่านก็ปักหลักอยู่ที่วัดปากน้ำ หลวงพ่อ ถามคุณยายอีกว่า “แล้วยายทำอย่างไร ยายไม่รู้หนังสือ” คุณยายตอบว่า “ก็นั่งเข้าที่สุดชีวิตไปตามพวกคุณ มานั่นแหละ” ไม่ว่าจะตามคน ตามลูกศิษย์มาประพฤติ ปฏิบัติธรรม คุณยายไม่ออกเดินตาม ท่านนั่งเข้ากลาง ของกลางไปตาม ต้องไปค้นวิชชาละเอียดๆ ไปตามมาให้ ได้ เพราะจะเอาแต่กายเนื้อกายเดียวจะได้อย่างไร ต้อง ตามละเอียดด้วย เมื่อได้มาแล้วค่อยเอากายหยาบของคน รุ่นหลังที่มา ไปเดินตามคนมาให้คุณยายอีกทอดหนึ่ง คุณ ยายจึงต้องตามละเอียด และตามหยาบด้วยธรรมกาย ของทาน พอมาเจอรุ่นหลวงพ่อ คุณยายสั่ง "คุณ ไปตามมา ให้หมดทุกมหาวิทยาลัยนะ" นี่คือคูณยาย....