ความสำคัญของเวลาในชีวิต : หน้า 132/208

0 870 เราทุกคน ไม่ว่าใครจะอยู่ที่ไหน จะทำอะไร ต่างกำลังอยู่ในเวลาที่เป็นจุดเดียวกัน มีนาฬิกา หมุนไปด้วยความเร็วเท่าๆ กัน ในช่วงเวลาหนึ่งๆ เราพบว่าผู้คนในโลก (วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๕ ป.ร. Oธกรชร ธบโธลบ ประเมินว่าจะมีประชากรโลกจำนวน ๖,๑๙๖,๑๔๑,๒๘๔ คน) ต่างคิด พูด และทำในสิ่งที่แตกต่าง มากมาย หลากหลาย และในแต่ละวินาที ผู้คน จำนวนไม่น้อยทั่วโลกกำลังต้องกังวลกับธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม และสรรพสิ่งรอบตัว ในประเทศตะวันตก การจัดระบบการทำงานของเขาจะมีประสิทธิภาพดี คือเขาจะบริหาร ให้แต่ละคนทํางานได้มาก ทั้งปริมาณและคุณภาพ รายได้ของพวกเขาจึงดี แต่ขณะเดียวกันมี สิ่งหนึ่งที่น่าสังเกต เมื่อได้ทราบว่าพวกเขาก็เรียกร้องสิ่งหนึ่งควบคู่ไปด้วยเสมอ พร้อมกับการ พัฒนาอุตสาหกรรม ที่กินเวลามานับร้อยปี สิ่งนั้นคือเวลาพักผ่อนครับ กฎหมายล่าสุดของ ฝรั่งเศสกำหนดให้มาตรฐานการทำงานเป็น ๓๔ ชั่วโมงต่อสัปดาห์ มีเวลาพักร้อนที่ได้รับเงินเดือน ๑ เดือน หรือเท่ากับเวลา ๒๔ วันทำงาน ไม่ต้องแปลกใจนะครับที่ชาวยุโรปหลายประเทศ กำลังเป็นลูกค้าธุรกิจท่องเที่ยวรายใหญ่ของโลก รวมทั้งประเทศไทย พวกเขาทำงานหนักทั้งปี จึงต้องมีเวลาพักผ่อนในแต่ละปีที่ยาวนานให้คุ้มกับความเหน็ดเหนื่อยของเขา หมดช่วงพักก็ ต้องทำงานตัวเป็นเกลียวกันใหม่ บางทีเราดูชีวิตเหมือนเครื่องจักรเครื่องยนต์ไปก็มีครับ เมื่อเราลองพิจารณาวิถีชีวิตของชาวพุทธผู้รักการประพฤติปฏิบัติธรรมดูบ้าง เราจะพบ ระบบการบริหารเวลาชีวิตในอีกรูปแบบหนึ่ง ทุกๆ เวลาของนักสร้างบารมีจะเป็นเวลาที่มี ความหมายเสมอ ด้วยการวัดคุณค่าที่จิตใจ และการใช้บุญบาปเป็นหน่วยวัด มีการให้ความ สำคัญกับการรักษาใจไว้ได้ที่ศูนย์กลางกาย คนกลุ่มนี้ถือเอาการพักผ่อนเป็นสิ่งเดียวกับการ ทำงานที่ถูกวิธีของจิตใจ นี่แหละครับ โลกใบเดียวกัน เวลาจุดเดียวกัน แต่คุณค่าของเวลา และชีวิตที่ผ่านไปของคนทั่วโลกไม่เหมือนกัน และไม่เท่ากัน เวลาธรรมกาย เป็นเวลาที่มีความหมายกับโลกมากนะครับ ในขณะที่โลกหมุนไป ผู้คนในทุกมุมของโลก กำลังใช้ชีวิตกับความกังวลมากมายหลายประการรอบตัวเขา ในเวลา เดียวกันนั้นเอง ประชากรอีกกลุ่มหนึ่งของโลก กำลังนั่งหลับตา ทำใจให้หยุดให้นั่ง ตรีกระลึก ถึงคุณของพระรัตนตรัย พลังแห่งความสงบภายในจากคนกลุ่มเล็กๆ ที่ไม่อาจเปรียบเทียบ สัดส่วนได้กับประชากรทั้งหมดของโลก แต่ก็มีพดังที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ที่แผ่รังสีแห่ง ความสงบเย็น ครอบคลุมออกไป จากทุกทิศทุกทางของโลก พูดถึงเวลาธรรมกายแล้ว ต้องขอเชื่อมโยงไปถึงบุคคลผู้เป็นต้นกำเนิดของงาน “เวลา ธรรมกาย” ด้วยครับ ตามความเข้าใจของผม เวลาธรรมกายคือเวลาที่วัดพระธรรมกายจัด ปฏิบัติธรรม โดยมีผู้ร่วมปฏิบัติธรรมเป็นจำนวนมาก โดยการนำของพระภิกษุสงฆ์ผู้มีภูมิรู้ ภูมิธรรมชั้นสูง ซึ่งท่านจะคอยแนะนำวิธีการปรับใจ วางใจ เพื่อให้เช้าถึงพระธรรมกายภายใน การปฏิบัติธรรมลักษณะนี้จะมีลักษณะการประสานกันเป็นพลังร่วมของใจให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน และจะสามารถลงผลในการเปลี่ยนแปลงต่อโลก ตั้งแต่บรรยากาศ ธรรมชาติ ไปถึงชีวิตจิตใจ ของเพื่อนมนุษย์และสรรพสัตว์ ใจที่หยุดของประชากรโลกกลุ่มหนึ่ง ควรเป็นใจที่มีพลังบวกต่อ โลก และควรทำ โลกให้น่าอยู่ขึ้น บทความ “ภาษาน้ำ ภาษาใจ" ในวารสารกัลยาณมิตรฉบับเดือนตุลาคมที่ผ่านมาน่า จะช่วยอธิบายเรื่องนี้ได้ด้วยครับ ก็ลำพังน้ำเฉยๆ ไม่มีชีวิตยังรับได้ถึงกระแสความรู้สึกของคำได้ อตอ 08ยาก1 ปสร มกราคม พ.ศ. ๒*®-*